سید احمد خوانساری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سید احمد خوانساری
Ahmad Khonsari.jpg
شناسنامه
نام کاملسید احمد موسوی خوانساری
لقبمرجع تقلید
نسبموسی کاظم
تاریخ تولد۱۳۰۹ قمری
زادگاهخوانسار ایران
محل تحصیلخوانسار، اصفهان، نجف
تاریخ مرگ۱۳۶۳ خورشیدی
شهر مرگتهران، ایران
مدفنقم، آستانه فاطمه معصومه
اطلاعات آموزشی
شاگردانسید محمدباقر سلطانی
سید مصطفی صفایی خوانساری
سید محمدمهدی غضنفری
مرتضی حائری
محمد تقی ستوده
سید محمدباقر خوانساری
سید جعفر خوانساری
...
فعالیت‌های
اجتماعی
مرجع تقلید، مدرس حوزه

سید احمد موسوی خوانساری فقیه، اصولی، مجتهد، مدرس حوزه معروف به آیت‌الله خوانساری از مراجع تقلید شیعه بود. وی در سال ۱۳۰۹ قمری در شهر خوانسار متولد شد. سید احمد خوانساری پس از درگذشت سید حسین بروجردی به مرجعیت شیعیان رسید.

سید احمد خوانساری در سال ۱۳۶۳ خورشیدی (۱۴۰۵ ق) درگذشت.[۱]

زندگی[ویرایش]

سید احمد موسوی قدوسی خوانساری فرزند سید یوسف (درگذشته ۱۳۱۲ ق) فرزند سید حسن فرزند سید محمد مهدی خوانساری (صاحب رساله ابو بصیر)، از علما و روحانیان صاحب نام خوانسار و از نوادگان سید ابوالقاسم خوانساری (میرکبیر)، از مراجع تقلید عصر خود بوده‌است.

سید مصطفی صفایی خوانساری (فرزند سید احمد صفایی خوانساری) و سید محمدمهدی غضنفری (فرزند میرزا سید محمدتقی غضنفری) از شاگردان مطرح سید احمد خوانساری بوده‌اند.

شجره‌نامه[ویرایش]

شجره سادات موسوی خوانسار مشترک است و به جناب حسن بن عبدالله العوکلانی بن موسی کاظم می‌رسد. این شجره به صورت زیر آمده‌است:

«سید احمد خوانساری بن سید یوسف بن سید حسن بن سید محمد مهدی بن سید حسن بن سید حسین بن سید ابوالقاسم جعفر (میرکبیر) بن سید حسین بن سید قاسم بن سید محبّ‌الله بن سید قاسم بن سید مهدی بن «سید زین‌العابدین سلطان بن سید ابراهیم» بن سید کریم الدین بن سید رکن الدین ملک بن سید زین‌الدین بن سید صالح قصیر دوم بن سید محمد بن سید محمود بن سید حسین بن سید حسن بن سید احمد بن سید صالح قصیر اول بن سید ابراهیم بن سیّد المجاهد عیسی بن سید حسن بن سید یحیی بن سید ابراهیم بن سیّد حسن بن سید عبدالله العوکلانی بن ابی الحسن موسی بن جعفر»

تحصیلات[ویرایش]

سید احمد در حوزه علمیه خوانسار نزد سید علی اکبر سنگ شیری خوانساری (پدر سید فضل‌الله خوانساری) و سید محمدحسن خوانساری (برادر وی، درگذشته ۱۳۳۷ ق) در اصفهان، نزد میر محمدصادق مدرس، محمدعلی تویسرکانی و عبدالکریم گزی، در نجف همراه با، عمو زاده‌اش سید محمدتقی خوانساری، نزد استادانی چون آخوند خراسانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، محمدحسین نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی، شیخ الشریعة اصفهانی و سید ابوتراب موسوی خوانساری تحصیل کرد.[۲]

مرجعیت[ویرایش]

سید احمد خوانساری بعد از فوت سید حسین بروجردی به همراه سید محمدرضا گلپایگانی، سید شهاب الدین مرعشی و سید محمدکاظم شریعتمداری جزء مراجع تقلید مطرح شیعیان شمرده می‌شد. [۲][۳]

سید احمد خوانساری مدافع عدم حضور فعال روحانیان در قدرت سیاسی بود.[نیازمند منبع]

خوانساری از جمله شخصیت‌های بلندمرتبهٔ مذهبی سنتگرا، آرامش‌گرا و از نظر سیاسی محتاطی بود که با حکومت پهلوی رابطهٔ کاری داشت. او اغلب به نیابت از فعالان مذهبی دربند پادرمیانی می‌کرد. این قبیل روحانیون بی سر و صدا از حکومت و سیاست‌های آن ناراضی بودند ولی صریحاً با آن مخالفت نمی‌کردند.[۴]

وفات[ویرایش]

خوانساری در ۱۳۶۳ ش (۱۴۰۵) در تهران درگذشت به مناسبت وفات او امام خمینی پیام تسلیتی صادر کرد[۵] و بازار تهران و حوزه‌های علمیه تعطیل و از سوی دولت یک هفته عزای عمومی اعلام شد. پیکر وی را پس از تشییع در تهران به قم منتقل و در مسجد بالاسر حرم حضرت معصومه به خاک سپردند.[۶]

شاگردان[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • سنگربانان اسلام (جلد اول، ص) تألیف سید هادی غضنفری خوانساری
  1. ریحانة، ۳، ص ۳۶۶؛ الکنی و الالقاب، ج ۲، ص ۱۹۸؛ طبقات اعلام الشیعة، ج ۱، ص ۲۱۱؛ فوائد الرضویه، ص ۴۰۳.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «آیت الله سید احمد خوانساری، تندیس پارسایی». پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه نت. ۱۹۶۳-۰۱-۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۳-۰۱.
  3. مکارم الاثار، ج ۳، ص ۸۰۴–۸۰۶؛ ریحانة الادب، ج ۱، ص ۳۶۶؛ النهریة، ص ۴۴.
  4. Azimi, F.; Azimi, F. (2009). QUEST FOR DEMOCRACY IN IRAN C: a century of struggle against authoritarian rule. Harvard University Press. p. 341. ISBN 978-0-674-02036-8. Retrieved 2017-04-09.
  5. صحیفه امام، ج۱۹، ص ۱۲۸
  6. امام خمینی، همانجا، آیت الله سید احمد خوانساری، همان، مقدمه، ص۵۶، امینی، ج۲، ص۵۴۶؛ ابن الرضا، ج۱، ص۳۸۸.
  7. «خدمات دینی و اجتماعی». خبرگزاری ایرنا.