نانکولی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نانکولی (نانکلی) نام یکی از ایلات قوم کرد است. بخشی از آن‌ها در سقز و خرم‌آباد و کلاباد وشیراز و مناطق اطراف آن ساکن شدند.

به فرمان شاه عباس از کردستان: (رواندوز، ساوجبلاغ، مکری) بخشی از آن‌ها را کوچانیده و در ری و شهریار و قزوین سکنی داده شدند. نانکلی از ایلات اطراف تهران و ساوه و زرند و قزوین است، در شهریار مسکن دارند. امروزه در این ایل درنقاط مختلفی از ایران از جمله در تویسرکان و در روستای کلاباد سکنی دارند و به گفته اهالی همگی دارای جدی مشترک اند به نام ابوبکر کلابادی که از علمای اسلام بوده و در ناحیه ماوراءالنهر می‌زیسته‌است و بدین مکان آمده و در اثر زلزله ای که رود آوررا ویران ساخت وی روستایی بناکرد که به نام خویش یعنی کلاباد که در زبان محلی به آن کلَوا یا کلِوا می‌گویند مشهور گشت و مردمان مختلفی در آن زندگی کردند تا اینکه قوم نانکلی نیز از اطراف و از خرم‌آباد بدانجا آمدند و مردمانی دلیر وجنگجو وسوارکار بودند و امامقلی خان نانکلی که از امیران عهد قاجار است نیز از نانکلی‌های کلاباد می‌باشد.

اولین علائم حضور نانکلی‌ها در تاریخ درعهد صفویه و افشاریه می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • رجوع به (مافی و نانکلی) در دهخدا شود.
  • جغرافیای سیاسی کیهان ص ۱۱۱
  • م. کیهان. جغرافیای سیاسی. ص. ۵۷
  • محمد خالقی مقدم. مردم‌شناسی تاریخی اقوام نانکلی