بازی‌های آسیایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بازی‌های آسیایی
اختصارآسیاد
اولین دورهبازی‌های آسیایی ۱۹۵۱ در دهلی نو، هند
دوره برگزاریچهار سال یک بار
آخرین دورهبازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ در جاکارتا - پالم‌بانگ، اندونزی
هدفمجموعه مسابقات ورزشی برای کشورهای آسیایی

بازی‌های آسیایی که آسیاد[۲] هم خوانده می‌شود، یک رویداد چند ورزشی قاره‌ای است که هر ۴ سال یکبار بین ورزشکاران کشورهای مختلف سراسر قاره آسیا برگزار می‌شود. این رویداد تا سال ۱۹۷۸ توسط فدراسیون بازی‌های آسیایی (AGF) برگزار می‌شد اما در نشست دهلی نو تصمیم گرفته شد که پس از آن توسط شورای المپیک آسیا (OCA) ساماندهی و برگزار شود.[۳] این بازی‌ها توسط کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) به رسمیت شناخته می‌شود و به عنوان دومین رویداد بزرگ چند ورزشی پس از بازی‌های المپیک توصیف می‌شود.[۴][۵] نخستین دوره این بازی‌ها در سال ۱۹۵۱ میلادی برگزار شد.

دومین دوره بازی‌های آسیایی به فاصله ۳ سال از دور اول اجرا شد؛ اما پس از آن دوره، بازه زمانی ۴ ساله تا به امروز رعایت شده‌است.

تاریخچه[ویرایش]

مسابقات المپیک لندن در سال ۱۹۴۸ برگزار شد. در حاشیه این رخداد بین‌المللی، طرح برگزاری بازی‌های آسیایی موسوم به المپیک آسیایی توسط «ساندهی گورو دات» رئیس کمیته المپیک هندوستان مطرح شد که مورد توافق قرار گرفت. طبق توافق‌های صورت گرفته قرار بود نخستین دوره این بازی‌ها دو سال بعد از بازی‌های المپیک یعنی در سال ۱۹۵۰ در هندوستان برگزار شود اما این مسابقات با یک سال تأخیر در ۴ مارس سال ۱۹۵۱ آغاز شد.

۱۹۵۱- نخستین دوره المپیک آسیایی در دهلی نو، پایتخت هندوستان به انجام رسید. در اولین دوره ۱۱ کشور حضور داشتند و ایران تنها کشور خاورمیانه بود که در این رویداد شرکت داشت. در نخستین دوره ژاپن اول، هندوستان دوم و ایران سوم شدند.

۱۹۵۴- دومین دوره این مسابقات در مانیل، پایتخت فیلیپین برگزار شد. این مسابقات مصادف بود با ماجراهای کودتای ۲۸ مرداد و به همین سبب تیم ایران در این مسابقات شرکت نداشت. در این دوره از مسابقات ۱۹ کشور آسیایی شرکت کردند.

۱۹۵۸- سومین دوره این مسابقات در توکیو، پایتخت ژاپن برگزار شد. در این مسابقات ۲۰ کشور شرکت کردند که ژاپن، کره‌جنوبی و چین رده‌های یک تا سه را به خود اختصاص دادند. ایران در این دوره به مقام هفتم رسید. در این دوره که ایران پس از یک دوره غیبت به بازی‌ها برگشت، تعداد ورزشکاران کشورها به ۲۰ کاروان افزایش یافت. این بار هم ژاپنی‌ها روی سکوی نخست، و بالاتر از کره‌جنوبی و چین قرار گرفتند تا شرق آسیا حرف اول و آخر بازی‌ها را بزند. ایران هم به رده هفتم سقوط کرد.

۱۹۶۲- چهارمین دوره مسابقات در جاکارتا، پایتخت اندوزی برگزار شد. ایران به همراه چین و اسرائیل در این دوره از مسابقات شرکت نداشتند و تعداد کشورهای شرکت‌کننده نیز به ۱۶ کشور کاهش یافت. ژاپن بار دیگر قهرمان این مسابقات شد.

۱۹۶۶- پنجمین دوره مسابقات در بانکوک، پایتخت تایلند با حضور ۱۸ کشور در ۱۴ رشته ورزشی برگزار شد. در این دوره ایران، چین و اسرائیل به رقابت‌ها بازگشتند. بازی‌ها را سلطان بومیپول با حضور ۱۸ کشور برای مصاف در ۱۴ رشته ورزشی افتتاح کرد. تعداد مدال‌های طلای ژاپنی‌ها باز هم از مجموع مدال‌های طلای سایر کشورها بیشتر بود. چین قهرمان شد و ایران دوباره در رده هفتم قرار گرفت.

۱۹۷۰- ششمین دوره مسابقات نیز در یک اقدام عجیب بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. این مسابقات قرار بود در کره‌جنوبی برگزار شود اما این کشور دچار مشکل مالی شد و تایلند پذیرفت که برای دومین بار پیاپی میزبان مسابقات باشد. در این دوره ژاپن همچنان در صدر ورزش آسیا قرار گرفت. چینی‌ها فقط به یک مدال طلا بسنده کردند و ایران نیز با ۹ طلا که ۶تای آن در کشتی بود، در رده چهارم ایستاد.

۱۹۷۴- هفتمین دوره مسابقات در تهران، پایتخت ایران برگزار شد. در این دوره، که محمدرضا پهلوی افتتاح کننده آن بود، تیم‌هایی مثل کویت و بحرین، برای نخستین بار در مسابقات حضور یافتند تا رکورد تعداد کشورها نیز به عدد ۲۵ برسد. ژاپن برای هفتمین دوره پیاپی باقی تیم‌ها را پشت سر گذاشت. ایران با ۳۶ مدال طلا که ۲۳ تای آن در کشتی آزاد، فرنگی و وزنه‌برداری به دست آمد، در رده دوم قاره پهناور ایستاد که بهترین نتیجه ایران در تاریخ ورزش آسیا محسوب می‌شود.

۱۹۷۸- هشتمین دوره مسابقات بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد تا تایلند رکورددار میزبانی این مسابقات باشد. ایران در این دوره از بازی‌ها به دلیل حوادث مربوط به انقلاب، شرکت نکرد. همچنین از این دوره از بازی‌ها، اسرائیل برای همیشه از شرکت در مسابقات آسیایی محروم شد.

۱۹۸۲- نهمین دوره مسابقات در دهلی نو، پایتخت هندوستان و مبدأ این بازی‌ها با حضور ۳۳ کشور برگزار شد. ایران پس از انقلاب در شرایطی به بازی‌ها بازگشت و برترین تیم غرب آسیا لقب گرفت که نام کشورهایی مثل قطر نیز برای نخستین بار در جمع تیم‌ها دیده می‌شد. در این دوره سرانجام، استیلای ژاپنی‌ها بر ورزش آسیا پایان یافت و چین موفق شد با اختلاف ۴ مدال طلا قهرمان شود.

۱۹۸۶- دهمین دوره را سئول، پایتخت کره‌جنوبی میزبانی کرد. در این مسابقات چینی‌ها به رکورد ۹۴ مدال طلا رسیدند و بعد از آنها ورزشکاران کره‌جنوبی با ۹۳ طلا در رده بعدی قرار گرفتند.

۱۹۹۰- یازدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی در پکن، پایتخت کشور چین به انجام رسید. در این دوره، کره شمالی نیز حضور یافت و رده سوم را به خود اختصاص داد. ایران در این دوره توانست مدال طلای فوتبال را با پیروزی بر تیم کره شمالی بدست آورد.

۱۹۹۴- دوازدهمین دوره را ژاپن و این‌بار شهر هیروشیما میزبانی کرد. ۴۲ کشور شرکت‌کننده با حدود ۶ هزار و ۹۰۰ ورزشکار در رقابت‌ها حضور یافتند. در این دوره کشورهای آسیای میانه هم با فروپاشی شوروی حضور یافتند و معادلات ورزش آسیا را تغییر دادند. ازبکستان به محض ورود با درخشش ایگور شکورین، طلای فوتبال را گرفت. قزاقستان هم ۲۵ طلا گرفت تا در رده سوم بایستد. ترکمنستان، تاجیکستان و قرقیزستان اما از همان بدو ورود به صحنه ورزش آسیا تا امروز، همواره به تک‌ستاره‌های ورزش خود قناعت کرده‌اند. ایران به یُمن درخشش کشتی‌گیران خود به رده ششم دست یافت و اگر آسیای میانه‌ای‌های تازه ورود کرده نبودند، چهارم می‌شد.

۱۹۹۸- سیزدهمین دوره مسابقات برای مرتبه چهارم در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. چینی‌ها که قدرت برتر آسیا شده بودند قهرمان این دوره شدند و بعد از آنها ورزشکاران کره‌جنوبی و ژاپن جایگاه خود را به عنوان برترین‌های قاره بزرگ تثبیت کردند. در این دروه ایران با کسب ۱۰ طلا در مکان هفتم قرار گرفت.

۲۰۰۲- چهاردهمین دوره بازی‌های آسیایی را شهر بوسان در کره‌جنوبی برگزار کرد. در این دوره ۷۶۰۰ ورزشکار از ۴۴ کشور شرکت داشتند. چینی‌ها بار دیگر با کسب ۱۵۰ مدال طلا خود را به عنوان طلایی ورزش آسیا معرفی کرند. ایران در این دوره از مسابقات با یک پله سقوط به مکان دهم بسنده کرد.

۲۰۰۶- پانزدهمین دوره این رویداد آسیایی در دوحه، پایتخت قطر به انجام رسید. ۱۳ هزار نفر از ۴۵ کشور به بازی‌ها آمدند که از تعداد ورزشکاران حاضر در آخرین دوره بازی‌های المپیک نیز حدود سه هزار نفر بیشتر بود. چین، کره جنوبی و ژاپن مثلث قدرت را تشکیل دادند و قزاقستان با پیشرفتی چشمگیر چهارم شد. ایران نیز ششم شد تا بهترین تیم غرب آسیا باشد. مرگ کیم هیونگ چیل، سوارکار کره‌جنوبی، از حوادث تلخ این بازی‌ها بود.

۲۰۱۰- شانزدهمین دوره را شهر گوانگ‌ژو در چین میزبانی کرد. در این دوره ۹۷۰۴ ورزشکار از تمام کشورهای عضو شورای المپیک آسیا، یعنی ۴۵ کشور شرکت داشتند. در این دوره از مسابقات ورزشکاران در ۴۱ رشته ورزشی به رقابت پرداختند که یک رکورد تازه محسوب می‌شد. در پایان این دوره، کشور میزبان با ۱۵۱ طلا به مقام نخست رسید.

۲۰۱۴- هفدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی در شهر اینچئون کره‌جنوبی برگزار شد. چین باز هم قهرمان شد و ایران با کسب ۲۱ نشان طلا در رده پنجم قرار گرفت. تیم ملی والیبال مردان ایران با شکست دادن تیم میزبان برای نخستین بار قهرمان بازی‌های آسیایی شد.

۲۰۱۸- هجدهمین دوره را جاکارتا، پایتخت کشور اندونزی به همراه پالم‌بانگ میزبانی کرد. جاکارتا میزبان اصلی بود و پالم‌بانگ به عنوان شهر کمک میزبان چند مسابقه در این دوره را برگزار کرد. در این دوره تیم چین، همانند چند دوره گذشته قهرمان شد و ایران هم با کسب ۲۰ نشان طلا ششم شد. تیم‌های ملی کبدی زنان و مردان ایران برای نخستین بار قهرمان شدند.

فهرست بازی‌های آسیایی[ویرایش]

سال دوره میزبان تاریخ آغاز تاریخ پایان شرکت کننده‌ها ورزشکاران رشته ورزشی رویدادها منبع
۱۹۵۱ هند دهلی نو، هند ۴ مارس ۱۱ مارس ۱۱ ۴۸۹ ۶ ۵۷ [۶]
۱۹۵۴ فیلیپین مانیل، فیلیپین ۱ مه ۹ مه ۱۹ ۹۷۰ ۸ ۷۶ [۷]
۱۹۵۸ ژاپن توکیو، ژاپن ۲۸ مه ۱ ژوئن ۱۶ ۱٬۸۲۰ ۱۳ ۹۷ [۸]
۱۹۶۲ اندونزی جاکارتا، اندونزی ۲۴ اوت ۴ سپتامبر ۱۲ ۱٬۴۶۰ ۱۳ ۸۸ [۹]
۱۹۶۶ تایلند بانکوک، تایلند ۹ دسامبر ۲۰ دسامبر ۱۶ ۱٬۹۴۵ ۱۴ ۱۴۳ [۱۰]
۱۹۷۰ تایلند بانکوک، تایلند ۲۴ اوت ۴ سپتامبر ۱۶ ۲٬۴۰۰ ۱۳ ۱۳۵ [۱۱]
۱۹۷۴ ایران تهران، ایران ۱ سپتامبر ۱۶ سپتامبر ۱۹ ۳٬۰۱۰ ۱۶ ۲۰۲ [۱۲]
۱۹۷۸ تایلند بانکوک، تایلند ۹ دسامبر ۲۰ دسامبر ۱۹ ۳٬۸۴۲ ۱۹ ۲۰۱ [۱۳]
۱۹۸۲ هند دهلی نو، هند ۱۹ نوامبر ۴ دسامبر ۲۳ ۳٬۴۱۱ ۲۱ ۱۴۷ [۱۴]
۱۹۸۶ کره جنوبی سئول، کره جنوبی ۲۰ سپتامبر ۵ اکتبر ۲۲ ۴٬۸۳۹ ۲۵ ۲۷۰ [۱۵]
۱۹۹۰ چین پکن، چین ۲۲ سپتامبر ۷ اکتبر ۳۶ ۶٬۱۲۲ ۲۹ ۳۱۰ [۱۶]
۱۹۹۴ ژاپن هیروشیما، ژاپن ۲ اکتبر ۱۶ اکتبر ۴۲ ۶٬۸۲۸ ۳۴ ۳۳۷ [۱۷]
۱۹۹۸ تایلند بانکوک، تایلند ۲ دسامبر ۲۰ دسامبر ۴۱ ۶٬۵۵۴ ۳۶ ۳۷۶ [۱۸]
۲۰۰۲ کره جنوبی بوسان، کره جنوبی ۲۹ سپتامبر ۱۴ اکتبر ۴۴ ۷٬۷۱۱ ۳۸ ۴۱۹ [۱۹]
۲۰۰۶ قطر دوحه، قطر ۱ دسامبر ۱۵ دسامبر ۴۵ ۹٬۵۲۰ ۳۹ ۴۲۴ [۲۰]
۲۰۱۰ چین گوانگ‌ژو، چین ۱۲ نوامبر ۲۷ نوامبر ۴۵ ۹٬۷۰۴ ۴۲ ۴۷۶ [۲۱]
۲۰۱۴ کره جنوبی اینچئون، کره جنوبی ۱۹ سپتامبر ۴ اکتبر ۴۵ ۹٬۵۰۱ ۳۶ ۴۳۹ [۲۲]
۲۰۱۸ اندونزی جاکارتا - پالم‌بانگ، اندونزی ۱۸ اوت ۲ سپتامبر ۴۵ ۱۱۰۰۰ ۴۰ ۴۶۵ [۲۳]
۲۰۲۲ چین هانگژو، چین ۱۰ سپتامبر ۲۵ سپتامبر آینده

شمارش مدال‌ها[ویرایش]

از ۴۶ کمیته ملی المپیک شرکت‌کننده در طول برگزاری بازی‌ها، ۴۳ کشور حداقل یک مدال در این رقابت‌ها کسب کرده‌اند و هنوز سه کشور باقی مانده‌اند: بوتان، مالدیو و تیمور شرقی که هنوز یک مدال هم کسب نکرده‌اند. ۳۸ کشور حداقل یک مدال طلا کسب کرده‌اند (فقط ژاپن و هند در همه دوره‌های بازی‌های آسیایی این کار را کرده‌اند)، این درحالیست که فقط ژاپن و چین دو کشوری در تاریخ برگزاری این رقابت‌ها هستند که به عنوان قهرمانی دست یافته‌اند.[۲۴]

رتبهکشورطلانقرهبرنزمجموع
۱چین چین (CHN)۱۴۷۳۹۹۴۷۲۰۳۱۸۷
۲ژاپن ژاپن (JPN)۱۰۳۲۱۰۳۷۹۸۵۳۰۵۴
۳کره جنوبی کره جنوبی (KOR)۷۴۵۶۶۳۸۲۷۲۲۳۵
۴ایران ایران (IRI)۱۷۹۱۸۱۱۹۷۵۵۷
۵قزاقستان قزاقستان (KAZ)۱۵۵۱۵۸۲۴۴۵۵۷
۶هند هند (IND)۱۵۴۲۰۲۳۱۵۶۷۱
۷تایلند تایلند (THA)۱۳۲۱۷۵۲۷۹۵۸۶
۸کره شمالی کره شمالی (PRK)۱۱۰۱۴۴۱۷۹۴۳۳
۹تایوان چین تایپه (TPE)۹۹۱۴۴۲۷۶۵۱۹
۱۰اندونزی اندونزی (INA)۹۱۱۲۰۲۳۵۴۴۶
مجموع (۱۰ کشور)۴۱۷۰۳۸۱۸۴۲۵۷۱۲۲۴۵

کشورهای با مدال[ویرایش]

تیم (کد IOC) تعداد حضور طلا نقره برنز مجموع
افغانستان افغانستان (AFG) ۷ ۰ ۴ ۷ ۱۱
بحرین بحرین (BRN) ۷ ۳۷ ۲۵ ۲۳ ۸۵
بنگلادش بنگلادش (BAN) ۹ ۱ ۵ ۶ ۱۲
برونئی برونئی (BRU) ۴ ۰ ۰ ۴ ۴
کامبوج کامبوج (CAM) ۳ ۳ ۲ ۴ ۹
چین چین (CHN) ۱۲ ۱٬۴۷۳ ۹۹۴ ۷۲۰ ۳٬۱۸۷
تایوان چین تایپه (TPE) ۱۲ ۹۹ ۱۴۴ ۲۷۶ ۵۱۹
هنگ کنگ هنگ کنگ (HKG) ۱۵ ۳۸ ۷۹ ۱۱۲ ۲۲۹
هند هند (IND) ۱۸ ۱۵۴ ۲۰۲ ۳۱۵ ۶۷۱
اندونزی اندونزی (INA) ۱۸ ۹۱ ۱۲۰ ۲۳۵ ۴۴۶
ایران ایران (IRI) ۱۵ ۱۷۹ ۱۸۱ ۱۹۷ ۵۵۷
عراق عراق (IRQ) ۸ ۷ ۱۷ ۲۳ ۴۷
ژاپن ژاپن (JPN) ۱۸ ۱٬۰۳۲ ۱٬۰۳۷ ۹۸۵ ۳٬۰۵۴
اردن اردن (JOR) ۸ ۵ ۱۶ ۲۴ ۴۵
قزاقستان قزاقستان (KAZ) ۷ ۱۵۵ ۱۵۸ ۲۴۴ ۵۵۷
شبه‌جزیره کره کره (COR) ۱ ۱ ۱ ۲ ۴
کویت کویت (KUW) ۱۰ ۲۶ ۳۰ ۳۴ ۹۰
قرقیزستان قرقیزستان (KGZ) ۷ ۴ ۲۳ ۳۸ ۶۵
لائوس لائوس (LAO) ۷ ۰ ۴ ۱۱ ۱۵
لبنان لبنان (LBN) ۸ ۵ ۵ ۸ ۱۸
ماکائو ماکائو (MAC) ۸ ۲ ۱۱ ۲۰ ۳۳
مالزی مالزی (MAS) ۱۶ ۶۳ ۱۰۱ ۱۴۸ ۳۱۲
مغولستان مغولستان (MGL) ۱۱ ۲۵ ۴۶ ۹۱ ۱۶۲
میانمار برمه (MYA) ۱۶ ۱۶ ۲۸ ۵۵ ۹۹
نپال نپال (NEP) ۹ ۰ ۲ ۲۲ ۲۴
کره شمالی کره شمالی (PRK) ۱۰ ۱۱۰ ۱۴۴ ۱۷۹ ۴۳۳
عمان عمان (OMA) ۵ ۱ ۰ ۳ ۴
پاکستان پاکستان (PAK) ۱۷ ۴۴ ۶۳ ۹۷ ۲۰۴
فلسطین فلسطین (PLE) ۲ ۰ ۰ ۱ ۱
فیلیپین فیلیپین (PHI) ۱۸ ۶۷ ۱۱۴ ۲۳۰ ۴۱۱
قطر قطر (QAT) ۱۰ ۴۳ ۳۱ ۵۶ ۱۳۰
عربستان سعودی عربستان سعودی (KSA) ۹ ۲۵ ۱۳ ۲۳ ۶۱
سنگاپور سنگاپور (SGP) ۱۸ ۴۱ ۵۸ ۱۱۴ ۲۱۳
کره جنوبی کره جنوبی (KOR) ۱۷ ۷۴۵ ۶۶۳ ۸۲۷ ۲٬۲۳۵
سری‌لانکا سری‌لانکا (SRI) ۱۵ ۱۱ ۱۰ ۲۰ ۴۱
سوریه سوریه (SYR) ۹ ۹ ۷ ۱۶ ۳۲
تاجیکستان تاجیکستان (TJK) ۶ ۴ ۷ ۱۷ ۲۸
تایلند تایلند (THA) ۱۶ ۱۳۲ ۱۷۵ ۲۷۹ ۵۸۶
ترکمنستان ترکمنستان (TKM) ۶ ۳ ۸ ۱۲ ۲۳
امارات متحده عربی امارات متحده عربی (UAE) ۷ ۷ ۱۷ ۱۷ ۴۱
ازبکستان ازبکستان (UZB) ۷ ۸۴ ۱۲۰ ۱۳۸ ۳۴۲
ویتنام ویتنام (VIE) ۱۴ ۱۸ ۷۰ ۹۳ ۱۸۱
یمن یمن (YEM) ۳ ۰ ۰ ۲ ۲
مجموع (۴۳ کشور) ۱۸ ۴٬۷۶۰ ۴٬۷۳۵ ۵٬۷۲۸ ۱۵٬۲۲۳

کشورهای بدون مدال[ویرایش]

کشورهای کج نوشته شده کشورهایی هستند که در تاریخ برگزاری این رویداد حضور داشته‌اند، ولی در حال حاضر وجود ندارند.

تیم (کد IOC) تعداد حضور
پادشاهی بوتان بوتان (BHU) ۹
تیمور شرقی تیمور شرقی (TLS) ۵
مالدیو مالدیو (MDV) ۱۰
بورنئو شمالی بورنئو شمالی (NBO) ۳
جمهوری عربی یمن یمن شمالی (YAR) ۲
ساراواک (SWK) ۱
یمن جنوبی یمن جنوبی (YMD) ۱

جایزه با ارزش‌ترین ورزشکار[ویرایش]

جایزه با ارزش‌ترین ورزشکار (MVP) از بازی‌های سال ۱۹۹۸ در بانکوک به فرد برگزیده داده می‌شود.

  • فهرست با ارزش‌ترین ورزشکاران بازی‌های آسیایی:
سال ورزشکار ورزش منبع
۱۹۹۸ ژاپن کوجی ایتو دو و میدانی [۲۵]
۲۰۰۲ ژاپن کسوکه کیتاجیما شنا [۲۵]
۲۰۰۶ کره جنوبی پارک تای-وان شنا [۲۶]
۲۰۱۰ چین لین دان بدمینتون [۲۷]
۲۰۱۴ ژاپن کسوکه هاگینو شنا [۲۸]
۲۰۱۸ ژاپن ریکاکو ایکه شنا [۲۹]

منابع[ویرایش]

  1. "Jeux Olympiques - Sports, Athlètes, Médailles, Rio 2016". olympic.org.
  2. China's Great Leap: The Beijing Games and Olympian Human Rights Challenges. Seven Stories. 2011-01-04. ISBN 978-1-58322-843-2.
  3. "OCA History". OCA. Archived from the original on 22 May 2011. Retrieved 14 August 2010.
  4. "Asian Games Taps Three-Time Olympic Sportscaster For New Sports Radio Talk Show". Sports Biz Asia. 8 February 2010. Archived from the original on 27 November 2010. Retrieved 8 September 2010.
  5. "Fully renovated basketball arena ready for Asian Games". Sports City. 22 July 2009. Archived from the original on 13 June 2010. Retrieved 8 September 2010.
  6. "1st AG دهلی نو ۱۹۵۱". OCA. Archived from the original on 8 December 2011. Retrieved 2010-07-22.
  7. "2nd AG مانیل ۱۹۵۴". OCA. Archived from the original on 22 May 2011. Retrieved 2010-07-22.
  8. "3rd AG توکیو ۱۹۵۸". OCA. Archived from the original on 8 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  9. "4th AG جاکارتا ۱۹۶۲". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  10. "5th AG بانکوک ۱۹۶۶". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  11. "6th Asian Games بانکوک ۱۹۷۰". OCA. Archived from the original on 13 June 2010. Retrieved 2010-07-22.
  12. "7th AG تهران ۱۹۷۴". OCA. Archived from the original on 22 May 2011. Retrieved 2010-07-22.
  13. "8th AG بانکوک ۱۹۷۸". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  14. "9th AG دهلی نو ۱۹۸۲". OCA. Archived from the original on 13 June 2010. Retrieved 2010-07-22.
  15. "10th AG سئول ۱۹۸۶". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  16. "11th AG پکن ۱۹۹۰". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  17. "12th AG هیروشیما ۱۹۹۴". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  18. "13th AG بانکوک ۱۹۹۸". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  19. "14th AG بوسان ۲۰۰۲". OCA. Archived from the original on 8 December 2011. Retrieved 2010-07-22.
  20. "15th AG دوحه ۲۰۰۶". OCA. Archived from the original on 21 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  21. "16th AG گوانگ‌ژو ۲۰۱۰". OCA. Archived from the original on 22 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  22. "17th AG اینچئون ۲۰۱۴". OCA. Archived from the original on 21 September 2014. Retrieved 2010-07-22.
  23. "18th AG جاکارتا - پالم‌بانگ ۲۰۱۸". OCA. Archived from the original on 3 June 2018. Retrieved 2010-07-22.
  24. "Asian Summer Games Medal Count". Ocasia.org. Olympic Council of Asia. Retrieved 26 August 2018.
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ "Outstanding Japanese athletes in Asian Games". gz2010.cn. 21 January 2010. Archived from the original on 9 September 2017. Retrieved 8 May 2011.
  26. "S Korean Swimmer Park Named MVP". China.org.cn. 16 December 2006. Archived from the original on 20 February 2011. Retrieved 8 May 2011.
  27. "Lin Dan voted Asian Games MVP". Jakarta Post. 28 November 2010. Archived from the original on 1 January 2011. Retrieved 8 May 2011.
  28. "Samsung MVP Award: 2014 MVP is Kosuke Hagino of Japan". The Korea Herald. 4 October 2014. Archived from the original on 4 October 2014. Retrieved 4 October 2014.
  29. "Teenage swimmer Ikee named 2018 Asian Games' "Most Valuable Player" as event draws to a close". inside the games. 2 September 2018. Archived from the original on 2 September 2018. Retrieved 2 September 2018.