محمدعلی هادی نجف‌آبادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از محمدعلی هادی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محمدعلی هادی نجف‌آبادی
سفیر ایران در عربستان سعودی
مشغول به کار
دی ۱۳۷۰[۱] – ؟۱۳۷۳
رئیس جمهوراکبر هاشمی رفسنجانی
پس ازقطع بودن روابط[۲]
پیش ازمحمدرضا نوری شاهرودی
سفیر ایران در امارات متحده عربی
مشغول به کار
۲۲ دی ۱۳۸۳[۳] – دی ۱۳۸۵[۴]
رئیس جمهورسید محمد خاتمی
محمود احمدی‌نژاد
پس ازحسین صادقی
پیش ازحمیدرضا آصفی
مشغول به کار
شهریور ۱۳۶۸[۵] – آذر ۱۳۷۰
رئیس جمهوراکبر هاشمی رفسنجانی
پس ازمصطفی فومنی حائری
پیش ازحسن امینیان
نماینده مجلس شورای اسلامی
دوره‌های اول و دوم
مشغول به کار
۷ خرداد ۱۳۶۳ – ۶ خرداد ۱۳۶۷
حوزه انتخاباتیتهران، ری و شمیران
اکثریت۷۶۷٬۴۷۰ (۶۱٫۳۴٪)
مشغول به کار
۷ خرداد ۱۳۵۹ – ۶ خرداد ۱۳۶۳
حوزه انتخاباتیتهران، ری و شمیران
اکثریت۷۷۴٬۶۷۸ (۴۷٫۴۱٪)
اطلاعات شخصی
زاده۱۳۲۷ (۷۱ ساله)
نجف‌آباد، ایران
ملیتایرانی
حزب سیاسیحزب جمهوری اسلامی
دیگر عضویت‌های سیاسیائتلاف بزرگ
خویشاوندانمحسن میردامادی (خواهرزاده)[۶]
محل
تحصیل
مدرسه حقانی[۷]
مذهباسلام (شیعه)

محمدعلی هادی نجف‌آبادی روحانی و سیاستمدار ایرانی است. وی در زمان اقامت آیت‌الله خمینی در پاریس ترجمه صحبت‌های او به عربی را بر عده داشت و پس از انقلاب نماینده دوره اول و دوم مجلس شورای اسلامی از شهر تهران بود و بعدها سفیر ایران در کشورهای عربستان و امارات و معاون کنسولی و پارلمانی وزارت امور خارجه در زمان وزارت کمال خرازی شد.

هادی در جریان سفر مک‌فارلین مشاور رئیس‌جمهور آمریکا در سال ۱۳۶۵ به ایران همراه با حسن روحانی و فریدون وردی‌نژاد در مذاکرات پنهانی با وی شرکت داشت.[۸] اظهارات او در اوایل دهه ۱۳۷۰ در مورد تشبیه ایران و عربستان به دو بال دنیای اسلام انتقادهای زیادی را در محافل سیاسی ایران برانگیخته بود.[۹] هادی از حامیان برنامه جامع اقدام مشترک است.[۱۰]

او هم اکنون در پرونده بزرگ بانک سرمایه متهم به مشارکت در اخلال عمده در نظام اقتصادی کشور از طریق مشارکت در خیانت در امانت است. [۱]

پانویس‌ها[ویرایش]

  1. "Directory of Iranian Officials: A Reference Aid" (PDF). Central Intelligence Agency. September 1992. p. 74. LDA 92-10120 – via Internet Archive.
  2. Amirahmadi, “Iranian-Saudi Arabian…”, Iran and the Arab World, 140.
  3. «سفیر جدید جمهوری اسلامی ایران در امارات متحده عربی منصوب شد». ایسنا. ۲۲ دی ۱۳۸۳. ۰۹۴۶۱–۸۳۱۰.
  4. «سفیر جدید ایران در امارات با رئیس‌جمهور دیدار کرد». ایسنا. ۱۰ دی ۱۳۸۵. ۰۵۳۰۴–۸۵۱۰.
  5. "Directory of Iranian Officials: A Reference Aid" (PDF). Central Intelligence Agency. June 1991. p. 73. LDA 91-10224 – via Internet Archive.
  6. «متهمان اقتصادی با سوابق سیاسی؛ از «مک‌فارلین» تا «خبر فوری»». رادیو فردا. ۱۹ خرداد ۱۳۹۸.
  7. «بسیار به خود سخت می‌گرفت…», شاهد یاران, ۴۸.
  8. اکبر هاشمی رفسنجانی، خاطرات ۱۳۶۵؛ اوج دفاع. ص ۱۰۸ـ ۱۰۷
  9. «روحانیونی که لباس روحانیت نمی‌پوشند». عصر ایران. ۲۶ شهریور ۱۳۹۲. ۲۹۵۹۴۹.
  10. «بیانیه حمایت بیش از ۹۵ سفیر سابق ایران از برجام». ایسنا. ۳۱ مرداد ۱۳۹۴. ۹۴۰۵۳۱۱۷۷۶۲.

منابع[ویرایش]

کرسی پارلمانی
پیشین:
سید محمد خاتمی
رئیس کمیسیون امور خارجه
۱۳۶۱ – ۱۳۶۳
پسین:
احمد عزیزی
مناصب دیپلماتیک
پیشین:
مصطفی فومنی حائری
سفیر ایران در امارات متحده عربی
۱۳۶۸ – ۱۳۷۰
۱۳۸۳ – ۱۳۸۵
پسین:
حسن امینیان
پیشین:
حسین صادقی
پسین:
حمیدرضا آصفی
بدون متصدی
قطع بودن روابط
سفیر ایران در عربستان سعودی
۱۳۷۰ – ؟۱۳۷۳
پسین:
محمدرضا نوری شاهرودی
مناصب سیاسی
پیشین:
مرتضی سرمدی
معاون ارتباطات وزیر امور خارجه
۱۳۷۶ – ؟۱۳۷۷
ادغام معاونت‌ها
پیشین:
مصطفی مرسلی
به عنوان معاون حقوقی، کنسولی و امور مجلس
معاون کنسولی و امور مجلس وزیر امور خارجه
۱۳۷۶ – ؟۱۳۷۷
پیشین:
خودش
به عنوان معاون ارتباطات
معاون کنسولی، امور مجلس و ارتباطات وزیر امور خارجه
؟۱۳۷۷ – ۱۳۸۳
پسین:
حمیدرضا آصفی
پیشین:
خودش
به عنوان معاون کنسولی و امور مجلس