پرویز منصوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پرویز منصوری
پرویز منصوری - Parviz Mansouri.jpg
پرویز منصوری در سال ۲۰۱۲
زادروز ۱۳۰۳
همدان، ایران
درگذشت ۲۵ آذر ۱۳۹۰ (۱۵ دسامبر ۲۰۱۱)
وین، اتریش
آرامگاه بهشت زهرا
محل زندگی پس از انقلاب ساکن اتریش
پیشه مدرس تئوری موسیقی و منتقد موسیقی
نقش‌های برجسته سال‌ها استاد هنرستان‌های موسیقی در تهران
آثار «تئوری بنیادی موسیقی»
جایزه‌ها «کتاب سال» در ایران در سال ۱۳۷۱

پرویز منصوری (۱۳۰۳–۱۳۹۰) مدرس تئوری موسیقی و منتقد موسیقی بود. کتاب «تئوری بنیادی موسیقی» مشهورترین اثر اوست که در سال ۱۳۷۱ به عنوان «کتاب سال» در ایران برگزیده شد.

پرویز منصوری سال‌ها استاد هنرستان‌های موسیقی در تهران بود و در سال‌های پس از انقلاب در اتریش زندگی می‌کرد. از او صدها نوشتار در زمینه نقد موسیقی، جامعه‌شناسی موسیقی، سازشناسی و… به زبان پارسی منتشر شده‌است.

وی در ۲۵ آذر ۱۳۹۰ / ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ در وین درگذشت.

کتاب‌شناسی[ویرایش]

تالیف[ویرایش]

  • «تئوری بنیادی موسیقی»، نشر کارنامه، ISBN 964-431-007-1
  • «سازشناسی»، انتشارات زوار، ISBN 964-401-088-4
  • «هارمونی تحلیلی»، انتشارات پارت (۱۳۶۲)[۱]

ترجمه[ویرایش]

  • «چگونه از موسیقی لذت ببریم»، نوشته : زیگموند اسپات، انتشارات کتاب زمان (۱۳۶۴)[۲]
  • «اصول سازبندی ارکستر: ارکستراسیون»، نوشته : هکتور برلیوز، ریشارد اشتراوس، انتشارات هنر و فرهنگ (۱۳۷۰)[۳]
  • «دعوت به شنیدن»، نوشته : ریچارد وینک، لوئیز ویلیامز، انتشارات کتاب زمان (۱۳۷۶)[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. پرویز منصوری. «هارمونی تحلیلی». شبکه جامع گیسوم. انتشارات پارت. 
  2. «چگونه از موسیقی لذت ببریم». کتاب گیسوم. کتاب زمان. 
  3. «ارکستراسیون». گیسوم. هنر و فرهنگ. 
  4. «دعوت به شنیدن». گیسوم. کتاب زمان. 

منابع[ویرایش]