پیریمیدین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیریمیدین
Pyrimidine chemical structure.png
Pyrimidine2.png
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس 289-95-2 YesY
پاب‌کم 9260
کم‌اسپایدر 8903 YesY
KEGG C00396 YesY
MeSH pyrimidine
ChEBI CHEBI:16898 YesY
ChEMBL CHEMBL15562 YesY
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C4H4N2
جرم مولی 80.088 g mol-1
چگالی 1.016 g cm-3
دمای ذوب ۲۰ تا ۲۲ درجه سلسیوس (۶۸ تا ۷۲ درجه فارنهایت; ۲۹۳ تا ۲۹۵ کلوین)
دمای جوش
‎123-124 °C, 396-397 K, 253-255 °F
اسیدی (pKa) 1.10[۱] (protonated pyrimidine)
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 YesY (بررسی) (چیست: YesY/N؟)
Infobox references

پیریمیدین به ترکیب شیمیایی گفته می‌شود که ساختاری حلقوی شبیه به حلقه بنزن یا پیریدین دارد که متشکل از دو اتم نیتروژن در موقعیت‌های ۱ و ۳ حلقه شش‌ضلعی خود است. پیریمیدین‌ها یکی از سه فرم ایزومری دیازین هستند.

پیریمیدین‌ها به همراه پورین‌ها سازندهٔ بازهای آلی هستند که در ساختار دی‌ان‌آ به صورت نوکلئوتید شرکت دارند.

انواع سرشناس[ویرایش]

سه باز آلی سیتوزین، تیمین و اوراسیل که در ساختار دی‌ان‌آ و آران‌آ پیدا می‌شوند، از مشتقات پیریمیدینی هستند. سیتوزین و تیمین در ساختار دی‌ان‌آ از طریق پیوندهای هیدروژنی به پورین منتاظر خود متصل می‌شوند.

منابع[ویرایش]

  1. Brown, H.C., et al., in Baude, E.A. and Nachod, F.C., Determination of Organic Structures by Physical Methods, Academic Press, New York, 1955.