محسن رئیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محسن رئیس
سفیر ایران در عراق
مشغول به کار
تیر ۱۳۲۲ – خرداد ۱۳۲۶
در زمانِمحمدرضا پهلوی
پس ازموسی نوری اسفندیاری
پیش ازمحمد شایسته
شروع به کار
۱۹ شهریور ۱۳۲۹
نخست‌وزیرحاجی‌علی رزم‌آرا
پس ازمحمود صلاحی (کفیل)
پیش ازحسین قدس نخعی (کفیل)
سفیر ایران در بریتانیا
مشغول به کار
۱۹۶۱ – ۱۹۶۲
پس ازحسین قدس نخعی
پیش ازاردشیر زاهدی
مشغول به کار
۱۹۴۷ – ۱۹۵۰
پس ازحسن تقی‌زاده
پیش ازعلی سهیلی
اطلاعات شخصی
زاده۱۲۹۴
تهران ایران
درگذشت۱۳۵۴ (۷۹ سال)
ملیتایرانی

محسن رئیس (۱۲۷۵–۱۳۵۴) دیپلمات ایرانی و وزیر امور خارجه ایران بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

در ۱۲۷۵ در تهران متولد شد. پدرش حسن رئیس (ظهیرالملک) از روسای درجه اول وزارت امور خارجه بود. پس از طی تحصیلات ابتدائی و متوسطه وارد مدرسهٔ آلمانی تهران گردید و پس از فراغت از تحصیل در ۱۲۹۵ به استخدام وزارت امورخارجه درآمد.

اولین مأموریت او به خارج از کشور، کارمندی در کنسولگری ایران در سویس بود. در این مأموریت، ادامهٔ تحصیل داد و لیسانس در رشتهٔ حقوق از دانشگاه برن گرفت. از اهم مشاغل وی در وزارت امور خارجه مدیرکل سیاسی، معاونت و کفالت وزارت امور خارجه، وزیر مختار در آلمان و رومانی، سفیرکبیر در عراق و انگلستان در دو نوبت، سفیرکبیر در فرانسه و هلند است. در ۱۳۲۱ در کابینهٔ احمد قوام به سمت وزیر پست و تلگراف تعیین شد. در کابینهٔ سهام‌السلطان بیات، وزیر امور خارجه بود. در ۱۳۲۹ در ترمیم کابینهٔ سپهبد رزم‌آرا مجدداً به وزارت امور خارجه منصوب گردید. مدتی نیز استانداری استان آذربایجان با او بود. در ۱۳۴۲ از طرف حسنعلی منصور، خواهرزاده‌اش، به استانداری تهران معرفی شد، ولی شغل مزبور را نپذیرفت و پس از چندی سناتور شد و تا آخر عمر در آن سمت باقی ماند.

در جوانی با یکی از دختران عبدالحسین میرزا فرمانفرما ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک پسر و دختر بود. در یک حادثهٔ رانندگی فرزند ذکورش که تحصیلات عالیه خود را به اتمام رسانیده بود درگذشت و غم جانکاه، آن پدر را نیز بیمار و بستری ساخت و سرانجام در ۱۳۵۴ درگذشت. به چند زبان خارجی مسلط بود. مردی متین، جدی و درستکار بود.

منابع[ویرایش]

  • عاقلی، باقر (۱۳۸۰). شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران. دوم. تهران: نشر گفتار - نشر علمی. ص. ۷۰۴-۷۰۳.