محمد باهری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد باهری
وزیر دادگستری ایران
در زمانِ محمدرضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر اسدالله علم
پس از غلامحسین خوشبین
پیش از باقر عاملی
نخست‌وزیر جعفر شریف‌امامی
پس از غلامرضا کیانپور
پیش از حسین نجفی
اطلاعات شخص
زاده دکتر محمد باهری
۱۲۹۷ خورشیدی
شیراز، ایران
درگذشت ۱۳۸۶ خورشیدی
واشینگتن، ایالات متحده
ملیت  ایران
محل
تحصیل
دانشکده حقوق دانشگاه تهران
شغل سیاستمدار
تخصص وکیل

دکتر محمد معتضد باهری (۱۳۸۶–۱۲۹۷) وکیل و سیاستمدار ایرانی.

زندگی‌نامه[ویرایش]

محمد باهری در سال ۱۲۹۷ شمسی در شیراز متولد شد. پدرش وکیل دادگستری بود. در سال ۱۳۱۶ وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد. پس از پایان تحصیلات به شیراز بازگشت و به حرفه وکالت پرداخت.

در این ایام با گروهی از روشنفکران شیراز از جمله رسول پرویزی، فریدون توللی و ابراهیم گلستان یک حلقه روشنفکری ایجاد نمود و با توجه به جاذبه مارکسیسم در سالهای پس از سقوط رضا شاه به عضویت حزب توده ایران درآمد. در سال ۱۳۲۵ از حزب توده خارج شد و برای ادامه تحصیل رهسپار پاریس شد. مدت هفت سال در پاریس بود و دکترای حقوق را از دانشگاه سوربن دریافت نمود. در سال ۱۳۳۲ به تهران بازگشت و ضمن اشتغال به تدریس در دانشگاه تهران به عنوان مشاور حقوقی به استخدام چند سازمان دولتی درآمد.

وی که همچنان در حلقه‌های روشنفکری شرکت می‌کرد در جلسه‌ای در دفتر مجله سخن با اسدالله علم آشنا شد. رسول پرویزی که از از نزدیکان علم و دوستان باهری بود زمینه ساز نزدیکی بیشتر این دو شد تا اینجا که روابط دوستانه اشان تا زمان مرگ علم ادامه یافت. اولین خدمت باهری به علم تشکیل حزب مردم بود. او با توجه به سابقه فعالیت در حزب توده عملاً تشکیلات حزب مردم را اداره می‌کرد و علم سمت رهبری حزب را عهده‌دار بود. ۲۲ سال بعد که شاه تصمیم به انحلال حزب مردم و ایجاد حزب فراگیر رستاخیز گرفت باز هم باهری از مهره‌های اصلی در ایجاد این حزب بود.

باهری در این سال‌ها به تدریس در دانشکده حقوق ادامه می‌داد و کتابی تحت عنوان «حقوق جزای عمومی» تألیف نمود که بارها تجدید چاپ شده‌است. در سال ۱۳۴۱ با انتخاب علم به نخست وزیری باهری ابتدا به معاونت نخست وزیر و پس از چند ماه به وزارت دادگستری برگزیده شد. از جمله وقایع مهمی که در دوره وزارت وی اتفاق افتاد پیگرد قضایی دکتر علی امینی نخست وزیر سابق و واقعه ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ بود.

پس از استعفای علم از نخست وزیری و انتصابش به وزارت دربار، باهری عهده‌دار معاونت فرهنگی وزارت دربار شد و تا سال ۱۳۵۵ در این سمت باقی ماند. باهری یک بار دیگر در کابینه شریف امامی به وزارت دادگستری برگزیده شد اما قبل از سقوط دولت شریف امامی استعفا داد و عازم آمریکا شد. وی در سال ۱۳۸۶ در واشینگتن درگذشت.


کابینه دوم شریف‌امامی
نخست‌وزیر: شریف‌امامی
معاون نخست‌وزیر: ------
وزیر مشاور: منوچهر آزمون
وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ منوچهر گنجی آموزش و پرورش ۱۰ حسن شالچیان راه و ترابری
۲ عاملی تهرانی اطلاعات و جهانگردی ۱۱ محمدرضا امین صنایع و معادن
۳ محمد یگانه امور اقتصادی و دارایی ۱۲ هوشنگ نهاوندیسید ابوالفضل قاضی فرهنگ و آموزش‌عالی
۴ افشار قاسملو امور خارجه ۱۳ فروغی فرهنگ و هنر
۵ محمدرضی ویشکایی بازرگانی ۱۴ کاظم ودیعی کار و امور اجتماعی
۶ نصرالله مقتدر مژدهی بهداری و بهزیستی ۱۵ امیرپرویز کشاورزی و عمران روستایی
۷ معتمدیعبدالحسین اعتبار پست، تلگراف و تلفن ۱۶ قره‌باغی کشور
۸ عظیمی جنگ ۱۷ پرویز آوینی مسکن و شهرسازی
۹ محمد باهریحسین نجفی دادگستری ۱۸ جهانگیر مهد مینا نیرو
وزیران مشاور
ر. وزیر مشاور وزارت مشاور ر. وزیر مشاور وزارت مشاور
۱ منوچهر آزمون امور اجرایی ۳ حسنعلی مهران برنامه و بودجه
۲ عزت‌الله یزدان‌پناه امور پارلمانی ۴ علینقی کنی اوقاف
معاونان نخست‌وزیری
ر. معاون معاونت ر. معاون معاونت
۱ خط فاصله تربیت بدنی ۲ ---- محیط زیست


منابع[ویرایش]

Abbas Milani (2008). Eminent Persians: The Men and Women who Made Modern Iran, 1941-1979: in Two Volumes. Syracuse University Press. ISBN 978-0-8156-0907-0. Retrieved 22 February 2013.