حزب کارگران کردستان
| حزب کارگران کردستان (پکک) پارتیا کارکەرێن کوردستان |
|
|---|---|
.svg) |
|
| کردی نام | Partiya Karkerên Kurdistanê |
| رهبر | عبدالله اوجالان (به صورت رسمی) مراد کارایلان (عملاً)[۱][۲][۳][۴] |
| بنیانگذار | سروک آپو |
| شعار | یا مرگ یا کردستان |
| بنیانگذاری | ۱۹۷۸ |
| شاخه جوانان | جنبش جوانان آزاد کردستان[۵] |
| مرام | ملیگرایی-چپگرایی |
| رنگ رسمی | زرد، سرخ، سبز |
| کشور |  ترکیه |
| وبگاه | |
| پکک آنلاین | |
| سیاست در ترکیه حزبهای سیاسی انتخابات |
|
حزب کارگران کردستان (به کردی: پارتیا کارکەرێن کوردستان) که به صورت مخفف به شکل پکک نگاشته میشود، نام گروهی چپگرا و مسلح در کردستان ترکیه است که از سال ۱۹۸۴ به عنوان سازمانی چریکی شناخته شده که به صورت مسلحانه علیه دولت ترکیه برای خودمختاری کردستان و حقوق فرهنگی و سیاسی کردها در ترکیه مبارزه میکند.[۱]
این حزب در دههٔ ۷۰ به عنوان یک سازمان ظهور کرد و در اواخر دههٔ ۸۰ و دههٔ ۹۰ بخش اعظم جنوب شرقی ترکیه صحنهٔ درگیری نظامی میان این گروه و ارتش ترکیه بود. بنیانگذار و رهبر این حزب عبدالله اوجالان است که هم اکنون در زندانی در جزیره امرالی در نزدیکی استانبول به سر میبرد. در غیاب اوجالان که در زندان است، پکک عملاً توسط مراد کارایلان و یک تیم از فرماندهان قدیمی هدایت میشود:[۶]
- جمیل باییک (از فرماندهان اولیه پکک)
- دکتر باهوز اردل (از کردهای سوریه)
- صوفی نورالدین (از کردهای سوریه)
گفته شده، نیروی انسانی این گروه ۴،۰۰۰ تا ۵،۰۰۰ نفرند، که حدود ۳،۰۰۰ تا ۳،۵۰۰ نفرشان اکنون در کردستان عراق هستند.[۷] ولی پکک ادعا میکند، ۲۰،۰۰۰ مبارز مسلح دارد.[۷]
ایالات متحده آمریکا، جمهوری ترکیه و جمهوری اسلامی ایران این حزب را گروهی تروریستی اعلام کردهاند.[۸]
محتویات |
تاریخچه
در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، بخش اصلی سازمان که بیشتر اعضایش دانش آموزان بودند، تشکیل شد و به رهبری عبدالله اوجالان (آپو) در آنکارا تأسیس شد. این گروه اندکی بعد به مناطق کردنشین در جنوب شرقی ترکیه نقلمکان کرد، سپس در تاریخ ۲۷ نوامبر ۱۹۷۸، نام حزب کارگران کردستان برایش به تصویب رسید. این گروه در درگیریهای خشونت آمیز با جناح راست ترکیه، حمایت خود را از ایدئولوژیهای رادیکال چپ و مارکسیستی اعلام نمود. در سال ۱۹۷۹، به عنوان یک عمل تبلیغاتی، گروه اقدام به ترور رهبر قبیلهای کردستان محمد جلال بوچاک نمود که دهقانان را مورد سوءاستفاده قرار داده و با ترکیه همکاری میکرد. از سال ۱۹۸۰ در پی کودتا در ترکیه پکک تحت فشار قرار گرفت تا اعضای این سازمان یا به زندان بیفتند، به مجازات اعدام محکوم شوند و یا به کردستان سوریه بگریزند.[۹]
در سال ۱۹۸۴، سازمان خود را تبدیل به یک گروه شبه نظامی نمود و با استفاده از اردوگاههای آموزشی واقع در فرانسه حملات و بمبگذاریهایی علیه تأسیسات دولتی، نظامی و نهادهای مختلف «دولت»، که برخی از آنها به جنوب شرقی آناتولی مربوط بودند، راهاندازی نمود که بیشتر در اروپا به خصوص آلمان و فرانسه و کشورهای خاورمیانه به وقوع میپیوست. همچنین پکک به اهداف نظامی و غیرنظامی در کشورهای مختلف از جمله ترکیه، فرانسه، بلژیک و عراق حمله میکرد.[۱۰][۱۱][۱۲]
در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، این سازمان عملیات خود را به صورت یک سری حملات انتحاری و بمبگذاری ادامه داد. ۱۵ حمله بدین شکل انجام شد که ۱۱ نفر از آنها توسط زنان انجام شدهبود. ترکیه در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، فشارهایش را افزایش داد و در جنگی اعلام نشده بین ترکیه و سوریه حمایتهای علنی سوریه به پایان رسید.[۱۳] در سال ۱۹۹۹، اوجالان دستگیر شد و در محاکمهای به مرگ محکوم گشت، اما پس از آن به علت درخواست عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا این حکم به حبس ابد کاهش یافت.[۱۴] این سازمان در بسیاری از کشورها در لیست سیاه قرار گرفت و در ۲ آوریل ۲۰۰۴، شورای اتحادیه اروپا این سازمان را به فهرست سازمانهای تروریستی اضافه کرد. در همان سال، وزارت خزانهداری ایالات متحده، داراییهای شاخههای این سازمان را مسدود نمود. پکک نیز یک سری تغییرات انجام داد و زمانی که اوجالان دستگیر شد، آتشبس یک جانبه اعلام نمود که در سال ۲۰۰۳ آن را به پایان رساند.[۱۵]
دولت ترکیه از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون چندینبار سعی کرده تا با پکک مخفیانه و یا حتی علنی مذاکره کند، که در این میان، مشهورترین مذاکره انجام شده «مذاکره اسلو» بودهاست. این مذاکرات هنوز هیچ نتیجهای نداشته و هربار چیزی باعث برهم خوردن صلح شدهاست.[۱۶] در ژوئیه ۲۰۱۰ پیشنهاد پکک مبنی برپذیرفتن آتش بس یا قرار داد صلح، در صورتی که دولت حقوق مدنی و فرهنگی کردها را افزایش دهد، صریحاً از سوی دولت رد شد.[۱۷]
در اکتبر سال 2009[۱۸] دولت ترکیه سیاست تعامل با پکک را در پیش گرفت و پس از آن با اعلام آتش بس از سوی پکک، افق برقراری صلح بین ترکیه و پکک پس از سی سال مناقشه به نظر روشن میرسید. پیکار جویان که میخواستند سلاحهای خود را به زمین بگذارند، در بازگشت به خانههایشان همانند قهرمانان ملی مورد استقبال کردها قرار گرفتند که این موضوع احساسات ملیگرایانه ترکها را برانگیخت و به دستگیری بسیاری از اعضاء و هوادارن این حزب انجامید.[۱۹] از آن زمان بود که روابط پکک با دولت ترکیه دوباره رو به وخامت گذاشت و پیکار جویان پکک که حملات خود را افزایش دادند در روز ۲۳ ژوئیه با تصرف مناطقی در شهر سمدینلی واقع در جنوب شرق ترکیه، مرحله جدیدی از مبارزه خود را آغاز کردند.[۱۹]
سیر تاریخی
پرچم
-
از سال ۲۰۰۵ تاکنون
-
از سال ۲۰۰۳-۲۰۰۵
-
سالهای ۲۰۰۲-۲۰۰۴
-
بین سالهای ۱۹۹۵-۲۰۰۰
-
در سال ۱۹۸۴
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Tahiri, Hussein. The Structure of Kurdish Society and the Struggle for a Kurdish State. Costa Mesa, California: Mazda Publications 2007. pp 232 ff
- ↑ Bila, Fikret (2007-11-07). "Kenan Evren: 'Kürtçeye ağır yasak koyduk ama hataydı'" (in Turkish). ملیت (روزنامه). http://www.milliyet.com.tr/2007/11/07/siyaset/siy01.html. Retrieved 2008-07-30. "Şimdi İmralı'dan PKK'yı yönetiyor. Cezaevinden avukatları kanalıyla."
- ↑ "Ocalan: Which way now?". بیبیسی نیوز. 2000-11-21. http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/535312.stm. Retrieved 2007-09-01.
- ↑ Howard, Michael (2005-05-13). "Radical firebrand who led bloody nationalist war". Guardian (London). http://www.guardian.co.uk/international/story/0,3604,1482808,00.html. Retrieved 2008-08-01.
- ↑ Political Violence, Organized Crimes, Terrorism and Youth, Volum 46, per M. Demet Ulusoy
- ↑ [۱]
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ Kurdistan Workers' Party (PKK)
- ↑ http://www.state.gov/s/ct/rls/45394.htm
- ↑ MIPT Terrorism Knowledge Base. "Incident Profile: Armenian Secret Army for the Liberation of Armenia (ASALA) and Kurdistan Workers' Party (PKK) attacked Diplomatic target (November 10, 1980, France)". Archived from the original on 2007-09-30. http://web.archive.org/web/20070930033518/http://www.tkb.org/Incident.jsp?incID=2735. Retrieved 2007-04-17.
- ↑ Shaikh, Thair (2007-05-23). "PKK suicide bomb attack in Ankara". The Independent (London). http://www.independent.co.uk/news/world/europe/kurds-implicated-in-ankara-bomb-attack-449986.html. Retrieved 17 July 2011.
- ↑ "Paris'te Sabah'a PKK Saldırısı". Sabah. http://www.sabah.com.tr/Gundem/2011/06/22/pariste-sabaha-pkk-saldirisi. Retrieved 17 July 2011.
- ↑ "PKK'lılardan Türk Dönercisine Saldırı". Sabah. http://www.sabah.de/tr/pkklilardan-turk-donercisine-saldiri.html. Retrieved 17 July 2011.
- ↑ Suri, Sanjay (2005-05-11). "Torture and Oppression of Kurds in Syria". antiwar.com. http://www.antiwar.com/ips/suri.php?articleid=5142.
- ↑ یونسکو. ۲۰۰۲. "Death penalty abolished in Turkey". The new Courier n°1.
- ↑ "Kurdish rebels abandon truce". BBC. 2003-09-02. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/3200907.stm. Retrieved 2007-09-01.
- ↑ فرزاد رمضانی بونش، اردوغان و فشارها برای مذاکره با پکک کُردپرس، ۱۰ مهر ۱۳۹۱
- ↑ نمایه سیاسی ترکیه؛ بیبیسی
- ↑ حل مساله کرد و رسالت رسانه های ترکیه؛ آندریو فینکل
- ↑ ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ گونی یلدیز، اوج درگیریهای خونین بین ارتش ترکیه و پ ک ک بی بی سی فارسی، ۰۱ مهر ۱۳۹۱
پیوند به بیرون
- گفتگو با سرّی ساکک سیاستمدار کُرد: "کُردها، سلاح و کینه را به خاک می سپارند"
- آیا یکی از طولانیترین جنگهای چریکی خاورمیانه تمام شد؟
