براهویی (طایفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

براهويی از واژه (ابراهيم) ، نام يكی از بزرگان طایفه براهويی گرفته شده است كه به صورت (براهم) و (براهو) در آمده است چنانكه كردان غرب ايران هم ابراهيم را (برو) می خوانند . پس بنابر این جد طایفه براهویی ابراهیم نام داشته که بنا به قولی معروف ابراهیم پسر مالک اشتر نخعی بوده است یکی از پژوهشگران معروف (مردوخ كردستانی) ، براهويی ها را از نسل قوم براخوی از تيره مهاجر (كرد) به شمار آورده است . زبان براهويی : براهویی دراصل زبان مادری طوایف براهویی در قوم بلوچ است اما در این روزها بیشتر براهویی هایی که در بلوچستان ایران و دیگر شهرهای ایران زندگی می کنند زبان براهویی را از یاد برده اند . با این وجود تعداد براهویی های ؛ براهویی زبان در بلوچستان شرقی زندگی می کند که همه آنها در مناطق کوهستانی زندگی می کنند ، که هنوز دارند با این زبان تکلم کنند . نژاد براهویی ها : براهویی ها همانند بلوچ ها نژاد آریایی ، ایرانی دارند . به روایت دانشمند تاریخ نویس بلوچستان (مولانا عبدالصمد سربازی رحمته الله علیه) براهویی ها بلوچ های کوشانی هستند. ايل بزرگ ممسني تيره هاي ممسني عبارت اند:ياگي زهي(محمدعمر خان)جنگي زهي(حاج محمد نورخان براهويي)عيدوزهي(خدانور خان)شه بخش (سردار محمد)شهركي،جهانتيغ ،سرابندي،هراتي،بزي،جر،لوارزهي همگي از ايل بزرگ ممسني هستند

موسیقی[ویرایش]

سوت براهویی آهنگی است متعلق به این طایفه که غالباً توسط زنان خوانده می‌شود.

اقتصاد[ویرایش]

بیشتر براهوئیان ایران عشایر دامدار هستند و در برخی از روستاهای سیستان و دامنه‌های کوه خواجه، تاسوکی و اطراف آن و نیز در اطراف شهرستان خاش در بلوچستان زندگی می‌کنند.

براهویی‌های سیستان به دو شغل کشاورزی و دامداری مشغول هستند. کشاورزان بیشتر در مناطق میان کنگی، سکوهه، لوتک، شیب آب و منطقه شهرکی و نارویی و دامداران از مطقه برنگ تا سفیدآبه و چاه دیوان و در تمام دشت‌های حاشیه هامون و به هنگام ییلاق به کوههای قائنات و بلوچستان کوچ می‌کنند.

عدهٔ زیادی از این قوم چندین سال قبل از انقلاب بر اثر خشک سالی در زابل و زاهدان به مازندران و تعدادی از شهرهای استان کرمان مانند عنبرآباد و کهنوج مهاجرت کردند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. کتاب گفته‌های پدر، حاج عباس جلالی
  • غلامعلی رئیس‌الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ ۱۳۷۰.