حسن یکم باوندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

علاءالدوله شرف‌الملوک حسن از اسپهبدان باوندیان در طبرستان و گیلان و کومس بود. حسن در برخی از پیکارهای پدرش شاه غازی شرکت داشت اما چون کفایت لازم را نداشت، شاه غازی از او روی گرداند. پس از مرگ شاه غازی، امیران دولت، حسن را که در رکوند بیمار بود، به ساری فرا خواندند. حسن پس از ورود به ساری به گرمی مورد استقبال قرار گرفت. او همان ابتدا برادرش را که رقیبش بود را به قتل رساند و از ابتدا سیاستی خشن‌تر از پدرش، شاه غازی رستم، در پیش گرفت تا جایی که به او لقب چوب حسنی دادند. دکتر حسین اسلامی در مازندران در تاریخ با بیان داستانی، مدعی شده که حسن یکم همجنسگرا بوده‌است.

منابع[ویرایش]

  • اسلامی، حسین. مازندران در تاریخ. ج. دو. ساری: شلفین، ۱۳۹۰. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۱۰۰-۱۷۸-۱۰.
  • سجادی، صادق. «آل باوند». در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ج. ۱. چاپ دوم. تهران، ۱۳۷۴. ۵۸۹–۵۸۵.
  • حسن‌نژاد، زمانه (۸ شهریور ۱۳۹۳). «شاه غازی رستم باوندی». راسخون.