بنزوتیازول
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| بنزوتیازول | |
|---|---|
|
1,3-Benzothiazole |
|
| شناساگرها | |
| CAS | 95-16-9 |
| پابکم | 7222 |
| کماسپایدر | 6952 |
| UNII | G5BW2593EP |
| ChEBI | CHEBI:45993 |
| ChEMBL | CHEMBL510309 |
| Jmol-3D images | Image 1 |
|
|
|
|
| خصوصیات | |
| فرمول مولکولی | C7H5NS |
| جرم مولی | ۱۳۵٫۱۹ g mol−1 |
| چگالی | 1.238 g/mL |
| دمای ذوب |
2 °C, 275 K, 36 °F
|
| دمای جوش |
227-228 °C, 500-501 K, 441-442 °F
|
| تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. |
|
| Infobox references | |
بنزوتیازول (به انگلیسی: Benzothiazole) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پابکم ۷۲۲۲ است. که جرم مولی آن 135.1863 g/mol میباشد.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- «IUPAC GOLD BOOK». بازبینیشده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |