سید احمد خوانساری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سید احمد خوانساری
شناسنامه
نام کامل سید احمد موسوی خوانساری
لقب مرجع تقلید
نسب موسی کاظم
تاریخ تولد ۱۳۰۹ قمری
زادگاه خوانسار ایران
محل تحصیل خوانسار، اصفهان، نجف
محل مرگ ۱۳۶۳ خورشیدی تهران، ایران
مدفن قم، آستانه فاطمه معصومه
اطلاعات علمی
شاگردان سید محمدباقر سلطانی
سید مصطفی صفایی خوانساری
سید محمدمهدی غضنفری
مرتضی حائری
محمد تقی ستوده
سید محمدباقر خوانساری
سید جعفر خوانساری
...
فعالیت‌های
اجتماعی
مرجع تقلید، مدرس حوزه

سید احمد موسوی خوانساری فقیه، اصولی، مجتهد، مدرس حوزه معروف به آیت الله خوانساری از مراجع تقلید شیعه بود. وی در سال ۱۳۰۹ قمری در شهر خوانسار متولد شد. سید احمد خوانساری پس از درگذشت سید حسین بروجردی به مرجعیت شیعیان رسید.

سید احمد خوانساری در سال ۱۳۶۳ خورشیدی (۱۴۰۵ ق) درگذشت.[۱]

زندگی[ویرایش]

سید احمد خوانساری فرزند سید یوسف (درگذشته ۱۳۱۲ ق) فرزند سید حسن فرزند سید محمد مهدی خوانساری (صاحب رساله ابو بصیر)، از علما و روحانیان صاحب نام خوانسار و از نوادگان سید ابوالقاسم خوانساری (میرکبیر)، از مراجع تقلید عصر خود بوده است.

سید مصطفی صفایی خوانساری (فرزند سید احمد صفایی خوانساری) و سید محمدمهدی غضنفری (فرزند میرزا سید محمدتقی غضنفری) از شاگردان مطرح سید احمد خوانساری بوده‌اند.

شجره‌نامه[ویرایش]

شجره سادات موسوی خوانسار مشترک است و به جناب حسن بن عبدالله العوکلانی بن موسی کاظم می رسد. این شجره به صورت زیر آمده است:


«سید احمد خوانساری بن سید یوسف بن سید حسن بن سید محمد مهدی بن سید حسن بن سید حسین بن سید ابوالقاسم جعفر (میرکبیر) بن سید حسین بن سید قاسم بن سید محبّ‌الله بن سید قاسم بن سید مهدی بن «سید زین‌العابدین سلطان بن سید ابراهیم» بن سید کریم ‌الدین بن سید رکن ‌الدین ملک بن سید زین‌الدین بن سید صالح بن سید محمد بن سید محمود بن سید حسین بن سید حسن بن سید احمد بن سید صالح بن سید ابراهیم بن سیّد المجاهد عیسی بن سید حسن بن سید یحیی بن سید ابراهیم بن سیّد حسن بن سید عبدالله العوکلانی بن ابی الحسن موسی بن جعفر »

تحصیلات[ویرایش]

سید احمد در حوزه علمیه خوانسار نزد سید علی اکبر سنگ شیری خوانساری (پدر سید فضل‌الله خوانساری) و سید محمدحسن خوانساری (برادر وی، درگذشته ۱۳۳۷ ق) در اصفهان، نزد میر محمدصادق مدرس، محمدعلی تویسرکانی و عبدالکریم گزی، در نجف همراه با، عمو زاده‌اش سید محمدتقی خوانساری، نزد استادانی چون آخوند خراسانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، محمدحسین نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی، شیخ الشریعة اصفهانی و سید ابوتراب موسوی خوانساری تحصیل کرد.[۲]

شاگردان[ویرایش]

مرجعیت[ویرایش]

سید احمد خوانساری بعد از فوت سید حسین بروجردی به همراه سید محمدرضا گلپایگانی، سید شهاب الدین مرعشی و سید محمدکاظم شریعتمداری جزء مراجع تقلید مطرح شیعیان شمرده می‌شد. سید احمد خوانساری در ۹۶ سالگی به سال ۱۳۶۳ شمسی درگذشت.[۲][۴]

سید احمد خوانساری مدافع عدم حضور فعال روحانیان در قدرت سیاسی بود.[نیازمند منبع]

خوانساری از جمله شخصیت‌های بلندمرتبهٔ مذهبی سنتگرا، آرامش‌گرا و از نظر سیاسی محتاطی بود که با حکومت پهلوی رابطهٔ کاری داشت. او اغلب به نیابت از فعالان مذهبی دربند پادرمیانی می‌کرد. این قبیل روحانیون بی سر و صدا از حکومت و سیاست‌های آن ناراضی بودند ولی صریحاً با آن مخالفت نمی‌کردند.[۵]

منابع[ویرایش]

  • سنگربانان اسلام (جلد اول، ص) تألیف سید هادی غضنفری خوانساری
  1. ریحانة، ۳، ص ۳۶۶؛ الکنی و الالقاب، ج ۲، ص ۱۹۸؛ طبقات اعلام الشیعة، ج ۱، ص ۲۱۱؛ فوائد الرضویه، ص ۴۰۳.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «آیت الله سید احمد خوانساری، تندیس پارسایی». پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه نت. ۱۹۶۳-۰۱-۰۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۶-۰۳-۰۱. 
  3. «خدمات دینی و اجتماعی». خبرگزاری ایرنا. 
  4. مکارم الاثار، ج ۳، ص ۸۰۴–۸۰۶؛ ریحانة الادب، ج ۱، ص ۳۶۶؛ النهریة، ص ۴۴.
  5. Azimi, F. and F. Azimi. QUEST FOR DEMOCRACY IN IRAN C: a century of struggle against authoritarian rule. Harvard University Press, 2009. 341. ISBN ‎978-0-674-02036-8. Retrieved 2017-04-09.