بیماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بیماری (Disease) به ناهنجاری در بدن یا روان می‌گویند که به علت ناراحتی، اختلال عملکرد یا تنش دربیمار یا سایر افراد مرتبط با او ایجاد می‌گردد. البته باید میان بیماری و سایر حالتهای پزشکی مانند خستگی، ضعف، کسالت و اندوه تفاوت گذاشت. عامل ایجاد بیماری می‌تواند بیرونی (مانند باکتری، انگل، تغذیه ناکافی و...) یا درونی (مانند پرکاری تیروئید، دیابت و ...) باشد. همچنین بیماری می‌تواند مادرزادی (مانند سندرم ترنر یا لب شکری) یا ژنتیکی مانند آلبینیسم باشد. بیماری تند (حاد) یا کهنه (مزمن)، واگیر دار یا ناواگیر نیز می‌تواند باشد.

هر بیماری با شماری علائم و نشانه‌های ویژه شناخته و آشکار می‌شود. شناخت و درمان بیماری بر عهده پزشک است.

طبقه‌بندی[ویرایش]

بیماری‌ها را به روشهای مختلف می‌توان طبقه‌بندی کرد:

۱. عامل ایجادکننده بیماری مانند بیماریهای عفونی، بیماریهای ژنتیکی، بیماریهای شغلی، بیماریهای روانی.

۲. ازمان بیماری مانند بیماری حاد، تحت حاد و مزمن.

۳. عضو درگیر شده مانند بیماریهای قلبی، بیماریهای گوارشی و ریوی.

بیماری‌ها درقرآن[ویرایش]

اعمی کوری (عمی و عمیان) ۵۰ انعام – اعرج لنگی (عرج) ۶۱ نور - اصم کری (صم) ۴۲ هود – ابکم لنگی (بکم) ۷۶ نحل – اکمه کوری مادر زاد (کمه) ۴۹ آل عمران- ابرص یا پیسی (برص) ۱۱۰ مائده فرهنگ موضوعی قرآن

در طب سنتی[ویرایش]

حالتی است که بدن از مجرای طبیعی خود خارج شده و به افعال ضرر می رساند.

دسته بندی بیماری ها در طب سنتی به این شرح است:[۱]

1. مفرد

2. مرکب

مرض مفرد[ویرایش]

مرض های مفرد یا مزاج مؤثر است یا نیست. اگر مزاج مؤثر نبود، به 4 دسته تقسیم می شود:

1. سوءمزاج: مادی (با خلط) و ساده (بدون خلط)

2. مرض ترکیب

انواع بیماری مفرد که مزاج در ایجاد آن ها نقشی ندارد:

1. مرض خلقت: مرض شکل - مجاری و اوعیه - صفع

2. مرض مقدار: بزرگ شدن یا کوچک شدن عضوی نسبت به حالت طبیعی

3. مرض عدد: شامل دو حالت طبیعی و غیر طبیعی

4. مرض وضع: نقش و جایگاه اعضا نسبت به یکدیگر

مرض مرکب:[ویرایش]

شامل بیماری هایی که از دو یا چند بیماری مفرد تشکیل شده باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

  1. چغمینی. قانونچه فی طب. مقاله ثالث. فصل اول