موشک بالستیک قاره‌پیما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اطلس نخستین موشک بالستیک قاره‌پیمای آمریکا در سال ۱۹۵۸ آزمایش شد.

موشک بالستیک قاره‌پیما (به انگلیسی: Intercontinental ballistic missile) به موشک‌های بالستیکی گفته می‌شود که برد مفید آن‌ها بیش از ۵٬۵۰۰ کیلومتر (۳۴۰۰ مایل) باشد.[۱] به‌طور کلی این نوع موشک‌ها برای شلیک بمب هسته‌ای ساخته می‌شوند و قادر به حمل یک یا چند کلاهک هسته‌ای هستند اما به کلاهک‌های جنگی متعارف یا شیمیایی و میکروبی نیز می‌توانند مسلح شوند. بیشتر موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای امروزی از قابلیت هدف‌گیری مستقل چندگانه بهره‌مند هستند. یعنی به چندین کلاهک مسلح می‌شوند که هر یک از آن‌ها می‌تواند به هدف جداگانه‌ای برخورد کند.

پیش‌تر انواع اولیه موشک‌های بالستیک قاره‌پیما، دقت بسیار پائینی داشتند و فقط علیه هدف‌های بزرگی مانند شهرها قابل استفاده بودند و تنها امتیاز آن‌ها قابلیت قرارگیری در محلی کاملاً امن در خاک خودی بود. اما نسل‌های دوم و سوم موشک‌های قاره‌پیما به طرز قابل توجهی دقیق‌تر شده‌اند. به طوری‌که علیه کوچکترین اهداف نظامی هم قابل استفاده هستند. هرچند دقت آن‌ها هیچگاه قابل مقایسه با بمب‌افکن‌های استراتژیک نیست.

انواع و کشورهای دارنده[ویرایش]

موشک‌های قاره‌پیما در دو نوع «زمین‌پایه» و «زیردریایی‌پایه» ساخته شده‌اند.

موشک‌های قاره‌پیمای زمین‌پایه[ویرایش]

روسیه، آمریکا، چین، هند و کره شمالی تنها کشورهایی هستند که به‌طور قطعی از موشک‌های قاره‌پیمای زمین‌پایه برخوردار هستند.

نوع حداقل محدوده (کیلومتر) حداکثر برد (کیلومتر) کشور وضعیت
LGM-30 Minuteman III ۱۳٬۰۰۰ ایالات متحده
LGM-30F Minuteman II ۱۱٬۲۶۵ ایالات متحده خاتمه یافته
LGM-30A/B Minuteman I ۱۰٬۱۸۶ ایالات متحده خاتمه یافته
LGM-118 Peacekeeper ۱۴٬۰۰۰ ایالات متحده خاتمه یافته
MGM-134 Midgetman ۱۱٬۰۰۰ ایالات متحده خاتمه یافته
Titan II (SM-68B, LGM-25C) ۱۶٬۰۰۰ ایالات متحده خاتمه یافته
Titan I (SM-68, HGM-25A) ۱۱٬۳۰۰ ایالات متحده خاتمه یافته
SM-65 Atlas (SM-65, CGM-16) ۱۰٬۱۳۸ ایالات متحده خاتمه یافته
RTV-A-2 Hiroc ۲٬۴۰۰ ۸٬۰۰۰ ایالات متحده خاتمه یافته
RS-28 Sarmat ۱۰٬۰۰۰ روسیه
RS-26 Rubezh ۶٬۰۰۰ ۱۲٬۶۰۰ روسیه
RS-24 "Yars" (SS-29) ۱۱٬۰۰۰ روسیه
RT-2UTTH "Topol M" (SS-27) ۱۱٬۰۰۰ روسیه
UR-100N (SS-19) ۱۰٬۰۰۰ شوروی
R-36 (SS-18) ۱۰٬۲۰۰ ۱۶٬۰۰۰ شوروی
RT-23 Molodets ۱۱٬۰۰۰ شوروی خاتمه یافته
RT-2PM "Topol" (SS-25) ۱۰٬۰۰۰ شوروی خاتمه یافته
RT-21 Temp 2S ۱۰٬۵۰۰ شوروی خاتمه یافته
R-9 Desna ۱۶٬۰۰۰ شوروی خاتمه یافته
R-16 ۱۳٬۰۰۰ شوروی خاتمه یافته
R-26 ۱۲٬۰۰۰ شوروی خاتمه یافته
MR-UR-100 Sotka ۱۰٬۲۵۰ ۱۰٬۳۲۰ شوروی خاتمه یافته
UR-100 ۱۰٬۶۰۰ شوروی خاتمه یافته
UR-200 ۱۲٬۰۰۰ شوروی خاتمه یافته
RT-20 ۱۱٬۰۰۰ شوروی خاتمه یافته
RT-2 ۱۰٬۱۸۶ شوروی خاتمه یافته
R-7 Semyorka ۸٬۰۰۰ شوروی خاتمه یافته
DF-4 ۵٬۵۰۰ ۷٬۰۰۰ چین
DF-31 ۷٬۲۰۰ ۱۱٬۲۰۰ چین
DF-5 ۱۲٬۰۰۰ ۱۵٬۰۰۰ چین
DF-41 ۱۲٬۰۰۰ ۱۵٬۰۰۰ چین
KN-08 ۱٬۵۰۰ ۱۲٬۰۰۰ کره شمالی
Hwasong-14 ۶٬۷۰۰ ۱۰٬۰۰۰ کره شمالی
Agni-V ۵٬۰۰۰ ۸٬۰۰۰ هند

اسرائیل هم چنین موشک‌های را آزمایش کرده اما مشخص نیست که آنها را فعال کرده باشد. امروزه ایالات متحده ۴۵۰ موشک قاره‌پیما در اختیار دارد که آنها را در سه پایگاه نیروی هوایی نگهداری می‌کند و همه آنها از نوع LGM-30G Minuteman-III هستند.

موشک‌های قاره‌پیمای زیردریایی‌پایه[ویرایش]

موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای زیردریایی‌پایه هم در اختیار ۶ کشور آمریکا، روسیه، بریتانیا، فرانسه، چین و هند هستند.

نوع نام ناتو حداقل محدوده (کیلومتر) حداکثر برد (کیلومتر) کشور وضعیت
UGM-96 Trident I (C-4) ۱۲٬۰۰۰ ایالات متحده خاتمه یافته
UGM-133 Trident II (D5LE) ۱۲٬۰۰۰ ایالات متحده عملیاتی
RSM-40[۲] R-29 "Vysota" SS-N-8 "Sawfly" ۷٬۷۰۰ شوروی/روسیه خاتمه یافته
RSM-50[۲] R-29R "Vysota" SS-N-18 "Stingray" ۶٬۵۰۰ شوروی/روسیه خاتمه یافته
RSM-52[۲] R-39 "Rif" SS-N-20 "Sturgeon" ۸٬۳۰۰ شوروی/روسیه خاتمه یافته
RSM-54 R-29RM "Shtil" SS-N-23 "Skiff" ۸٬۳۰۰ شوروی/روسیه خاتمه یافته (بازسازی شده با نام R-29RMU "Sineva")[۳]
RSM-54 R-29RMU "Sineva" SS-N-23 "Skiff" ۸٬۳۰۰ شوروی/روسیه عملیاتی
RSM-54 R-29RMU2 "Layner" ۸٬۳۰۰ ۱۲٬۰۰۰ شوروی/روسیه عملیاتی
RSM-56 R-30 "Bulava" SS-NX-32[۴] ۸٬۰۰۰ ۸٬۳۰۰ شوروی/روسیه عملیاتی
UGM-133 Trident II (D5) ۱۲٬۰۰۰ بریتانیا عملیاتی
M45 ۶٬۰۰۰ فرانسه عملیاتی
M51 ۸٬۰۰۰ ۱۰٬۰۰۰ فرانسه عملیاتی
JL-2 ۷٬۴۰۰ ۸٬۰۰۰ چین عملیاتی
K-5 ۶٬۰۰۰ هند تحت استقرار[۵][۶]
Pukkuksong-1/KN-11 ۵۰۰ ۶۷۰۰ کره شمالی تحت استقرار[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "Intercontinental Ballistic Missiles". Special Weapons Primer. Federation of American Scientists. Retrieved 2012-12-14. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Korabli VMF SSSR, Vol. 1, Part 1, Yu. Apalkov, Sankt Peterburg, 2003, شابک: ‎۵-۸۱۷۲-۰۰۶۹-۴
  3. "SSBN K-51 Verkhoturye arrived to Zvezdochka for repairs today". Rusnavy.com. 23 August 2010. Retrieved 8 October 2010. 
  4. NASIC-1031-0985-09
  5. "Going nuclear at sea". The Indian Express. 19 March 2015. Retrieved 11 January 2017. 
  6. "India's First Ballistic Missile Sub to Begin Sea Trials". The Diplomat. 30 July 2013. Retrieved 11 January 2017. 
  7. (2nd LD) N.K. leader calls SLBM launch success, boasts of nuke attack capacity – Yonhap, 25 August 2016 08:17 am

منابع[ویرایش]