پیکنوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شاخصه‌های ظاهری پیکنوز و سایر انواغ تخریب هستهٔ سلول

پیکنوز (انگلیسی: Pyknosis‎) یا کاریوپیکنوز به ضخیم‌شدگی برگشت‌ناپذیر کروماتین در هسته سلول بعد از مرگ (به‌دنبال بافت‌مردگی[۱] یا آپوپتوز[۲]) گفته می‌شود. پس از پیکنوز، کاریورکسی یا قطعه قطعه شدن هسته رخ می‌دهد. پیکنوز طی فرایند بلوغ اریتروسیت‌ها و نوتروفیل‌ها هم دیده می‌شود.

هسته‌های پیکنوتیک همچنین در زونا رتیکولاریس غده فوق کلیوی و کراتینوسیت‌های لایه شاخی اپی‌درم هم وجود دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Kumar V, Abbas A, Nelson F, Mitchell R (2007). "Robbins Basic Pathology" (8th ed.): 6, 9–10 (table 1-1).
  2. Kroemer G, Galluzzi L, Vandenabeele P, et al. (January 2009). "Classification of cell death: recommendations of the Nomenclature Committee on Cell Death 2009". Cell Death Differ. 16 (1): 3–11. doi:10.1038/cdd.2008.150. PMC 2744427. PMID 18846107.