سید احمد خوانساری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سید احمد خوانساری فقیه، اصولی، مجتهد، مدرس حوزه معروف به آیت الله العظمی خوانساری از مراجع تقلید شیعه بود. وی پس از درگذشت سید حسین بروجردی به مرجعیت شیعیان رسید. سید محمدتقی خوانساری، سید محمدتقی غضنفری و سید محمد علی روضاتی خوانساری از عموزاده های مطرح وی بوده اند. [۱]

تحصیلات[ویرایش]

سید احمد خوانساری فرزند سید یوسف خوانساری از علماء و روحانیون صاحب نام خوانسار و نوه سید ابوالقاسم موسوی خوانساری مشهور به میرکبیر از مراجع تقلید عصر خود بوده است.

سید احمد در حوزه‌ علمیهٔ خوانسار نزد: سید علی اکبر بیدهندی خوانساری (پدر سید فضل الله خوانساری) و سید محمد حسن خوانساری(برادر وی)،

در اصفهان نزد: میر محمد صادق مدرس، محمد علی تویسرکانی و عبدالکریم گزی،

در نجف اشرف همراه با، پسر عمویش سید محمدتقی خوانساری، نزد استادانی چون آخوند خراسانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، محمدحسین نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی، شیخ الشریعة اصفهانی و سید میرزا ابوتراب خوانساری تحصیل کرد.[۲]

شاگردان[ویرایش]

مرجعیت[ویرایش]

سید احمد خوانساری بعد از فوت سید حسین بروجردی به همراه سید محمدرضا گلپایگانی، سید شهاب الدین مرعشی و سید محمدکاظم شریعتمداری جزء مراجع تقلید مطرح شیعیان شمرده می شد. سید احمد خوانساری در ۹۶ سالگی به سال ۱۳۶۳ شمسی درگذشت.[۲][۴]

سید احمد خوانساری مدافع عدم حضور فعال روحانیان در قدرت سیاسی بود.

منابع[ویرایش]

  1. ریحانة، ۳، ص ۳۶۶؛ الکنی و الالقاب، ج ۲، ص ۱۹۸؛ طبقات اعلام الشیعة، ج ۱، ص ۲۱۱؛ فوائد الرضویه، ص ۴۰۳.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «آیت الله سید احمد خوانساری، تندیس پارسایی». پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه نت. ۱۹۶۳-۰۱-۰۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۶-۰۳-۰۱. 
  3. «خدمات دینی و اجتماعی». خبرگزاری ایرنا. 
  4. مکارم الاثار، ج ۳، ص ۸۰۴–۸۰۶؛ ریحانة الادب، ج ۱، ص ۳۶۶؛ النهریة، ص ۴۴.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ahmad Khonsari»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱ مارس ۲۰۱۶).