حسین قدس نخعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حسین قدس نخعی
NakhaiPortrait.JPG
سفیر ایران در عراق
مشغول به کار
۱۳۳۱ – ۱۳۳۵
در زمانِمحمدرضا پهلوی
پس ازمظفر اعلم
پیش ازنادر باتمانقلیچ
مشغول به کار
۱۳۳۰ – ۱۳۳۱
پس ازمحمود صلاحی
پیش ازمظفر اعلم
سفیر ایران در ژاپن
مشغول به کار
آبان ۱۳۳۵ – بهمن ۱۳۳۶
پس ازموسی نوری اسفندیاری
پیش ازعباس آرام
سفیر ایران در بریتانیا
مشغول به کار
۱۳۳۸ – ۱۳۳۸
پس ازعلی سهیلی
پیش ازمحسن رئیس
سفیر ایران در آمریکا
مشغول به کار
۱۳۴۰ – ۱۳۴۰
پس ازاردشیر زاهدی
پیش ازمحمود فروغی
وزیر امور خارجه ایران
مشغول به کار
اسفند ۱۳۳۹ – فروردین ۱۳۴۱
نخست‌وزیرعلی امینی
مشغول به کار
۱۸ فروردین ۱۳۳۰ – ۲۰ فروردین ۱۳۳۰
سفیر ایران در واتیکان
مشغول به کار
۱۳۴۵ – ۱۳۴۹
پس ازانوشیروان سپهبدی
پیش ازخسرو هدایت
وزیر دربار
پس ازحسین علاء
پیش ازاسدالله علم
اطلاعات شخصی
زاده۱۲۷۳
روستای سنور، بخش چهاردانگه، شهرستان ساری
درگذشت۱۳۵۶ (سال)
شیراز
ملیتایرانی

حسین قدس نخعی (۱۲۷۳ روستای سنور چهاردانگهٔ ساری[۱] - ۱۳۵۶ شیراز) چامه‌سرا، دیپلمات و وزیر امور خارجه ایران بود. وی چندین بار به مقام سفارت در کشورهای گوناگون هم برگزیده شد. وی در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۶ میلادی به عنوان کاندیدای نوبل ادبیات انتخاب گردید[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

زادهٔ ۱۲۷۳ خورشیدی است. پدرش حاج شیخ حسن عالم و در فلسفه استاد بوده و نگارندهٔ کتاب فلسفه بود. حسین قدس نخعی دانش‌آموختهٔ مدارس متوسطهٔ انگلستان بود. در ۱۲۹۶ به خدمت وزارت امور خارجه درآمد و در سفارت لندن و واشنگتن مشاغلی را عهده‌دار شد تا در ۱۳۲۷ رئیس ادارهٔ سوم سیاسی گردید و بعداً مدیرکل و در کابینهٔ سپهبد رزم‌آرا در ۱۳۲۹ معاون وزارت امور خارجه شد. پس از معاونت به ترتیب در سمت سفیر کبیری ایران در عراق و ژاپن و لندن انجام وظیفه نمود. در شهریور ۱۳۳۹ در کابینهٔ جعفر شریف‌امامی، به وزارت امور خارجه برگزیده شد. در کابینهٔ دکتر علی امینی نیز وزیر خارجه بود. مدتی هم سفارت کبرای ایران را در آمریکا عهده‌دار بود. در ۱۳۴۲ به جای حسین علاء، وزیر دربار شد و مدت سه سال در این سمت باقی‌ماند. قدس نخعی به نویسندگی و ترجمان هم مشغول بود. چکامه‌های خیام را به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی ترجمه کرده‌بود. وی در جوانی به کار روزنامه‌نویسی اشتغال داشت و مجلهٔ ماهانهٔ قدس را انتشار می‌داد.

سمت‌ها[ویرایش]

  • وزیر خارجه در کابینهٔ رزم‌آرا (۱۳۲۹ خورشیدی)
  • سفیر ایران در بغداد (۱۳۳۰ تا ۱۳۳۱ و ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۵)
  • سفیر ایران در توکیو (۱۳۳۵ تا ۱۳۳۶)
  • سفیر ایران در لندن (۱۳۳۸)
  • وزیر خارجه در کابینهٔ اول جعفر شریف‌امامی (۱۳۳۹)
  • وزیر خارجه در کابینهٔ دکتر علی امینی (۱۳۴۰)
  • سفیر ایران در واشینگتن (۱۳۴۰)
  • وزیر دربار از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۵
  • سفیر ایران در واتیکان (۱۳۴۵)

رباعی‌سُرایی[ویرایش]

قدس نخعی در سرودن رباعیات استاد بوده. او رباعیات خود را به سبک خیام می‌سرود از همین روی، صالح جعفری شاعر و نویسنده عرب او را خیام سدهٔ بیستم نامید. بسیاری از رباعیات او چامه‌سرایان کشورهای گوناگون به زبان‌های انگلیسی، عربی، کردی و ژاپنی ترجمه شده‌است. او مدتی مدیر مجلهٔ ماهان (ندای قدس) بود.

ترجمان‌گر رباعیات قدس به زبان ژاپنی استاد کازمی یانو رئیس دانشگاه توکیو و استاد ریوموری استاد دانشگاه شینسین بود. همچنین رباعیات او از سوی «سلام احمد» به کردی ترجمان و منتشر شد.

در عراق «مهدی جاسم» و «مصطفی جواد» رباعیات قدس را به شعر عربی سرودند.

آثار[ویرایش]

وی آثار قلمی فراوانی بر جای گذاشت که برخی از آن‌ها عبارتند از: خدا و بشر، اثر گمشده در بهشت، کوه کبوتران، دختر شاهسون، موسیقی ایران و خلاصهٔ پرورش نفس.

بن مایه[ویرایش]

  1. مهجوری، اسماعیل - دانشمندان و رجال مازندران – ص ۱۷۹ و ۱۸۰
  2. http://www.nobelprize.org/nomination/archive/show_people.php?id=13212
  • خلیلی ازنی، حامد (۱۶ مرداد ۱۳۹۳). «حسین قدس نخعی رباعی‌سرای بزرگ معاصر». چهاردانگه‌نیوز. دریافت‌شده در ۸ شهریور ۱۳۹۳.

  • شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد دوم)