سرود ملی ایران
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
سرود ملی ایران سرود ملی رسمی دولت ایران و یکی از نمادهای ملی ایران است که در مراسم رسمی، یادبودهای ملی، مسابقات ورزشی و سایر مناسبتهای ملی اجرا یا پخش میشود. سرود ملی ایران دارای دو جزء شعر و موسیقی است. بسته به مناسبت و شرایط، گاهی سرود کامل و گاهی تنها موسیقی (بیکلام) آن پخش یا اجرا میشود.
کشور ایران در طول تاریخ معاصر خود دارای سه سرود ملی بوده است. نخستین سرود ملی در دوره ناصرالدین شاه قاجار توسط موسیقیدانی فرانسوی برای شعری فارسی تصنیف شد. در دوران محمدرضا شاه پهلوی، سرود ملی ایران «سرود شاهنشاهی ایران» نام داشت. در دوران پس انقلاب ۱۳۵۷، سرود ملی جمهوری اسلامی ایران دو بار تغییر داده شده است.
سرود مشهور و محبوب ای ایران، برخلاف برخی تصورها هرگز سرود رسمی هیچ یک از دولتهای ایران نبوده است، و میتوان آن را سرودی میهنی صرف نظر از نوع حکومت در ایران دانست.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] سرود جمهوری اسلامی ایران
شعر سرود جمهوری اسلامی ایران به قرار زیر است، مدت زمان اجرای آن ۵۹ ثانیه است.
| سَر زَد از اُفُق | ||
| مِهرِ خاوران | ||
| فروغِ دیدهٔ حق باوران | ||
| بهمن، فَرِّ ایمانِ ماست | ||
| پیامت ای امام | ||
| «استقلال، آزادی» | ||
| نقشِ جانِ ماست | ||
| شهیدان، پیچیده در گوش زمانْ فریادتان | ||
| پاینده مانی و جاودان | ||
| جمهوری اسلامی ایران |
[ویرایش] نخستین سرود جمهوری اسلامی ایران
پس از انقلاب و پیش از سال ۱۳۷۱، آهنگ سرود جمهوری اسلامی ایران بر اساس شعری از ابوالقاسم حالت[۱] تصنیف شده بود. این سرود که «پاینده بادا ایران» نام دارد، سرودی نسبتا طولانی بود و در حال حاضر استفاده نمیشود. متن سرود به این شرح است:
| شُد جمهوری اسلامی به پا | ||
| که هم دین دهد هم دنیا به ما | ||
| از انقلاب ایران دِگر | ||
| کاخ ستم گشته زیر و زِبَر | ||
| تصویر آیندهٔ ما، نقش مراد ماست | ||
| نیروی پایندهٔ ما، ایمان و افتخار ماست | ||
| (ترجیعبند) | ||
| یاریگر ما دست خداست | ||
| ما را در این نبرد او رهنماست | ||
| در سایهٔ قرآن جاودان | ||
| پاینده بادا ایران | ||
| — | ||
| شام سیاه سختی گذشت | ||
| خورشید بخت ما تابنده گشت | ||
| از انقلاب ایران دِگر | ||
| کاخ ستم گشته زیر و زِبَر | ||
| تصویر آیندهٔ ما، نقش مراد ماست | ||
| شور سلحشوری ما، ایمان و اتحاد ماست | ||
| (ترجیعبند) | ||
| یاریگر ما دست خداست | ||
| ما را در این نبرد او رهنماست | ||
| در سایهٔ قرآن جاودان | ||
| پاینده بادا ایران | ||
| — | ||
| آزادی چو گلها در خاک ما | ||
| شکفته شد از خون پاک ما | ||
| ایران [ . . . ] سرود | ||
| رزمندگان وطن را درود | ||
| تصویر آیندهٔ ما، نقش مراد ماست | ||
| نیروی پایندهٔ ما، ایمان و اتحاد ماست | ||
| (ترجیعبند) | ||
| یاریگر ما دست خداست | ||
| ما را در این نبرد او رهنماست | ||
| در سایهٔ قرآن جاودان | ||
| پاینده بادا ایران |
[ویرایش] سرود شاهنشاهی ایران
نوشتار اصلی را بخوانید: سرود شاهنشاهی ایران
سرود شاهنشاهی ایران، نام سرود رسمی ایران در دوران زمامداری محمدرضا شاه پهلوی و تا پیش از پیروزی انقلاب اسلامی بودهاست.
[ویرایش] اولین سرود ملی ایران
نخستین سرود ملی ایران مربوط به دوره قاجار است که موسیقی آن توسط موسیو لومر، موسیقیدان نظامی فرانسوی اعزامی به ایران در دوره قاجار، تصنیف شده است. این سرود در اصل برای پیانو نوشته شده و یک بار به هنگام ورود مظفرالدین شاه قاجار و در حضور وی در پاریس اجرا گردید. اجرای آن توسط ارکستر ملل نخستین اجرای رسمی و ارکسترال آن است كه به پیشنهاد رهبر کنونی ارکستر ترانهای برای آن توسط بیژن ترقی سروده شد و به همراه خواننده اجرا گردید. شعر آن چنین بود:
| نام جاوید ای وطن | صبح امید ای وطن | |
| چهره کن در اسمان | همچو مهر جاودان | |
| وطن ای هستی من | شور و سرمستی من | |
| چهره کن در آسمان | همچو مهر جاودان | |
| بشنو سوز سخنم | که هم آواز تو منم | |
| همه ی جان و تنم | وطنم وطنم وطنم وطنم | |
| بشنو سوز سخنم | که نواگر این چمنم | |
| همه ی جان و تنم | وطنم وطنم وطنم وطنم | |
| همه با یک نام و نشان | به تفاوت هر رنگ و زبان | |
| همه با یک نام و نشان | به تفاوت هر رنگ و زبان | |
| همه شاد و خوش و نغمه زنان | ز صلابت ایران جوان | |
| ز صلابت ایران جوان | ز صلابت ایران جوان |
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
- اولین سرود ملی ايران در دوره قاجار - اجرای جديد توسط اركستر ملل جمهوری اسلامی ايران
- شنیدن سرود جمهوری اسلامی ایران (بیکلام)
- شنیدن سرود جمهوری اسلامی ایران
