نانولوله کربنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویر سه بعدی از یک لوله کربنی.

نانولوله‌های کربنی که از صفحات کربن به ضخامت یک اتم و به شکل استوانه‌ای توخالی ساخته شده‌است در سال ۱۹۹۱ توسط سامیو ایجیما (از شرکت NEC ژاپن) کشف شد.

نانو لوله های کربنی ،ساختار های حلقوی تو خالی و متشکل از اتم های کربن هستندکه می توانند به شکل تک یا چند جداره آرایش یابند و دارای خواص فلزی و شبه رسانایی نیز هستند.[۱]نانو لوله های کربنی دارای سطح ویژه ی بسیار بالا،نفوذ پذیری زیاد وپایداری مکانیکی و حرارتی خوبی هستند.اگر چه تخلخل های نانولوله های کربنی به طور قابل توجهی کوچک است.غشا های نانو لوله ای نشان داده اند که به خاطر سطح داخلی صاف نانولوله ها،شدت جریان بیشتر یا یکسانی نسبت به تخلخل های بسیار بزرگتر دارند.این مواد بادوام ودر مقابل گرما مقاومند و نیز تمیز کردن و استفاده ی مجدد از آن ها در فرایند های تصفیه ای مانند آب وفاضلاب ساده است.غشا های نانو لوله ای می توانند تقریباً" تمام آلودگی های آب اعم از باکتری ،ویروس،ترکیبات آلی و کدورات را حذف نمایند.

ترشوندگی[ویرایش]

در نانو لوله‌های کربنی سطح نانو لوله‌ها از نظر خیس شوندگی کاربردهای زیاد و مهمی دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. kashitarash Esfahani,z.,Samadi,M.T.,Alavi,M.,Manuchehrpoor,N.,and ..." J.of water and Wastw water, 82,67-72.(in persian) bakhani,M.(2012)."Efficiency of carbon nanotubes