مهاجرت مردمان ترک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نقشه توزیع اقوام ترک در دیوان کاشغری قرن ۱۱ میلادی

مهاجرت مردمان ترک به گسترش ترکان از آسیای مرکزی به خاور میانه و اروپا و بین سده‌های ۶ و ۱۱ میلادی می‌پردازد. این گسترش توسط قبایل هون با هویت احتمالی ترک آغاز شد قبایل نیاترک (به انگلیسی Proto-Turkic) ریشه تاریخی‌شان به منطقه شرق دور از جمله شمال چین و مغولستان داخلی بازمی‌گشت. قبایلی که به‌طور قطع ترک شناخته می‌شدند بین سده‌های ۶ و ۱۰ میلادی در آسیای مرکزی ساکن بودند. ترکان سلجوقی در سده ۱۱ میلادی به آناتولی یورش بردند و به‌مرور در آنجا ساکن شدند که در نهایت به ایجاد دولت-ملت ترکیه در آناتولی منجر شد. قبایل دیگر ترک آسیای مرکزی نیز نهایتاً دولت‌هایی مثل قزاقستان، ازبکستان، قرقیزستان و ترکمنستان را تشکیل دادند. از دیگر قبایل ترک، اویغورها نیز اکنون بخشی از کشور چین و یاکوت‌ها نیز در جمهوری یاکوتستان روسیه ساکن هستند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]