پرش به محتوا

ته‌وانگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ته‌وانگ (هانگول:태왕) یکی از واژگان کره‌ای است که برای خطاب قرار دادن پادشاه گوگوریو یعنی «گوانگ‌گه‌تو بزرگ» استفاده می‌شد. واژهٔ (په آ) در زبان کره‌ای به معنای سرور و بلند مرتبه است که با قراردادن این کلمه کنار واژه قبل کلمه جدیدی به نام «ته‌وانگ په آ» به وجود آمد که به معنی شاه شاهان بود.[۱]

این واژه از آن جهت برای گوانگ‌گه‌تو بزرگ انتخاب شد که وی بر پادشاهان چندین سرزمین قبیله و کشور پادشاهی می‌کرد، پادشاهان کشورهای بکجه، شیلا، هویان، بیریو خیتان، مالگال تحت فرمانروایی گوانگ‌گه‌تو بزرگ به وی خدمت می‌کردند و به وی وفاداری عظیمی داشتند.[۲]

بازنمود

[ویرایش]

در کتاب‌های تاریخی کره‌ای مانند سامگوک ساگی و سامگوک یوسا، و همچنین در کتاب‌های تاریخی چینی که از نسل‌های بعدی یا از دیدگاه‌های سایر کشورها نوشته شده‌اند، تمایلی به توصیف اصطلاحات پادشاه و پادشاه بزرگ به جای یکدیگر وجود دارد، و از مثال‌های کلی پیروی می‌کنند. گوانگ‌گه‌تو بزرگ، لوح سنگی بزرگ، گوانگ‌گه‌تو بزرگ، لوح سنگی بزرگ کاوش شده از مقبره هوچونگ، سنگ نبشته مودورو، لوح سنگی جونگ وون گوگوریو، آجری و زنگوله‌های برنزی کاوش شده از مقبره تائوانگ و هاپبو نقره‌ای کاوش شده از مقبره سوبونگ چونگ روی سنگ قبر مودورو نوشته شده است: «گوک‌گانگسانگ دا گائتوجی‌هوتائه‌سونگ‌وانگ» و عبارت «سئونگ‌وانگ» نیز دیده می‌شود. علاوه بر این، شخصیت دیگری در سنگ قبر مودورو یافت شد که نوشته شده است: «گوک‌گانگسانگ‌سونگ‌تائونگ» که به نظر می‌رسد به پادشاه میچئون یا پادشاه گوگوک‌وون اشاره دارد. ستون یادبود جونگ‌وون گوگوریو به شدت فرسوده شده است، بنابراین هر خواندن متفاوت است، اما عمدتاً به عنوان پادشاه گوریو خوانده می‌شود. زنگ برنزی که از مقبره پادشاه کشف شده است، به عنوان پادشاه سین‌میو سال هوده حک شده است. همچنین نمونه‌ای از پادشاه یئونگ‌نیو وجود دارد که در سنگ قبر گوئول‌دئوک، یک پناهنده گوگوریو از قرن هفتم، به عنوان پادشاه گئونمو از او یاد شده است.[۳][۴]

از این رو، به نظر می‌رسد که عنوان ته‌وانگ بالاتر از عنوان پادشاه است.  نظرات مختلفی در مورد زمان اولین استفاده از عنوان ته‌وانگ وجود دارد، از جمله پادشاه میچئون، پادشاه گوگوک وون، پادشاه گوگوک یانگ، و امپراتور گوانگ‌گه‌توبزرگ.[۵][۶]

برخی معتقدند که عنوان دِئوانگ (大王) به عنوان تِئوانگ (太王) تفسیر شده و عنوانی مستقل از گوگوریو بوده است. گفته می‌شود که این عنوان تا زمان سلطنت پادشاه گوانگ‌گه‌تو به عنوان یک عنوان افتخاری یا احترام‌آمیز استفاده می‌شده و تنها از زمان سلطنت پادشاه جانگسو به عنوان یک عنوان پادشاه تثبیت شده است. علاوه بر این، برخی استدلال می‌کنند که کاراکتر "好" در "هوتوانگ" کلمه‌ای است که "تئوانگ" را مانند "می" تزئین می‌کند زیرا "میچئون‌وانگ" همچنین "هویانگ‌وانگ" نامیده می‌شد، و " مونجامیونگ‌وانگ " ، "یانگ‌وون‌وانگ" و "پیونگ‌وون‌وانگ "  "هوآنگ" نامیده می‌شدند، اما ممکن است در طول فرآیند ضبط حذف شده باشد.[۷][۸]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]

[۹] 광개토왕릉비(۴۱۴년), 호우총 출토 광개토왕호우(۴۱۵년),[۱۰] 모두루 묘지명(۵세기 초), 중원고구려비(۵세기), 태왕릉 출토 벽돌명[۱۱]과 청동방울(۵세기), 서봉총 출토 은합우(۴۵۱년)[۱۲]

  1. 《삼국사기》25권 백제본기 제3 개로왕 21년
  2. http://gsm.nricp.go.kr/_third/user/frame.jsp?View=search&No=4&ksmno=2540. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  3. http://gsm.nricp.go.kr/_third/user/frame.jsp?View=search&No=4&ksmno=2513. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  4. 《삼국사기》17권 고구려본기 제5 봉상왕 9년
  5. 조법종, 〈중국 집안박물관 호태왕명문 방울〉, 《한국고대사연구》vol.33, 한국고대사학회, 2004
  6. 시노하라 히로카타(篠原啓方), 〈고구려의 태왕호와 태왕가인식의 확립〉, 《한국사연구》Vol.125, 한국사연구회, 2004
  7. 미야자키 이치사다(宮﨑市定), 〈 天皇なる稱號の由來について〉, 《思想》646, 1978. 하마다 고사쿠(濱田耕策), 〈朝鮮古代の『太王』と『大王』〉, 《呴沫集》5, 1987
  8. 모두루 묘지명에서 보이지 않는 다른 글자를 國罡上聖太王(국강상성태왕)으로 판독한 경우
  9. 《삼국사기》25권 백제본기 제3 개로왕 21년
  10. 國岡上廣開土地好太王(국강상광개토지호태왕)
  11. 願太王陵安如山固如岳(원태왕릉안여산고여악)
  12. 太王敎造合杅用三斤六兩(태왕교조합우용삼근육량)