خاندان کارن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نشان خاندان کارن پهلو - کشف شده در نهاوند

خاندان کارن یا خاندان کارن پهلوی (به پارسی میانه: کارِن پَهلَوْ) یک خاندان ایرانی (آریایی) از تبار پارتی (پهلوی) و یکی از هفت خاندان ممتاز ایران باستان بودند.[۱]

اکثر تاریخدانان خاندان کارن را از نسل کارن بزرگ (کارن فرزند کاوه ) می دانند و حوزه نفوذ این خاندان نهاوند بوده است.[۲][۳][۴][۵] [۶][۷][۸][۹] اما برخی از تاریخ‌دانان حوزه نفوذی این خاندان را در هیرکانیا (گرگان، مازندران و گیلان) دانسته‌اند.[۱۰]

دو امتیاز مهم این خاندان در دوران اشکانیان ساسانیان نگهداری از درفش کاویان و تاج گذاشتن بر سر پادشاه در آیین تاجگذاری بود[۱۱]

به هنگام حمله اعراب به ایران، در جنگ جنگ قادسیه درفش کاویان به دست ضرار بن کتاب افتاد. او سی هزار دینار برای درفش دریافت کرد، هرچند گفته می‌شود ارزش راستین درفش ۱.۲ تا حتی دو میلیون دینار بوده‌است[۱۲] [۱۳]. و چون درفش را نزد عمر بن خطاب، خلیفه مسلمانان، بردند، وی از بسیاری گوهرها، درها و جواهراتی که به درفش آویخته شده بود، دچار شگفتی شد و به نوشته تاریخ بلعمی عمر خلیفه مسلمین دستور داد تا گوهرهای آن را بردارند و آن را بسوزانند.[۱۴]

پس از شکست نهاوند خاندان کارن عازم طبرستان شدند و نقش مهمی را در قیام‌ها و پایداری در برابر خلفای عباسی ایفا کردند که از آن جمله می‌توان به قیام مازیار اشاره کرد . مرکز حکومت خاندان کارن در طبرستان ، در شهریارکوه در نزدیکی شهر ساری بوده‌است . [۱۵]


منابع[ویرایش]

  1. «KAMSARAKAN». Encyclopædia Iranica، بیستم ژوئیه ۲۰۰۲. بازبینی‌شده در سیزدهم فوریه ۲۰۱۲. 
  2. Kolesnikov، Aliĭ Ivanovich. Īrān dar āstānah-ʼi yūrish-i Tāziyān. Āgāh، ۱۹۷۷. 
  3. Farrokhzad، Pouran وپوران فرخزاد. مهره‌ مهر: Mohreh Mehr. Ketab.com، ٢٠١١-٠٣-٠١. ISBN ‎٩٧٨١٥٩٥٨٤٣١٤٢. 
  4. «ESFANDĪĀR (2)». Encyclopædia Iranica، نوزدهم ژانویه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در سیزدهم فوریه ۲۰۱۲. 
  5. Revue des études arméniennes. Librairie Klincksieck., 2000. 
  6. Oğuz, Burhan. Türkiye halkının kültür kökenleri: Tarım, hayvancılık, meteoroloji. Doğu-Batı, 1976. 
  7. Yarshater, Ehsan. The Cambridge History of Iran. Cambridge University Press, 1983. ISBN ‎9780521200929. 
  8. DANIEL, DR GLYN. THE PARTHIANS. 1967. 
  9. British Museum، It was purchased in Nahavand ... belonged to a treasure found in 1910 or 1911 which he dubbed the 'Hoard of the Karen Pahlavs', after the important Karen family who are thought to have been established in Nahavand in the Parthian period.. Ancient Persia. 
  10. کاوه فرخ. «IRANIAN CHARACTER OF THE ARMENIAN LANGUAGE». بازبینی‌شده در سیزدهم فوریه ۲۰۱۲. 
  11. جغرافیای استان همدان . فصل 4 . صفحه ی 83. مولفان : حسن پور عرب .نعمت ملکی .علی پاک مهر.بهجت پاکدست.رضا بلوریان.محمد آیینی و حشمت الله محمدی. شرکت چاپ و نشر کتاب های درسی ایران 1394، چاپ چهارم 1394. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۰۵-۲۰۱۲-۳. 
  12. Ṭabarī, I, p. 2337
  13. Ebn al-Aṯīr, II, p. 482
  14. Djalal Khaleghi-Motlagh. «DERAFŠ-E KĀVĪĀN». ENCYCLOPÆDIA IRANICA. بازبینی‌شده در ۵ مارس ۲۰۱۶. 

  15. [ http://www.iranicaonline.org/articles/karin For a period of close to a century afterwards, until the revolt of Māzyār b. Qāren (839), the rule of this important Parthian dynastic family in Ṭabarestān and Khorasan was subject to that of the Spāhbadān/Bāvandid family. The events that transpired at the inception of the Abbasid caliphate, and the incursions that these made into the hitherto closed quarters of the north and the east, however, provided the Kārins with an occasion to reassert their control. The Kārins came to play an important part in the history of the Caspian regions, Ṭabarestān and Gilān in the aftermath of the Abbasid revolution. The popular rebel of the early Abbasid period, the Zoroastrian Sonbād, whose rebellion (754-55) was supposedly launched to avenge the murder of Abu Moslem in 755 by the Abbasid caliph al-Manṣūr (r. 754-75), was most likely also a Kārin (Pourshariati, 2008, pp. 428-33).], IRANICAONlINE Karin