همجنس‌گرایی زنانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از لزبین)
پرش به: ناوبری، جستجو
زنان همجنس گرا دست یکدیگر را نگاه داشته‌اند.

همجنس‌گرایی زنانه نوعی گرایش جنسی مختصّ زنان است که عشق، احساسات و تمایلات جنسی زن به دیگر زنان معطوف است. زنان یا دختران با این گرایش را در اصطلاح لِزبیَن می‌نامند.[۱]

تعریف هر فرد از جنسی‌اش (به انگلیسی: Sexuality)، به دست‌کم سه عامل مجزا و مرتبط با هم بستگیی دارد که شامل جنس (به انگلیسی: Sexجنسیت (به انگلیسی: Gender) و گرایش جنسی (به انگلیسی: Sexual Orientation) می‌شود. جنس، تقسیم‌بندی انسان‌ها به دو گروه زن و مرد است که هر فرد به‌لحاظ بیولوژیکی یا در یکی از این دو دسته قرار می‌گیرد و یا در میان این دو گروه مورد تعریف واقع می‌شود زیرا برای تعیین جنس، مؤلفه‌های جنس کروموزومی، جنس غددی، جنس هرمونی، ساختارهای جانبی تولید مثلی و اندام‌های تناسلی بیرونی متصور فرد برای خود باید مورد توجه قرار بگیرد؛ بنابراین نمی‌توان صرفاً جنس را بر اساس نوع کروموزم‌های جنسی یا اندام‌های بیرونی نام‌گزاری کرد.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

لزبین برگرفته از نام جزیره «لزبوس» (به یونانی: Λέσβος) است در دریای اژه که محل زندگی «سوفو» شاعر یونانی قرن ششم پیش از میلاد بوده است. او غزلیاتی در وصف عشق به زنان و مردان دارد و این امر زمینه‌ای بوده که وقتی در قرن نوزدهم عنوانی خاص برای همجنس‌گرایی زنان ظاهر شد «سوفو» و زادگاهش خاستگاهی برای انتخاب نام «لزبین» قرار گرفت. در واقع در تمدن‌های باستانی نمی‌توان مرزگذاری‌های هویتی همجنس‌گرا/دگرجنس‌گرا را به صورتی که امروزه عادت کرده‌ایم تطبیق داد. مشابه عشقی که سوفو به دختران بیان می‌کرده است را در سراسر دنیای باستان می‌توان میان زنان یافت. اما قالب‌های امروزی ما نمی‌تواند به درستی این روابط را توصیف کند. چنین تساهلی در بین‌النهرین و مصر باستان نیز وجود داشته است. برخی در قانون حمورابی هم اثر تساهل در مورد روابط زنان را یافته‌اند. در این قانون از کسانی یاد شده است به نام salzikrum که به طور تحت‌لفظی به دختر-مردانه یا زن-مردانه ترجمه شده است.[۳] اما عده‌ای این ایده را نمی‌پذیرند و معتقدند که این ایده مطابق با جامعه مردسالار این دوره نبوده است.[۴] به نظر می‌رسد که این شخصیت می‌تواند تا حدودی مطابق با ایده لزبین بودن باشد. به هر روی عنوان لزبین نخست برای اشاره به شیوه تغزلی به کار می‌رفته که حاکی از عشق میان زنان بوده است. اما تدریجاً به عنوان یک ترم پزشکی برای توصیف رابطه جنسی میان زنان استفاده شده؛ یعنی آنچه tribadism (این اصطلاح به معنی برهم مالیدن واژن‌ها در پوزیشن قیچی است معادل آنچه که در عربی مساحقه و در فارسی طبق‌زنی نامیده می‌شود.) نیز خوانده شده است. همجنس‌گرایی زنان به عنوان لزبینیسم نخستین بار در زبان سکسولوژیست‌های قرن نوزدهم و بیستم ظاهر شد. در اواخر قرن هجدهم هاینریش اولریکس در تحقیقات خود در مورد همجنس‌گرایی مطابق دیدگاه آن دوره که هنوز گرایش جنسی و هویت جنسیتی را از هم جدا نمی‌کردند، همجنس‌گرایان را به عنوان یک جنس سوم تشخیص داده بود. او عنوان اورانیر را برای همجنس‌گرایان مرد و زن بر می‌گزید. به همین ترتیب همجنس‌گرایی نیز با یک واژه پزشکی یعنی اورانیسم خوانده می‌شد که در میان سکسولوژیست‌های آلمانی تا مدتی به جای لزبینیسم به کار می‌رفت. هویت لزبین‌ها در کشورهایی اروپایی و آمریکایی شمال اغلب تحت تأثیر فعالان و محققان فمینیست است. جنبشی که از دهه شصت فعال شده است. اما تا پیش از این دهه جمع‌های زیر زمینی و انتشارات اغلب زیرزمینی یا در حاشیه جایی است که برون‌آیی لزبین‌ها به عنوان یک هویت میسر بوده است. برای مثال در سال ۱۹۵۵ میلادی هشت زن همدیگر را در سانفرانسیسکو در خانه یکدیگر ملاقات می‌کردند تا مکانی برای رقص و آشنایی با یکدیگر داشته باشند. این نقطه آغازی برای تشکیل یک گروه از لزبین‌ها در آمریکا بود به نام «دختران بیلیتیس» (با نماد اختصاری DOB). آنها مجله‌ای به نام «نردبان» را سال بعد منتشر کردند که در آن عادی بودن زندگی یک لزبین، طرح نام و زندگی مشاهیر لزبین و بیان زندگی روزمره لزبین‌ها و در مجموع عادی‌سازی امری که در این دوره هنوز داغ ننگ بزرگی در آمریکا محسوب می‌شود است. آنها عنوان «متفاوت» (به انگلیسی: the variant) را برای اشاره به لزبین‌ها استفاده می‌کردند برای آنکه جامعه هنوز قادر به عادی بودن عنوان لزبین نداشت [۵]

شرایط قانونی[ویرایش]

در جهان[ویرایش]

با اصلاح قانون در قبرس شمالی به عنوان آخرین کشورحوزه‌ اروپا، دیگر در این قاره، استرالیا و آمریکای شمالی کشوری وجود ندارد که همجنس‌گرایی در آن جرم محسوب شود.علاوه بر آن ازدواج همجنسگرایان هم‌اکنون در شانزده کشور دنیا قانونی است. سازمان ملل متحد اعلامیه جهانی حمایت از حقوق اقلیت‌های جنسی را منتشر کرده و تاکنون ۹۴ کشور عضو با امضای آن متعهد به رعایت این حقوق شده‌اند. اخیرا در 26 ژوئن 2015 دیوان عالی ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که زوج‌های همجنس بنا به قانون اساسی این کشور از حق برابری قانونی برخوردارند و به این ترتیب زوج‌های همجنس در سراسر آمریکا اکنون حق ازدواج دارند.همچنین در 23 ماه می 2015 مردم ایراند در یک همه‌پرسی به ازدواج زوج‌های همجنس رای "آری" دادند.



در ایران[ویرایش]

در قوانین ایران، همجنس‌گرایی زنانه زیر عنوان «مساحقه» عملی مجرمانه محسوب می‌شود.[۶]

سحق -بر وزن سنگ- یا مساحقه معانی گوناگونی دارد، از جمله: جامهٔ کهنه، ریزه ریزه کردن، کوبیدن، نرم کردن، ساییدن و پاک کردن[۷] و در اصطلاح حقوقی به عمل دو زن که از هم لذت جنسی می‌برند و با مالیدن آلت زنانه خود به هم شهوت می‌کنند[۸] و در ماده قانونی «همجنس گرایی زنان با اندام تناسلی»[۹] اطلاق می‌شود.

دربارهٔ جرم مساحقه روایتی از علی، امام اوّل شیعه نقل شده‌است[۱۰] که برگردان فارسی آن عبارت چنین است: مساحقه در میان زنان مانند لواط در بین مردان است ولکن حد مساحقه صد ضربه تازیانه است، زیرا در مساحقه دخول نیست.[۱۱]

آیت‌الله خمینی در باب مساحقه می‌گوید: «با وطی زن به زن مساحقه واقع می‌شود و اثبات این جرم مانند اثبات لواط است و مجازات آن صد ضربه تازیانه است، به شرطی که مرتکب، عاقل، بالغ و مختار باشد و این کیفر در محصنه و غیر آن یکسان است؛ و گفته شده اگر مساحقه کننده محصنه باشد، حکمش سنگسار می‌باشد، ولی صحیح‌تر اوّلی است (تازیانه می‌خورد، و سنگسار نمی‌شود) و تفاوتی نیست در اجرای مجازات بین فاعله و مفعوله و زن کافر یا مسلمان».[۱۲]

بر اساس نظر مذکور از آیت‌الله خمینی است که قانون‌گذار در مادهٔ ۱۲۹ قانون مجازات اسلامی هم مجازات مساحقه را ۱۰۰ تازیانه تعیین کرده‌است. اگر مساحقه کننده پیش از شهادت شهود توبه کند، حد ساقط، ولی اگر بعد از شهادت توبه کند، موجب ساقط شدن حد نخواهد شد. به همین ترتیب است اگر مساحقه با اقرار شخص ثابت شود و او پس از اقرار توبه کند، قاضی می‌تواند از ولی امر، تقاضای عفو او را نماید.

قانون‌گذار در مادهٔ ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی اضافه نموده‌است: «هرگاه دو زن که با هم خویشاوندی نسبی نداشته باشند بدون ضرورت، برهنه زیر یک پوشش قرار گیرند به کمتر از صد تازیانه تعزیر می‌شوند. در صورت تکرار این عمل و تکرار تعزیر، در مرتبهٔ سوم به هر یک صد تازیانه زده می‌شود» که در اینجا برهنه بودن دو زن بدون اینکه عمل مساحقه صورت گرفته شده باشد، امارهٔ عملی همجنس بازی و مجرمانه محسوب شده[۱۳] و به کمتر از صد تازیانه تعزیر می‌شوند. در صورت تکرار این عمل و تکرار تعزیر در مرتبه سوم به هر یک صد تازیانه زده می‌شود[۱۴] و هرگاه مساحقه سه بار تکرار شود و بعد از هر بار حد جاری گردد در مرتبه چهارم حد آن قتل است.[۱۵]

راه‌های اثبات مساحقه در دادگاه همان راه‌های اثبات لواط است[۱۶] یعنی اقرار، شهادت ۴ شاهد مرد و علم قاضی می‎باشد.[۱۷][۱۸]

پانویس[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ur»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۲ فوریه ۲۰۰۷).
  2. «Article headline here». IRQO. ۲۰۱۳-۰۸-۰۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۵-۰۷-۲۴. 
  3. The WELL - the birthplace of the online community movement.. Retrieved 2015-07-24. 
  4. Pea, Georgie. “SALZIKRUM women-men of ancient Mesopotamia and HERSTORY”. Finding Lesbians. 2013-08-17. Retrieved 2015-07-24. 
  5. «لزبین». 
  6. قانون مجازات اسلامی کتاب اول (حدود) باب سوم
  7. لغت نامه دهخدا، ذیل لغت سحق
  8. محمودی (عباسعلی)، «حقوق جزای اسلام»، نهضت زنان مسلمان، ص ۶۹
  9. مادهٔ ۱۲۷ قانون مجازات اسلامی
  10. السحق فی النساء کاللواط فی الرجال لکن فیها جلد مائة لأنه لیس فیها ایلاج؛ حرعاملی، وسایل الشیعه، باب حدود؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۸، ص ۸۶
  11. تبیین جایگاه جرم و مجرم در نصوص اسلامی، پایگاه حوزه، برگرفته از فصلنامه ندای صادق، شماره ۲۴، فرزین قلعه جوین، مهرانگیز
  12. روح‌الله الموسوی الخمینی، تحریر الوسیله، ج۴، ص ۲۰۱
  13. شامبیاتی، هوشنگ، حقوق جزای عمومی، جلد دوم، انتشارات مجد، (جلد دوم)، چاپ پانزدهم (چاپ دوم مجد): ۱۳۸۸ ص ۳۷۰ الی ۳۷۱
  14. ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی
  15. ماده ۱۳۱ قانون مجازات اسلامی
  16. ماده ۱۲۸ قانون مجازات اسلامی
  17. اثبات جرائم منافی عفت از نگاهی دیگر- دکتر محمود آخوندی
  18. مواد ۱۱۷ الی ۱۱۹ قانون مجازات اسلامی

او