هم‌جنس‌ملی‌گرایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

هم‌جنس‌ملی‌گرایی یا هوموناسیونالیسم (به انگلیسی: homonationalism) به عنوان شکلی از ملی‌گرایی معرفی شده‌است[۱][۲] و توصیفی است از ارتباط دادنِ سودجویانهٔ ایدئولوژی ملی‌گرا با افراد دگرباش یا حقوق آن‌ها.[۳][۴][۵]

این اصطلاح در زبان انگلیسی ابتدا توسط محقق مطالعات جنسیت جاسبیر پوآر در سال ۲۰۰۷ ارائه شد تا به فرایندهایی اشاره کند که طی آن برخی قدرت‌ها، با ادعای حمایت از جامعهٔ دگرباشان، موضع‌گیری‌های نژادپرستانه و بیگانه‌هراسانهی خود را، به خصوص در برابر اسلام، توجیه کنند و آن‌ها را بر مبنای این پیشداوری قرار دهند که همهٔ مهاجران لزوماً هم‌جنس‌گراستیز هستند و جامعه غربی به‌طور کامل برابری طلب است.[۶][۷][۸][۹][۱۰][۱۱] بنابراین تنوع جنسی و حقوق بشر برای حفظ مواضع سیاسی در برابر مهاجران مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نوع دیدگاه‌ها به‌طور فزاینده‌ای در میان احزاب راست تندرو و آمریکاییان سفیدپوست شایع است.[۱۲][۱۳][۱۴]

منتقدان اصلی این پدیده، بر استفادهٔ تفرقه‌انگیزانه از جنبش‌های دگرباشان برای افزایش فاصله با دیگران بر مبنای عدم مدارا، نادیده‌گیری هم‌جنس‌گراستیزی و نبود برابری واقعی در جامعهٔ غرب، تأکید دارند.[۱۵][۱۶] این ایده نادرست از برابری معمولاً به صورت نمادین در دسترسی به حق ازدواج، دگرجنس‌گراهنجار کردن روابط میان افراد جامعه دگرباش و گرایش‌های شوونیسمی نسبت به کشورهای غربی مجسم می‌شود و پیروان این ایده، نسبت به مهاجرانِ کشورهایی که هنوز حق ازدواج با هم‌جنس را به رسمیت نمی‌شناسند یا همچنان هم‌جنس‌گرایی را جرم‌انگاری می‌کنند، سوءظن دارند.[۱۷][۱۸][۱۹][۲۰][۲۱] از زمان توسعهٔ این مفهوم، پوآر اخیراً ادعا کرده‌است که این مفهوم نباید به عنوان یک اتهام یا هویت مورد استفاده قرار گیرد، بلکه باید به عنوان فرایندی فراملی در یک گذار تاریخی در نظر گرفته شود.[۲۲]

برونو پرو پیش‌فرض‌های استدلال پوآر را نقد کرده‌است. هرچند پرو با نقد پوآر بر وجود ادعاهای ملی‌گرایانه در میان برخی گروه‌های دگرباش موافق است، ولی از طرفی نیز پوآر افرادیِ مهاجر مورد بحث خود را ایده‌آل خود می‌سازد. پرو توضیح می‌دهد که «ساختارشکنی هنجارهای نمی‌تواند از بازتولید آن‌ها جلوگیری کند و جدا شود.»[۲۳] جیسون ریشی نیز برخی از گونه‌هایی که مفهوم هم‌جنس‌ملی‌گرایی مورد استفاده قرار گرفته‌است را نقد کرده‌است و آن را نظریهٔ کلی‌گویی خوانده‌است.[۲۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "Op-Ed: The Hypocrisy of Homonationalism & Pinkwashing". Out Magazine. 10 June 2016. Retrieved 26 October 2017. 
  2. "Gays for Trump? Homonationalism Has Deep Roots". Gay and Lesbian Review. 27 April 2017. Retrieved 26 October 2017. 
  3. Puar, Jasbir K. (2007). Terrorist Assemblages: Homonationalism in Queer Times. Duke University Press. p. 83. ISBN 978-0-8223-4094-2. 
  4. Homonationalism, Heteronationalism and LGBTI Rights in the EU. Public Seminar. 31 August 2016.
  5. Homonationalism and Pinkwashing. CLAGS. Center for LGBTQ Studies. 2013.
  6. Homonationalism and the Death of the Radical Queer. Inquiries Journal. 2015.
  7. (اسپانیایی) Conchita Wurst y los peligros del homonacionalismo. Periódico Diagonal. 21 May 2014.
  8. (اسپانیایی) Nuevo nacionalismo y movimiento gay. Viento Sur. 15 July 2012.
  9. In America, Muslims Are More Likely to Support Gay Marriage Than Evangelical Christians. Reason. 13 June 2016
  10. (کاتالان) La regidora musulmana de Badalona casa una parella gai. Directe!cat. 11 January 2016.
  11. (پرتغالی) Homonacionalismo e cidadania LGBT em tempos de neoliberalismo: dilemas e impasses às lutas por direitos sexuais no Brasil. Revista Em Pauta. 2014.
  12. The Men Who Would Be Queen: France, Le Pen & The LGBT Vote. Pride Life. 7 June 2016.
  13. (اسپانیایی) El ascenso de la extrema derecha en Europa, en clave LGTB. Dos manzanas. 2 June 2014.
  14. (فرانسوی) Homo et d'extrême droite: qu'est-ce que "l'homonationalisme»? Le Monde. 22 December 2014.
  15. Why Pinkwashing Insults Gays and Hurts Palestinians. Slate Magazine. 17 June 2014.
  16. Sporting Homonationalism: Russian Homophobia, Imaginative Geographies & the 2014 Sochi Olympic Games. Sociology Association of Aotearoa New Zealand Annual Conference 2013.
  17. Homonormativity, Homonationalism and the Other 'Other'. Huffington Post. 19 March 2015.
  18. (اسپانیایی) Muy español y muy gay: ‘homonacionalismo’ vs. radicales religiosos. El Confidencial. 18 July 2011.
  19. (فرانسوی) Vers un nouvel homonationalisme? Mediapart. 5 December 2012.
  20. From Orientalism to Homonationalism: Queer Politics, Islamophobia and Europeanization in Kosovo. Southeastern Europe. 2016.
  21. Israel and ‘Pinkwashing’. The New York Times. 22 November 2011.
  22. Puar, Jasbir. "Rethinking Homonationalism". International Journal of Middle East Studies. 
  23. Bruno Perreau, Queer Theory: The French Response, Stanford University Press, 2016, 124.
  24. Ritchie, Jason. "Pinkwashing, Homonationalism, and Israel–Palestine: The Conceits of Queer Theory and the Politics of the Ordinary". Antipode. 

منابع[ویرایش]