حسین قدس نخعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حسین قدس نخعی
NakhaiPortrait.JPG
سفیر ایران در عراق
مشغول به کار
۱۳۳۱ – ۱۳۳۵
در زمانِ محمدرضا پهلوی
پس از مظفر اعلم
پیش از نادر باتمانقلیچ
مشغول به کار
۱۳۳۰ – ۱۳۳۱
پس از محمود صلاحی
پیش از مظفر اعلم
سفیر ایران در ژاپن
مشغول به کار
آبان ۱۳۳۵ – بهمن ۱۳۳۶
پس از موسی نوری اسفندیاری
پیش از عباس آرام
سفیر ایران در بریتانیا
مشغول به کار
۱۳۳۸ – ۱۳۳۸
پس از علی سهیلی
پیش از محسن رئیس
سفیر ایران در آمریکا
مشغول به کار
۱۳۴۰ – ۱۳۴۰
پس از اردشیر زاهدی
پیش از محمود فروغی
وزیر امور خارجه ایران
مشغول به کار
اسفند ۱۳۳۹ – فروردین ۱۳۴۱
نخست‌وزیر علی امینی
مشغول به کار
۱۸ فروردین ۱۳۳۰ – ۲۰ فروردین ۱۳۳۰
سفیر ایران در واتیکان
مشغول به کار
۱۳۴۵ – ۱۳۴۹
پس از انوشیروان سپهبدی
پیش از خسرو هدایت
وزیر دربار
پس از حسین علاء
پیش از اسدالله علم
اطلاعات شخص
زاده ۱۲۷۳
روستای سنور، بخش چهاردانگه، شهرستان ساری
درگذشت ۱۳۵۶ (سال)
شیراز
ملیت ایرانی

حسین قدس نخعی (۱۲۷۳ روستای سنور چهاردانگهٔ ساری[۱] - ۱۳۵۶ شیراز) چامه‌سرا، دیپلمات و وزیر امور خارجه ایران بود. وی چندین بار به مقام سفارت در کشورهای گوناگون هم برگزیده شد. وی در سال ۱۹۶۴ میلادی به عنوان کاندیدای نوبل ادبیات انتخاب گردید[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

زادهٔ ۱۲۷۳ خورشیدی است. پدرش حاج شیخ حسن عالم و در فلسفه استاد بوده و نگارندهٔ کتاب فلسفه بود. حسین قدس نخعی دانش‌آموختهٔ مدارس متوسطهٔ انگلستان است. در ۱۲۹۶ به خدمت وزارت امور خارجه درآمد و در سفارت لندن و واشنگتن مشاغلی را عهده‌دار شد تا در ۱۳۲۷ رئیس ادارهٔ سوم سیاسی گردید و بعداً مدیرکل و در کابینهٔ سپهبد رزم‌آرا در ۱۳۲۹ معاون وزارت امور خارجه شد. پس از معاونت به ترتیب در سمت سفیر کبیری ایران در عراق و ژاپن و لندن انجام وظیفه نمود. در شهریور ۱۳۳۹ در کابینهٔ جعفر شریف‌امامی، به وزارت امور خارجه برگزیده شد. در کابینهٔ دکتر علی امینی نیز وزیر خارجه بود. مدتی هم سفارت کبرای ایران را در آمریکا عهده‌دار بود. در ۱۳۴۲ به جای حسین علاء، وزیر دربار شد و مدت سه سال در این سمت باقی‌ماند. قدس نخعی به نویسندگی و ترجمان هم مشغول بود. چکامه‌های خیام را به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی ترجمه کرده است. وی در جوانی به کار روزنامه‌نویسی اشتغال داشت و مجلهٔ ماهانهٔ قدس را انتشار می‌داد.

سمت‌ها[ویرایش]

  • وزیر خارجه در کابینهٔ رزم‌آرا (۱۳۲۹ خورشیدی)
  • سفیر ایران در بغداد (۱۳۳۰ تا ۱۳۳۱ و ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۵)
  • سفیر ایران در توکیو (۱۳۳۵ تا ۱۳۳۶)
  • سفیر ایران در لندن (۱۳۳۸)
  • وزیر خارجه در کابینهٔ اول جعفر شریف‌امامی (۱۳۳۹)
  • وزیر خارجه در کابینهٔ دکتر علی امینی (۱۳۴۰)
  • سفیر ایران در واشینگتن (۱۳۴۰)
  • وزیر دربار از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۵
  • سفیر ایران در واتیکان (۱۳۴۵)

رباعی‌سُرایی[ویرایش]

قدس نخعی در سرودن رباعیات استاد بوده. او رباعیات خود را به سبک خیام می‌سرود از همین روی، صالح جعفری شاعر و نویسنده عرب او را خیام سدهٔ بیستم نامید. بسیاری از رباعیات او چامه‌سرایان کشورهای گوناگون به زبان‌های انگلیسی، عربی، کردی و ژاپنی ترجمه شده است. او مدتی مدیر مجلهٔ ماهان (ندای قدس) بود.

ترجمان‌گر رباعیات قدس به زبان ژاپنی استاد کازمی یانو رئیس دانشگاه توکیو و استاد ریوموری استاد دانشگاه شینسین بود. همچنین رباعیات او از سوی «سلام احمد» به کردی ترجمان و منتشر شد.

در عراق «مهدی جاسم» و «مصطفی جواد» رباعیات قدس را به شعر عربی سرودند.

آثار[ویرایش]

وی آثار قلمی فراوانی بر جای گذاشت که برخی از آنها عبارتند از: خدا و بشر، اثر گمشده در بهشت، کوه کبوتران، دختر شاهسون، موسیقی ایران و خلاصهٔ پرورش نفس.

منابع[ویرایش]

  1. مهجوری، اسماعیل - دانشمندان و رجال مازندران – ص ۱۷۹ و ۱۸۰
  2. http://www.nobelprize.org/nomination/archive/show_people.php?id=13212
  • شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد دوم)