سید احمد خوانساری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سید احمد خوانساری (درگذشته ۱۳۶۳ خورشیدی، ۱۴۰۵ ق) فقیه، اصولی، مجتهد، مدرس حوزه معروف به آیت الله العظمی خوانساری از مراجع تقلید شیعه بود. وی پس از درگذشت سید حسین بروجردی به مرجعیت شیعیان رسید. سید محمدتقی خوانساری، سید محمدتقی غضنفری و سید محمدعلی روضاتی خوانساری (درگذشته ۱۴۳۳ ق) از عموزاده‌های مطرح وی بوده‌اند.[۱]

زندگی[ویرایش]

سید احمد خوانساری فرزند سید یوسف خوانساری (درگذشته ۱۳۱۲ ق)، از علما و روحانیان صاحب نام خوانسار و از نوادگان سید ابوالقاسم خوانساری (میرکبیر)، از مراجع تقلید عصر خود بوده است. سید مصطفی صفایی خوانساری فرزند وی است.

تحصیلات[ویرایش]

سید احمد در حوزه علمیه خوانسار نزد سید علی اکبر بیدهندی خوانساری (پدر سید فضل‌الله خوانساری) و سید محمدحسن خوانساری (برادر وی، درگذشته ۱۳۳۷ ق) در اصفهان، نزد میر محمدصادق مدرس، محمدعلی تویسرکانی و عبدالکریم گزی، در نجف همراه با، پسر عمویش سید محمدتقی خوانساری، نزد استادانی چون آخوند خراسانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، محمدحسین نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی، شیخ الشریعة اصفهانی و سید ابوتراب موسوی خوانساری تحصیل کرد.[۲]

شاگردان[ویرایش]

مرجعیت[ویرایش]

سید احمد خوانساری بعد از فوت سید حسین بروجردی به همراه سید محمدرضا گلپایگانی، سید شهاب الدین مرعشی و سید محمدکاظم شریعتمداری جزء مراجع تقلید مطرح شیعیان شمرده می‌شد. سید احمد خوانساری در ۹۶ سالگی به سال ۱۳۶۳ شمسی درگذشت.[۲][۴]

سید احمد خوانساری مدافع عدم حضور فعال روحانیان در قدرت سیاسی بود.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. ریحانة، ۳، ص ۳۶۶؛ الکنی و الالقاب، ج ۲، ص ۱۹۸؛ طبقات اعلام الشیعة، ج ۱، ص ۲۱۱؛ فوائد الرضویه، ص ۴۰۳.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «آیت الله سید احمد خوانساری، تندیس پارسایی». پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه نت. ۱۹۶۳-۰۱-۰۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۶-۰۳-۰۱. 
  3. «خدمات دینی و اجتماعی». خبرگزاری ایرنا. 
  4. مکارم الاثار، ج ۳، ص ۸۰۴–۸۰۶؛ ریحانة الادب، ج ۱، ص ۳۶۶؛ النهریة، ص ۴۴.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ahmad Khonsari»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱ مارس ۲۰۱۶).