مظفر بقائی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مظفر بقائی کرمانی (زاده ۱۲۹۰ در کرمان - درگذشته ۱۳۶۶ در تهران) از فعالین سیاسی ایرانی و از بنیانگذاران جبهه ملی ایران بود.
[ویرایش] زندگانی
با تأسيس حزب دموکرات ایران در دههٔ ۱۳۲۰ شمسی به رهبری احمد قوام بقایی به اين حزب پيوست و در سال ۱۳۲۶ به عنوان کانديد حزب دمکرات از کرمان به مجلس پانزدهم راه يافت. در اسفند ۱۳۲۹ رزمآرا به قتل رسيد و طرح ملی شدن نفت که بقایی یکی از امضاکنندگان آن بود، تصويب شد. بقایی خود را به عنوان یکی از چهرههای اصلی نهضت ملی مطرح میکرد و به اين عنوان نيز شناخته میشد. در اين دوران بقايي با خلیل ملکی همکاري نزديکي را آغاز کرد. او در اواخر ارديبهشت ۱۳۳۰ همراه با خلیل ملکی حزب زحمتکشان ملت ایران را تأسيس کرد.
بقائی از بنیان گذاران جبهه ملی بود ولی از سال ۱۳۳۱ شروع به مخالفت با دکتر مصدق کرد و تا کودتای ۲۸ مرداد از سرسختترین مخالفان او بود.
اوايل سال ۱۳۳۲ عمليات دو سازمان امآی۶ و سيا عليه نهضت ملي ايران شدت گرفت. در ۱ اردیبهشت ۱۳۳۲ سرتیپ افشارطوس رئيس شهربانی دولت مصدق، به دست عوامل بقایی و فضلالله زاهدی ربوده و کشته شد.[نیازمند منبع]
در ماجرای کودتای ۲۸ مرداد نیروهای دکتر مظفر بقایی از افرادی بودند که به خانه مصدق حمله بردند[۱]. آنان در عملیات کودتا نیز نقش فعال داشتند[۲]. سرانجام کودتای ۲۸ مرداد پيروز شد و دولت دكتر مصدق با کمک بقائی و حزب زحمتکشان ملت ایران و دو سازمان خدمات مخفی اطلاعاتی بریتانیا و سيا سرنگون شد. به این دلیل مطبوعات پس از کودتا بقایی را یکی از رهبران قیام ملی علیه دولت دکتر مصدق معرفی کردند.
او پس از انقلاب به اتهام توطئه علیه نظام زندانی شد و در سال ۱۳۶۶ بدرود زندگی گفت. علت مرگ او به درستی مشخص نیست. برخی آن را به بیماری سفلیس و برخی دیگر به ماجرای قتلهای مخالفان جمهوری اسلامی نسبت میدهند. جسد او در آرامگاه خانوادگی مظفر بقائی کرمانی در گورستان بهشت زهرا مدفون است.
[ویرایش] منابع
