هوشنگ امیراحمدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هوشنگ امیراحمدی
Amirahmadi Houshang croped.jpg
زادروز ۴ فروردین ۱۳۲۶
شیخ‌نشین (ماسال)، [۱] گیلان
محل زندگی ایالات متحده آمریکا
ملیت  ایران
تبار تالش
دین اسلام
وبگاه
http://www.amirahmadi.com

هوشنگ امیراحمدی (متولد ۱۳۲۶، شاندرمن[۲]) از دانشگاهیان و تحلیلگران سیاسی ایرانی آمریکایی است. او استاد دانشگاه راتگرز (دانشگاه ایالتی نیوجرسی) و مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه این دانشگاه است. وی بنیانگذار و رئیس شورای آمریکا-ایران نیز هست. این شورا مرکزی برای پژوهش و سیاست‌گذاری است و تلاش دارد ادراک متقابل مردم ایران و ایالات متحده آمریکا را نسبت به یکدیگر بهبود بخشد. وی همچنین از بنیانگذاران و مدیران مرکز تجزیه و تحلیل مسائل ایران است. وی از سال ۱۹۷۵ در آمریکا اقامت دارد. امیراحمدی در سال‌های ۱۳۸۴، ۱۳۹۲ و ۱۳۹۶ در انتخابات ریاست جمهوری ایران نامزد شده است.

تحصیل و حرفه[ویرایش]

او ابتدا در ایران و در دانشگاه تبریز در رشتهٔ مهندسی کشاورزی تحصیلات عالی خود را آغاز کرده‌است. سپس به آمریکا رفته و در دانشگاه دالاس مدرک کارشناسی ارشد خود را به‌دست آورده است. او دکترای خود را در رشته برنامه‌ریزی و توسعهٔ بین‌المللی از دانشگاه کرنل در ایالت نیویورک دریافت کرده است.

امیراحمدی مؤسس و رئیس شورای آمریکا-ایران است. او استاد مدرسه برنامه‌ریزی و سیاستگذاری عمومی ادوارد بلاوستاین در دانشگاه راتگرز است. او به عنوان اداره‌کنندهٔ مرکز مطالعات خاورمیانه، رئیس و اداره‌کننده تحصیلات تکمیلی دانشکده اش در مدرسه بلاوستاین و هماهنگ کنندهٔ برنامه فلوشیپ هیوبرت هامفری در این دانشگاه فعالیت کرده است.[۳] امیراحمدی همچنین مؤسس مرکز تحلیل و پژوهش ایران بوده و رئیس کاسپین اسوسییتس، یک شرکت مشاوره استراتژیک بین‌المللی مستقر در پرینستون، نیوجرسی است.[۴]

انتخابات ریاست جمهوری[ویرایش]

وی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ از ناطق نوری و در انتخابات سال ۱۳۸۸ از کروبی حمایت کرد.[۵]

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲[ویرایش]

وی برای کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۹۲) رسماً ثبت نام کرد.[۶] وی صرف نظر از رئیس جمهور شدن یا نشدن در پایان انتخابات، هدف خود را تلاشی جدی در جهت شکل‌دهی ایرانی بهتر عنوان کرده و خود را یک اپوزوسیون مخالف حکومت نمی‌داند. وی بعد از اعلام اسامی نامزدهای تأیید صلاحیت‌شده، این رویه‌ی انتخاب شورای نگهبان را مورد سرزنش قرار داد و انتخابات ایران را فرایندی کم‌فایده توصیف کرد و از نبود اسامی افراد سرشناسی همچون خود، اکبر هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم‌مشایی، به رهبر ایران انتقاد کرد.[۷]

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶[ویرایش]

امیر احمدی در انتخابات ۱۳۹۶ اعلام نامزدی کرده است. او اهدافش را «کمک به ساختن یک اقتصاد ملی و مقاوم از طریق تجهیز منابع داخلی و افزایش تولید و کار برای جوانان» و «بهسازی محیط زیست بحرانی کشور» اعلام کرده است.[۸]

تألیفات[ویرایش]

تألیفات وی شامل بیش از بیست و پنج کتاب، از جمله پانزده عنوان در مورد رابطه ایران و آمریکا، و بیش از دویست مقاله علمی و مردمی است که به صورت عمده به زبان‌های انگلیسی و فارسی در خارج و داخل کشور منتشر شده‌اند. از جمله این نوشته‌ها عبارتند از:

  • انقلاب و گُذار اقتصادی: تجربه ایران
  • منطقه دریای خزر بر سر چند راهی: عرصه‌ای نو برای انرژی و توسعه
  • جزایر کوچک، سیاستهای بزرگ: تنب و ابوموسی در خلیج فارس
  • ایالات متحده و خاورمیانه: جستجو برای یافتن افقهای جدید
  • ایران پس از انقلاب
  • ایران و جهان عرب
  • بازسازی و دیپلماسی منطقه‌ای در خلیج فارس
  • توسعه شهری در جهان اسلام
  • جامعه سیاسی، جامعه مدنی، و توسعه ملی
  • ابزارهای توسعه صنعتی
  • تداوم و گسست
  • Revolution and Economic Transition: The Iranian Experience. SUNY Press. 1990. ISBN 9780791405109. 
  • The Caspian Region at a Crossroad: Challenges of a New Frontier of Energy and Development. Palgrave Macmillan. 2000. ISBN 9780312223519. 
  • Small Islands, Big Politics: The Tonbs and Abu Musa Islands in the Persian Gulf. Palgrave Macmillan. 1996. ISBN 9780312159108. 
  • The United States and the Middle East: A Search for New Perspectives. SUNY Press. 1993. ISBN 9780791412251. 
  • Post-Revolutionary Iran. Westview Press. 1988. ISBN 9780813372273. 
  • Iran and the Arab World. Macmillan. 1993. ISBN 9780333579244. 
  • Reconstruction and Regional Diplomacy in the Persian Gulf. Taylor & Francis. 1992. ISBN 9780415064859. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

وبسایت رسمی هوشنگ امیراحمدی فیس بوک رسمی هوشنگ امیراحمدی