میدانهای نفتی ایران
میدانهای نفتی ایران مشتمل بر مخازن و حوزهها و میدانهای نفتی واقع در قلمرو خاکی و آبی کشور ایران است. برخی از این میادین در حال حاضر فعال و تعدادی نیز غیر فعال و یا در حال توسعه میباشند. بر اساس آمار رسمی منتشر شده وزارت نفت ایران مجموع ذخایر استحصال شدنی نفت خام و میعانات گازی ایران بیش از ۱۵۴٫۸ میلیارد بشکه برآورد میشود.[۱] که این میزان ۱۰ درصد میزان نفت موجود در جهان محسوب میشود.[۲]
محتویات |
تعداد [ویرایش]
بر اساس آخرین اخبار نفت و گاز، در حال حاضر تعداد ۱۵۴ میدان هیدروکربنی و ۲۹۷ مخزن نفتی و گازی در ایران کشف شده است. تعداد ۱۰۲ از این میادین نفتی و ۴۳ عدد دیگر میادین گازی می باشند. از تعداد کل مخازن، ۲۰۵ مخزن نفتی و ۹۲ مخزن گاز طبیعی می باشند. تعداد ۷۸از این میادین فعال می باشند که ۶۲ عدد از آنها در خشکی و ۱۶ عدد باقیمانده در دریا قرار دارند. بنابراین ۶۷ میدان باقی مانده نیز در حال حاضر غیر فعال می باشند.[۳] در حال حاضر سازند آسماری با سن الیگو میوسن بهترین تولید کننده نفت می باشد و سازند سروک با سن کرتاسه میانی، از نظر حجم دارای نفت قابل بازیافت مهمی می باشد .[۴]
موقعیت جغرافیایی میدانها [ویرایش]
از این میزان ذخیره نفت ایران، ۱۰۶ میلیارد بشکه در خشکی و ۳۱٫۶ میلیارد بشکه در دریا واقع شدهاست.[۵] بیشتر میادین کشف شده (۱۴۰ میدان) در حوضه زاگرس و خلیج فارس (جنوب غربی ایران) می باشد. همچنین میدانهایی در حوضه شمال ایران مرکزی، خزر جنوبی و کپه داغ اکتشاف یافته و یا در حال اکتشاف می باشند.[۶]
مالکیت [ویرایش]
از تعداد میادین اکتشافی، تعداد ۲۳ میدان هیدروکربنی به صورت مشترک در مرز ایران و کشورهای مجاور (کویت، قطر، بحرین، امارات، عربستان سعودی و عراق و ترکمنستان) قرار گرفته است.[۷]
میدانهای مستقل [ویرایش]
میدانهای مشترک [ویرایش]
کشور ایران با برخی کشورهای همسایه خود دارای میادین نفتی مشترک است.
این کشورها عبارتند از :
در حال حاضر حداقل ۱۵ مخزن نفتی مشترک بین ایران و این کشورها وجود دارد.
در این بین مخازن مشترک واقع در خشکی در همجواری کشور عراق قرار دارد و سایر مخازن در خلیج فارس و دریای عمان واقعاند : [۸]
-
- در طول مرز مشترک آبی ایران و امارات عربی متحده، مخازن فرزام، نصرت و سلمان در مجاورت مخازن اماراتی قرار دارند.
بزرگترین میدان نفتی [ویرایش]
میدان گچساران در زاگرس مرکزی، بزرگترین میدان نفتی ایران بوده که دارای سه زون قابل برداشت است. این میدان دارای 7/66 میلیارد بشکه ذخیره درجا و 7/23 میلیار بشکه نفت قابل بازیافت می باشد.[۹] .
بهرهبرداری [ویرایش]
ظرفیت حوزههای نفتی ایران بنابر آمار سال ۲۰۱۰ هرساله به میزان ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار بشکه در روز کاهش مییابد. این به معنی دوره پیری مخازن پربازده و کمهزینه ایران است. غالب منابع نفتی دستنخورده جزء مخازن کمبازده و پرهزینه ایران دستهبندی میشوند.[۱۰]
فهرست میدانهای نفتی ایران [ویرایش]
حوزههای نفتی مرکزی و زاگرس [ویرایش] |
حوزههای نفتی شمال و دریای خزر [ویرایش]
|
حوزههای نفتی خلیج فارس [ویرایش]
|
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ کامران مصلح، فرید دهقانی، محمدرضا الزامی، رضا میرزا ابراهیمی. «ذخایر نفتی جهان». در استفاده بهینه از منابع گازی در ایران. موسسه مدیریت انرژی افق. ویرایش فیپا. چاپ اول. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، ۱۳۸۷. ۱۰. ISBN 978-964-8427-48-6.
- ↑ Jim Saxton. «IRANS OIL & GAZ WEALTH» (انگلیسی). کمیته مشترک اقتصادی کنگره ایالات متحده آمریکا، مارس ۲۰۰۶. بازبینیشده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۰.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji & Farkhondeh Kiani. «Persia Land of Black Gold». Geo Expro Magazine، Volume 9, 2011. بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji & Farkhondeh Kiani. «Persia Land of Black Gold». Geo Expro Magazine، Volume 9, 2011. بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ [محمود واعظی]. «دیپلماسی انرژی ایران و قدرتهای بزرگ در خلیج فارس». کتاب نفت و سیاست خارجی. مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، آذر ۱۳۸۹. ۱۴۸. بازبینیشده در ۳ ژانویه ۲۰۱۱.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji & Farkhondeh Kiani. «Persia Land of Black Gold». Geo Expro Magazine، Volume 9, 2011. بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji & Farkhondeh Kiani. «Persia Land of Black Gold». Geo Expro Magazine، Volume 9, 2011. بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ زیبا اسماعیلی. «میادین مشترک خط مقدم صنعت نفت». روزنامه جام جم، ۱ دی ۱۳۸۸. اقتصادی. بازبینیشده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۰.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji & Farkhondeh Kiani. «Persia Land of Black Gold». Geo Expro Magazine، Volume 9, 2011. بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ الهام فرهادی. «ایران و امنیت انرژی». مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، مهر ۱۳۸۹. ۱۱. بازبینیشده در ۳ ژانویه ۲۰۱۱.
منابع [ویرایش]
- اکتشافات مخازن جدید نفتی و گازی در ایران دانشنامه پترونت
- مخازن نفتی و گازی مشترک ایران با کشورهای همسایه در حوضه زاگرس بانک اطلاعاتی نفت، گاز و پتروشیمی ایران
- سیری جزیرهای برای فداکاری مردان نفتی سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس
پیوند به بیرون [ویرایش]
- نقشه کامل میدانهای نفت و گاز حوزه خلیج فارس وبگاه شرکت نفت فلات قاره
|
||||||||||
|
|||||||||
