ابراهیم عمیدالسلطنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میرزا ابراهیم عمیدالسلطنه (۱۲۹۲ هجری قمری) پزشک، وزیر و نماینده مردم سمنان و شاهرود در نخستین دوره مجلس شورای ملی و از اعضای لژ بیداری بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او فرزند میر سید رضی سمنانی، ملقب به رئیس‌الاطبا و برادر مریم عمید (از زنان روشنفکر و روزنامه نگار دوران قاجاریه) بود. نخست در دارالفنون به تحصیل طب پرداخت، مدتی بعد برای ادامه تحصیل به فرانسه اعزام شد. پس از بازگشت در خانه پدری اش در پامنار به طبابت مشغول گشت. در نخستین دوره مجلس شورای ملی از شاهرود به نمایندگی انتخاب شد. در دوره اول وزارت مالیه حسن وثوق به ریاست دیوان محاسبات وزارت دارایی منصوب گشت. حسن وثوق زمانی که در کابینه علاء السلطنه به وزارت خارجه برگزیده شد، او را به ریاست محاکمات وزارت خارجه منصوب نمود. در دوره حکومت قوام السلطنه در ۱۳۳۶ بر خراسان، نزدیک به یک سال حکومت سبزوار را داشت و پس از آن به نیابت حکومت خراسان منصوب شد. در انتخابات دوره چهارم مجلس شورای ملی از نیشابور به نمایندگی رسید، ولی با تشکیل کابینه قوام السلطنه به عنوان وزیر عدلیه معرفی شد و از نمایندگی استعفا داد. او در کابینه دوم و سوم و چهارم قوام السلطنه وزیر فوائد عامه و تجارت بود.

فعالیت‌ها[ویرایش]

انتصابات عمیدالسلطنه در دوره وزارت وثوق الدوله و قوام السلطنه نشان دهنده ارتباط عمیق او با این دو برادر است. «عمیدالسلطنه» ابتدا لقب «عمیدالحکما» داشت، ولی پس از انتصاب به ریاست محاکمات وزارت خارجه «عمیدالسلطنه» لقب یافت.

منابع[ویرایش]