ملانین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تصویری از رنگدانه ملانین در یک ملانوم

ملانین یک اصطلاح گسترده‌ای برای گروهی از رنگدانه‌های طبیعی موجود در بسیاری از موجودات زنده (عنکبوتیان یکی از چند گروه معدود هستند که در آن تشخیص داده نشده‌است) است. ملانین مشتق شده از اسید آمینه تیروزین است، با این حال از اسیدهای آمینه ساخته نشده‌است و یک پروتئین نیست. رنگدانه‌ای است که در یک گروه تخصصی از سلول‌های شناخته شده به عنوان ملانوسیت‌ها تولید می‌شود. سه نوع اساسی از ملانین وجود دارد: eumelanin، pheomelanin، و neuromelanin است. رایج‌ترین نوع eumelanin است که به رنگ "سیاه " و "قهوه‌ای" تولید می‌شود. Pheomelanin سیستئین حاوی پلیمر قرمز - قهوه‌ای از واحدهای بنزوتیازین تا حد زیادی مسئول رنگ قرمز مو و کک و مک است. Neuromelanin در مغز یافت می‌شود، هر چند عملکرد آن مبهم باقی می‌ماند.

تولید ملانین[ویرایش]

تولید ملانین در یک بخشی سلول ملانوسیت به نام ملانوزوم از اسیدآمینه تیروزین اتفاق می‌افتد، پوست، و مو با رنگدانه تیره حاوی ملانوزوم‌هایی با مقادیر بیشتر ملانین هستند لذا مرگ این سلول‌ها باعث ایجاد پوست روشن یا کاملاً سفید رنگ در فرد می‌شود. ملانین شایع یوملانین است که رنگدانه‌ای قهوه‌ای مایل به سیاه است.

نژادها[ویرایش]

تراکم ملانوسیت‌ها در پوست و مو بین نژادهای مختلف یکسان است، اما تفاوت رنگ پوست در نژادهای مختلف به علت تفاوت در میزان تولید رنگدانه توسط ملانوسیت‌ها است. میزان آن با نژاد، عوامل ژنتیکی، عوامل هورمونی و تماس با آفتاب رابطه دارد.


کشف علت تفاوت رنگ پوست انسانها[ویرایش]

بر اساس تحقیقات علمی جدید علت تفاوت رنگ پوست انسانها توسط استاد حسین عبدی در قالب "نظریه عوامل فراگیر جهشزا" بیان شده است. این نظریه در سال ۱۴۰۱ شمسی مطرح شد و تا پیش از این زیستشناسان نتوانسته بودند پاسخ علمی مورد قبولی برای این سوال پیدا کنند که منشأ تفاوت رنگ پوست(مانند سپاهپوست و سفید پوست و سرخپوست و...) چیست.

آقای حسین عبدی در این نظریه برای اولین بار مطرح میکند که منشأ پیدایش تفاوت رنگ پوست انسانها وجود "عوامل فراگیر جهشزا" در بعضی از مناطق جغرافیایی جهان است؛ عوامل فراگیری که موجب جهش در ژنهای مربوط به رنگ پوست انسان شده و موجب تغییر رنگ پوست میشوند. [۱]

اختلالات رنگدانه‌ای[ویرایش]

این اختلالات در نتیجه تغییر در تعداد ملانوسیت‌ها یا افزایش یا کاهش در میزان فعالیت آن‌ها است. لکودرما در ارتباط با اختلالات التهابی پوست نظیر درماتیت آتوپیک، پیسی (به انگلیسی: vitiligo) و آلبینیسم سه مورد از شایعترین اختلالات همراه با کاهش رنگدانه پوستی (به انگلیسی: hypopigmentation)می‌باشند. بیماری ویتیلیگو، هر چند سنین مختلف را درگیر می‌کند، اما در بین افراد گروه سنی ۱۰ تا ۳۰ سال، بیشترین شیوع را دارد و به ندرت در نوزادان و افراد مسن بروز پیدا می‌کند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

ملانوسیت

رنگ پوست انسان

منابع[ویرایش]

  1. فصل پنجم کتاب، عوامل فراگیر جهش، حسین عبدی. نیز به zist1.blog‌.ir رجوع کنید
  • ویکی‌پدیای انگلیسی