جعده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جعده دختر أشعث (به عربی: جعدة بنت الأشعث بن قيس بن معدي كرب) و ام فروه خواهر ابوبکر، همسر حسن پسر علی امام دوم شیعیان که وی را مسموم کرد و به قتل رساند. معاویه پسر ابوسفیان زهری را برای جعده دختر اشعث بن قیس، فرستاد و به او وعده داد که اگر شوهرت، حسن پسر علی را به قتل برسانی، صد هزار درهم به تو اجرت خواهم داد و همچنین به همسری پسرم یزید درمی‌آورم.[۱] جعده نیز دستور معاویه را اجرا کرد و همسرش را در حالی که روزه داشت و برای افطار به خانه آمده بود، با زهری که معاویه فرستاده بود به قتل رساند. اما معاویه به قول خود عمل نکرد و فقط صدهزار درهم برای او فرستاد، ولی دربارهٔ همسری با یزید به او گفت: می‌ترسم کاری که با حسن کردی، با فرزندم یزید انجام دهی. جعده سپس با مردی از قریش ازدواج کرد و فرزندی پسر از وی به دنیا آورد و مرد.[۲][۳][۴]

منابع[ویرایش]

  1. پایگاه حوزه
  2. آیت‌الله میلانی
  3. اصفهانی، ابوالفرج. مقاتل الطّالبیین، ج۱، ص۴۸. نجف: چاپ کاظم مظفر، نجف ۱۳۸۵/۱۹۶۵، چاپ افست قم ۱۴۰۵، ۱۹۶۵. 
  4. طبرسی، احمد بن علی. الاحتجاج ج۲، ص۱۳. نجف: چاپ محمدباقر موسوی خرسان، چاپ افست قم، ۱۹۶۶.