سیتروئن برلینگو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیتروئن برلینگو
Citroën Berlingo II front.JPG
دید کلی
شرکت سیتروئن
1996–present
بدنه و شاسی
کلاس Leisure activity vehicle
Panel van
وانت (Partner II)
شکل بدنه Panel van
Leisure activity vehicle
وانت (Partner II)
طرح‌بندی خودروهای موتور جلو-محور جلو
گاه‌شمار
پیشین سیتروئن سی۱۵

سیتروئن برلینگو (Citroen Berlingo) خودرویی است متوسط که در گروه خودروهای چند منظوره (MPV) قرار می‌گیرد و در کشور ترکیه تولید می‌گردد. این خودرو در پلت فرم ۲ گروه پژو - سیتروئن (PSA Platform 2) قرار دارد. نسل دوم برلینگو ۲۴ سانتی‌متر بلندتر و ۸ سانتی‌متر پهن‌تر شده‌است. از رقبای اصلی سیتروئن برلینگو (Citoren Berlingo) می‌توان به فیات دوبلو (Fiat Doblo) و رنو کانگو (Renault Kangoo) اشاره کرد. پیشرانه استاندارد این خودرو ۴ سیلندر است به حجم ۱٫۶ و قادر به تولید ۹۰ اسب بخار نیرو می‌باشد.[۱]

نسل اول[ویرایش]

نسل اول

نسل اول سیتروئن برلینگو طراحی ساده‌ای داشت و در سال ۱۹۹۶ عرضه شد و تا سال ۲۰۰۸ توسط سیتروئن تولید می‌شد. سرانجام در سال ۲۰۰۸ نسل دوم جای آن را گرفت. این خودرو توسط پژو با کمی تغییر با نام پارتنر تولید می‌شد.

فیس لیفت[ویرایش]

این فیس لیفت در واقع تغییراتی بر نمای جلویی این خودرو بود که در این فیس لیفت سپر جلو چراغ‌ها و جلو پنجره متفاوت بود

نسل دوم[ویرایش]

نسل دوم

نسل دوم در طراحی ای کاملاً متفاوت نسبت به نسل اول داشت. در نمای جلویی تفاوت‌ها به اوج خود رسیده بود. همچنین در نمای کنار هم زه جانبی تغییر شکل داده است. در این نسل پژو پارتنر هم در نمای جلو (چراغ‌ها و جلو پنجره و سپر) از سیتروئن برلینگو متفاوت است.

۲۰۱۵[ویرایش]

برلینگوی ۲۰۱۵ دارای قسمت جلوی به روز شده با سپری نوین و جلوپنجره اصلاح شده‌است که گفته می‌شود ظاهری دوست داشتنی به این ون داده است.

در داخل این خودرو سیستم ناوبری و چندرسانه‌ای Touchdrive با نمایشگر ۷ اینچی جدید با تکنولوژی انعکاس تلفن هوشمند موجود است که می‌تواند با دوربین‌های دید معکوس و سنسورهای پارک جلو و عقب کار کند. سیتروئن ادعا می‌کند برلینگوی جدید دارای ایرودینامیک بهینه و کم‌ترین صدا در داخل اتاق است.

برلینگو در اواخر سال ۲۰۱۴ با تکنولوژی Active City Brake عرضه می‌شد که می‌تواند در سرعت‌هایی بالاتر از ۳۰ کیلومتر بر ساعت ترمز کرده و از تصادف جلوگیری کند.

هنوز مشخص نیست کدام مدل‌های این خودرو در استرالیا عرضه خواهند شد.

سیتروئن برلینگوی ۲۰۱۵ در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۱۵ وارد بازار استرالیا شد.

برلینگو با فروش ۲۸۰ دستگاه در سال ۲۰۱۴ پرفروش‌ترین خودروی سیتروئن در استرالیا بود.[۲]

۲۰۱۶[ویرایش]

سیتروئن برلینگو مدل ۲۰۱۶ به روز شده با تجهیزات سرگرمی جدید، ایمنی بیشتر و قیمت‌های متفاوت در استرالیا به فروش می‌رسد.

این به روزرسانی هم چنین شامل ارتقای طراحی، تعبیه سپر جلوی بازطراحی شده با آپشن پانل‌های رنگی و LEDهای دید در روز است.

لیست قیمت این خودرو در طیف سه مدل آن هزار دلار افزایش یافته‌است.

تجهیزات استاندارد جدید این خودرو شامل نمایشگر لمسی ۷ اینچی Pioneer با پشتیبانی اپل کارپلی و میرور لینک است. ورودی‌های Auxiliary و USB نیز برای این خودرو تعبیه شده‌است.

ایمنی مدل ۲۰۱۶ این خودرو نیز ارتقا یافته‌است و کنترل ثبات الکترونیکی، کمک استارت در سراشیبی، کنترل کشش و دوربین معکوس اکنون به صورت استاندارد برای آن عرضه می‌شوند.

درهای کشویی دوگانه نیز برای این خودرو ارائه می‌شوند در حالی که مدل‌های استاندارد آن دارای محافظ کف در قسمت عقب نیز هستند.

همه مدل‌های این خودرو دارای سپر جلوی بازطراحی شده هستند اما یک بسته ارتقایی به نام look pack نیز برای مدل‌های کشیده آن موجود است که شامل LEDهای دید در روز، چراغ‌های مه‌شکن، روکش رینگ‌های ۱۵ اینچی Airflow جدید و روکش رنگی برای سپرها، آینه‌های کناری، دستگیره‌های در و رکاب‌های در است.

نیرومحرکه این خودرو برای سال ۲۰۱۶ بی تغییر باقی مانده‌است. یک موتور ۱٫۶ لیتری توربو بنزینی با قدرت ۸۰ کیلووات و گشتاور ۱۴۷ نیوتون متر در مدل‌های کوچک‌تر و یک موتور ۱٫۶ لیتری توربو دیزل با قدرت ۶۶ کیلووات و گشتاور ۲۱۵ نیوتون متر در مدل هایبزرگ تر این خودرو ارائه می‌شود.

موتور بنزینی این خودرو به گیربکس دستی پنج سرعته و موتور دیزلی آن به گیربکس دستی و نیمه اتوماتیک شش سرعته مجهز می‌شود.[۳]

سیتروئن برلینگو الکتریکی[ویرایش]

سیتروئن تصمیم گرفت تا به جای پیشرانه‌های درون‌سوز بنزینی و دیزلی متداول که بر روی ون کوچک برلینگو به کار گرفته می‌شد یک پیشرانه الکتریکی را جایگزین آن کند تا به همین ترتیب سیتروئن برلینگو الکتریکی را بسازد. استفاده از این پیشرانه علاوه بر این که به حفظ محیط زیست کمک می‌کند تأثیر چندانی نیز بر توانایی‌های عملکردی خودرو نمی‌گذارد و جایگاه برلینگو را همچنان به عنوان یک خودروی تجاری توانمند در بازار حفظ می‌کند.

با توجه به این که باتری‌ها و قوای محرکه مربوط به پیشرانه الکتریکی در زیر محفظه‌بار و بدنه قرار گرفته‌اند؛ نتوانسته‌اند بر روی ظرفیت بارگیری خودرو تأثیر سوء داشته باشند. بدین‌ترتیب با ظرفیت بارگیری ۴٫۱ مترمکعبی و همین‌طور قابلیت حمل ۶۷۵ کیلوگرم بار؛ برلینگو مشخصات خوبی را از خود به نمایش می‌گذارد.

سیتروئن که یک پیشرانه ۶۷ اسب بخاری و ۲۰۰ نیوتن‌متری را با همکاری میتسوبیشی توسعه داده است که توان و گشتاور تولیدی‌اش توسط یک گیربکس تک سرعته به چرخ‌های جلو منتقل می‌شود. باتری‌های ۲۲٫۵ کیلووات ساعتی وظیفه تغذیه این پیشرانه را بر عهده دارند و چنان‌چه راننده نخواهد ۶–۱۲ ساعت زمان عادی شارژ شدن آن را تحمل کند می‌تواند از روش شارژ سریع استفاده کند؛ روشی که تنها با قرار دادن خودرو در شارژ به مدت نیم ساعت می‌توان تا ۸۰ درصد ظرفیت باتری آن را پر نمود. بدین ترتیب برد پیمایشی برلینگو در مجموع به ۱۷۰ کیلومتر می‌رسد که برای راندن در راه‌های شهری مناسب به نظر می‌رسد.

سیستم بازیابی انرژی ناشی از ترمز و همین‌طور سیستم نمایش اطلاعات رانندگی که به‌طور دائم میزان مصرف انرژی خودرو و همین‌طور بخش‌های جنبی مثل سیستم تهویه را کنترل می‌کند؛ دیگر تمهیداتی هستند که به‌طور خاص برای برلینگو الکتریکی در نظر گرفته شده‌اند.

سیستم عبور از سراشیبی‌ها نیز به سیستم کنترل پایداری متصل شده تا ایمنی فعال برلینگو الکتریکی بیش از پیش شود.[۴]

جدول فروش[ویرایش]

سال فروش تولید
۲۰۰۸ اطلاعی در دسترس نیست اطلاعی در دسترس نیست
۲۰۰۹ اطلاعی در دسترس نیست اطلاعی در دسترس نیست
۲۰۱۰ اطلاعی در دسترس نیست اطلاعی در دسترس نیست
۲۰۱۱ ۱۶۵۸۰۷ دستگاه ۱۶۴۱۶۲ دستگاه
۲۰۱۲ ۱۳۹۸۰۰ دستگاه ۱۳۶۸۰۰ دستگاه

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Citroën Berlingo». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.

پیوند به بیرون[ویرایش]

وب‌گاه رسمی شرکت سیتروئن