سالار عقیلی
| سالار عقیلی | |
|---|---|
| نام اصلی | میر سالار مسلمی عقیلی[نیازمند منبع] |
| زادروز | ۱۱ آذر۱۳۵۶ |
| اهل کشور | ایرانی |
| سبکها | موسیقی سنتی ایرانی |
| کار(ها) | خواننده |
| ساز(ها) | تنبک،ستار،سنتور |
| مدت کار | ۱۳۷۵ تا کنون |
سالار عقیلی خوانندهٔ جوان موسیقی سنتی ایرانی و دانشآموختهٔ هنرستان موسیقی سوره و نیز دارای مدرک کارشناسی در رشتهٔ بازیگری تئاتر است.[۱] همسر وی حریر شریعت زاده نوازنده پیانو و دف است.[۲]
او خوانندهٔ ثابت ارکستر موسیقی ملی ایران است و سابقهٔ کار با گروه دستان، گروه رازونیاز و ارشد تهماسبی را دارد.[۳]
محتویات |
زندگینامه[ویرایش]
عقیلی از ۸ سالگی فراگیری موسیقی را با نوازندگی سازهای مختلف آغاز کرد. او به هنرستان موسیقی رفت و از همانجا تصمیم به یادگیری آواز گرفت. او در طی بیش از ۵ سال نزد صدیق تعریف به فراگیری آواز پرداخت. هماکنون عقیلی افزون بر اجرا و ضبط آثار موسیقی به تدریس موسیقی در آموزشگاه خود و در هنرستان موسیقی مشغول است. او همچنین گروه رازونیاز را تشکیل داد. که اعضاء این گروه عبارتند از: سالار عقیلی : آواز، حریر شریعت زاده : دف، حامد فکوری : تار، مهدی باقری : کمانچه، آرش فرهنگفر : تنبک و شهرام غلامی : عود. او به همراه این گروه کنسرتهای بسیاری در داخل و خارج از کشور اجرا کردهاست. [۲]
آثار[ویرایش]
- ۱۳۸۰ - عشق ماند، ساخته ارشد تهماسبی با اجرای گروه نوروز
- ۱۳۸۲ - سایههای سبز، ساخته ارشد تهماسبی
- ۱۳۸۵ - دریای بی پایان، ساخته سعید فرجپوری با اجرای گروه دستان
- ۱۳۸۶ - سعدی نامه، ساخته ارشد تهماسبی با اجرای گروه دستان
- ۱۳۸۷ - به نام گل سرخ، ساخته حمید متبسم با اجرای 'گروه دستان
- ۱۳۸۸ - مایه ناز
- ۱۳۸۸ - عاشقی
- ۱۳۸۸ - هوای آفتاب
- ۱۳۸۸ - سالار خوانیها
- ۱۳۸۹ - عشق دیرین
- ۱۳۸۹ - باده نوشین
- ۱۳۸۹ - یاد باد
- ۱۳۹۰ - سبوی تشنه
- ۱۳۹۰ - یار و دیار
- ۱۳۹۱ - نغمه همرازان
- ۱۳۹۱ - می تراود مهتاب
پانویس[ویرایش]
- ↑ روزنامهٔ ایران - ۲۷ خرداد ۱۳۸۶
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ روزنامهٔ فرهنگ آشتی - ۲۲ اسفند ۱۳۸۷
- ↑ روزنامهٔ ایران - ۲۷ خرداد ۱۳۸۶
