خلخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

خَلُّخ، قَرلُغ یا قَرلُق نام شاخه‌ای از مردم ترک‌تبار آسیای میانه بوده‌است. قلمرو اصلی ترکان قَرلُق در جنوب مملکت اویغورها واقع بوده و تمام حوزه سفلای رود تاریم را شامل می‌شده‌است.[۱]

خَلُّخ نام پایتخت توران در روزگار ارجاسپ بوده‌است. در داستان گشتاسپ با ارجاسپ چندین بار از این شهر یاد شده‌است.[۲]

از ایرانِ فرخ به خَلُّخ شدندولیکن به خَلُّخ نه فرخ شدند

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. تاریخ مغول، عباس اقبال آشتیانی، چاپ نهم ۱۳۸۸، ص ۸
  2. شاهنامهٔ فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق، دفتر پنجم، داستان گشتاسپ با ارجاسپ، بیت ۲۳۳