روش‌های خودکشی

نوشتار اصلی: خودکشی

روش خودکشی به هر راهی که یک نفر برای خودکشی برگزیند گفته می شود. روش‌های خودکشی به دو گروه تقسیم می‌شوند: فیزیکی و شیمیایی. روش‌های فیزیکی مانند متوقف کردن سیستم تنفسی یا سیستم عصبی مرکزی و معمولاً همراه با از کار انداختن یک یا چند اندام است. روش‌های شیمیایی روی توقف پروسه‌های اصلی بیولوژیکی مانند تنفس سلولی تمرکز می‌کند. روشهای شیمیایی تأثیرات خود را با کمی فاصلهٔ زمانی نشان می‌دهند، درحالی‌که روش‌های فیزیکی آثاری مستقیم و ناگهانی دارند.

اسلحهٔ گرم

یکی از روش‌های خودکشی خودکشی با اسلحهٔ گرم است. گلوله اغلب سر، داخل دهان، زیر چانه یا قفسهٔ سینه را نشانه می‌گیرد. خودکشی شکست خورده در این روش ممکن است منجر به درد شدید مزمن برای بیمار و همچنین کاهش توانایی‌های شناختی و عملکرد حرکتی وی شود. در این روش خودکشی محیط بسیار آلوده می‌شود و بخش‌های بدن تا چندین متر پخش می‌شوند. حتی خودکشی با انواعی از گلوله‌های توخالی می‌تواند به انفجار سر منتهی شود.

برق‌گرفتگی

خودکشی با برق می‌تواند با استفاده از شوک الکتریکی کُشنده صورت پذیرد. این کار به نامنظم کار کردن قلب می‌انجامد. بدین معنی که قلب بین حفره‌های خود به طور ناهماهنگ منقبض شود و موجب توقف جریان خون شود. بسته به میزان جریان برق حتی سوختگی در اندام‌ها متصور است.

شواهد نشان می دهد که برق گرفتگی بسیار دردناک و رنج‌بار است.

پریدن از ارتفاع

پریدن از ارتفاع می‌تواند به طور مثال از پنجره، بالکن، پشت‌بام یک ساختمان بلند، صخره، سد یا پل صورت پذیرد. این روش در اکثر موارد در صورتی که به مرگ نیانجامد منجر به عوارض شدیدی چون فلج شدن و شکستگی استخوان می‌شود. پریدن از ارتفاع یکی‌ از غیر رایج‌ترین روش‌های خودکشی‌(، کمتر از ۲% خودکشی‌‌های گزارش شده، در آمریکا در سال ۲۰۰۵ بوده است.

تصادف

اتومبیل

این روش در یک سوم موارد به مرگ نمی‌‌انجامد و در باقی‌ موارد به طور متوسط ۲۰ دقیقه پس از برخورد با اتومبیل طول می‌‌کشد.

راه آهن

در این روش مرگ به طور متوسط ۱۸ دقیقه پس از برخورد با قطار به طول می‌‌انجامد.

حمله انتحاری

نوشتار اصلی: حمله انتحاری

خفگی

نوشتار اصلی: خفگی

خودکشی از راه خفگی با جلوگیری از نفس کشیدن و یا محدود کردن جذب اکسیژن در هنگام تنفس، که باعث کمبود اکسیژن و در نهایت خفگی می‌شود انجام می‌پذیرد. این روش ممکن است با کیسه‌ی پلاستیکی که بر سر ثابت شده باشد و یا حبس در یک فضای سربسته بدون اکسیژن انجام شود. این کار همراه با داروهای بی‌حال کننده انجام می‌شود تا اجازه دهد فرد مرحله‌ی کمبود شدید اکسیژن را با راحتی طی کند و دچار وحشت و تکاپوی بی اختیار و غریزی برای خروج از آن فضا نشود. غیر ممکن است که کسی بتواند برای خودکشی تنها با نگه داشتن نفس خود تا جایی که میزان اکسیژن در خون به اندازه‌ی لازم کاهش یابد موفق به خودکشی شود، زیرا مغز ناخواسته و به طور غیر ارادی دستور عکس‌العمل می‌فرستد و فرد با انقباض ماهیچه‌های اندام تنفسی‌اش نفس‌خواهد کشید. حتی اگر فرد بتواند واکنش خود را برای نفس کشیدن چندان کنترل کند که از هوش برود، در آن حال دیگر امکان کنترل نفس کشیدن نخواهد بود و ریتم تنفس دوباره برقرار می‌گردد. به این دلیل، خودکشی با تنفس گازهای سمی به جای جلوگیری از نفس کشیدن ممکن‌تر می‌نماید. هلیوم، آرگون، نیتروژن و مونواکسید کربن معمولا در خودکشی با شیوه‌ی خفگی استفاده می شوند. تنفس گازِ بی‌اثر به سرعت و بدون درد فرد را بیهوش می‌کند و می‌تواند در عرض چند دقیقه منجر به مرگ شود.

خودسوزی

در این روش فرد بیش از تمامی‌ روش‌های خودکشی‌ درد را تجربه می‌کند، به طوری که در مقیاس ۰ تا ۱۰۰، درد این روش ۹۵ خواهد بود.

خونریزی

خودکشی از طریق خون‌کِشی عبارت است از کاهش حجم و فشار خون تا حد بحرانی. این کار معمولاً در نتیجهٔ صدمه زدن به شریان است، به طوری که حجم خون در بدن به‌اندازه‌ای پایین می‌آید که سیستم بدن متوقف می‌شود و مرگ رخ می‌دهد.

برش مچ دست

برش مچ دست گاهی با هدف آسیب رساندن به خود انجام می‌شود و نه خودکشی. با این حال، اگر خونریزی به مدت طولانی ادامه یابد و مراقبتی صورت نگیرد، با نامنظم کار کردن قلب، و پس ازکاهش شدید حجم خون، شوک، توقف گردش خون و یا ایست قلبی و مرگ می‌تواند رخ دهد. در اقدام به خودکشی شکست خورده، شخص ممکن است آسیب تاندون وعصب ها که کنترل عضلات دست را به‌عهده دارند تجربه کند، که می تواند به کاهش موقت یا دائم لامسه‌ی قربانی یا درد مزمن یا درد نامنظم منجر شود. به طور متوسط ۰.۶% از خودکشی‌‌ها در این روش به مرگ منجر شده است.

دار زدن

نوشتار اصلی: به دار آویختن

آویختن خود از ناحیهٔ گردن با طناب از یک جای ثابت و محکم یکی دیگر از روش‌های خودکشی است. بسته به ضخامت و اندازه و شرایط حلقه‌ی دار فرد دچار خفگی یا شکستن گردن خواهد شد. در صورتی که خودکشی موفقیت آمیز انجام شود، علت مرگ فرد به مقدار ارتفاعی که از آن به پایین افتاده است بستگی خواهد داشت. اگر از ارتفاع کمی افتاده باشد مرگ در اثر خفگی خواهد بود و فرد کمبود اکسیژن، سوزن سوزن شدن پوست، سرگیجه، محدود شدن دید، تشنج، شوک و پرشدن خون از دی اکسید کربن را تجربه خواهد کرد. یک یا هر دو شاهرگ نیز ممکن است فشرده و بسته شوند تا آنجا که خون کافی به مغز نرسد و نهایتاً به مرگ منجر شود. در افتادن از ارتفاع زیاد فرد احتمالاً دچار یک یا چند شکستگی مهره گردن بین مهره‌ی دوم و پنجم می‌شود، که ممکن است باعث فلج شدن یا مرگ شود. درافتادن از ارتفاع بسیار زیاد ممکن است مرگ همراه با جدایی سر از بدن اتفاق افتد. دار زدن یکی از روش‌های خودکشی در جوامع پیش از دوران صنعتی شدن و بیشتر متعلق به مناطق حومه نشین است تا شهری. همچنین یکی از روش‌های خودکشی در زندان است، زمانی که روش‌ها یا وسایل دیگر در دسترس نباشند.

سرما

خودکشی از روش قرارگیری در سرما یک مرگ تدریجی است که چندین مرحله دارد. ابتدا با نشانه‌های خفیف آغاز می‌شود و در نهایت به مرگ ختم می‌شود. این روش شامل لرز، هذیان، توهم، احساس گرما و سرانجام مرگ می‌شود. در صورتی‌که اندام فرد هنوز از کار نیفتاده باشند، کماکان امکان مرگ مغزی وجود خواهد داشت.

سه‌پوکو (هاراکیری)

نوشتار اصلی: هاراکیری

غرق شدن

خودکشی با روش غرق شدن با فرو رفتن در آب یا مایع های دیگر برای جلوگیری از تنفس و رسیدن اکسیژن به مغز انجام می‌شود. با توجه به عکس‌العمل طبیعی بدن برای خروج از آب، معمولاً از بستن یک جسم سنگین به خود برای مقابله با این رفلکس استفاده می‌شود. سیستم عصبی مرکزی فرد ناخواسته به ماهیچه‌های سیستم تنفسی فرد پیام انقباض می‌فرستد و فرد در آب نفس می‌کشد. مرگ معمولا زمانی اتفاق می افتد که سطح اکسیژن به اندازه‌ای کاهش یابد که حفظ سلولهای مغز ناممکن شود. این یکی از کمترین روش‌های انتخاب شده برای خودکشی در میان روش های معمول خودکشی و برای کمتر از ۲٪ از خودکشی‌های گزارش شده در ایالات متحده است. مرگ در غرق شدن در دریاچه، استخر یا دریا به طور متوسط ۱۸ دقیقه به طول می‌‌انجامد و درد تجربه شده در مقیاس ۰ تا ۱۰۰، در این روش ۸۰ است.

کم آبی

نوشتار اصلی: کم‌آبی بدن

گرسنگی

یک اعتصاب غذا می‌تواند نهایتاً منجر به مرگ شود.

مسمومیت

نوشتار اصلی: مصرف بیش از حد

مسمومیت آب

نوشتار اصلی: مسمومیت آب

نوشیدن بیش از حد آب شخص را در معرض خطر مسمومیت با آب قرار می‌دهد. نوشیدن بیش از ۴ لیتر آب در مدت کمتر از ۲ ساعت و یا ۱۴ لیتر آب در ۱۲ ساعت، با شستن نمک و املاح ضروری و حیاتی بدن میتواند به مرگ فرد منجر شود.

آفت کشها

نوشتار اصلی: سم

قرص برنج

نوشتار اصلی: قرص برنج

سم قرص برنج سمی است که بر روی سلول‌های بدن تاثیر بدی دارد و تنفس سلولی را از بین می‌برد و باعث آسیب جدی به اعضا و ارگان‌های حساس بدن مانند کلیه‌ها و قلب می‌شود.

مرگ بر اثر مصرف قرص برنج مرگی دردناک است. فرد عطش زیادی دارد و تا زنده است، هوشیار و بیدار بوده و سوزش شدیدی در بدن خود احساس می‌کند. دچار خستگی و کمبود اکسیژن می‌شود، به طوری که بدنش رو به کبودی رفته و دچار خفگی سلولی خواهد شد. این روند روندی غیرقابل برگشت است. مسمومیت با قرص برنج برابر با مرگ است.

دارو

نوشتار اصلی: قرص خودکشی

مصرف بیش از حد قرص خواب آور یکی‌ از رایج‌ترین روش‌های خودکشی‌ به شمار می‌‌آید، زیرا که مرگ در خواب صورت می‌گیرد و فرد کمترین درد را متوجّه خود و بازماندگان می‌کند و می تواند با ظاهری آراسته در رختخواب به زندگی‌ خود پایان دهد. استفاده از مقدار ناکافی قرص خواب آور اما به خوابی‌ طولانی‌ و در نهایت استفراغ و بیداری در بیمارستان می‌انجامد. مصرف الکل به همراه قرص خواب آور احتمال کشنده بودن ترکیب را بالا میبرد اما مصرف زیاد الکل میتواند باعث ایجاد حالت تهوع شود و فرد با استفراغ قرص‌ها راهی‌ بیمارستان گردد. برای جلوگیری از حالت تهوع مقدار کمی‌ نوشیدنی‌ خوش طعم می‌نوشند.

• مصرف بیش از ۵۰۰ میلی‌ گرم قرص خواب آور دیازپام(والیوم) به همراه الکل، در نیمی از افراد، می‌تواند منجر به مرگ شود.

• مصرف ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی‌ گرم مورفین در فرد سالم میتواند به مرگ فرد منجر شود.

• مصرف بیش از حد قرص پاراستامول / استامینوفن (Paracetamol / acetaminophen) کبد را برای همیشه و به طور کامل از کار می‌‌اندازد، و مرگی بسیار طولانی‌ و رنجبار اما قطعی را که می‌‌تواند چندین روز، هفته، تا یکسال به طول انجامد به همراه دارد.

گچ ساختمانی

یکی از عجیب‌ترین شیوه‌های خودکشی، خودکشی با گچ ساختمانی‌ست که اخیراً در استان لرستان، در شهرهای خرم‌آباد، پلدختر و نورآباد روی داده‌است. در بررسی دفاتر آماری بیماران بستری شده در بیمارستان شهدای عشایر در شهر خرم‌آباد، از تاریخ ۱ مهر ۱۳۷۴ تا ۳۰ مهر ۱۳۷۹ جمعاً نام ۴۸ مورد بیمار خودکشی‌کرده با گچ ثبت شده‌است. این افراد برای خودکشی، گچ را در لیوان آب حل و به صورت محلول مصرف کرده‌اند. گچ در مسیر دستگاه گوارش به جسمی سخت تبدیل گردیده و موجب انسداد مسیر می‌شود. اگر اقدام‌کنندگان به خودکشی در ساعات اولیه مصرف گچ محلول به بیمارستان نرسند، به کار گرفتن دستگاه سنگ‌شکن و عمل جراحی ضروری‌ست و تأخیر در این کار به مرگ فرد منتهی می‌شود.

مواد مخدر

• خوردن دو تا سه‌ قاشق چایخوری تریاک به تنهایی یا به صورت محلول در الکل میتواند به مرگ فرد منجر شود.
• مصرف بیش از ۷۵ تا ۳۷۵ میلی‌ گرم هروئین برای فردی با وزن ۷۵ کیلوگرم، در نیمی از جمعیت، احتمال منجر شدن به مرگ را دارد.

مونواکسید کربن

نوشتار اصلی: مونواکسید کربن

نمک

خوردن بسیار کم یا بسیار زیاد نمک خوراکی در رژیم روزانه می تواند به گرفتگی عضلات، سرگیجه یا نامتعادل شدن الکترولیته یا رسانایی در بدن شود که می تواند مشکلات عصب‌شناختی و یا مرگ به همراه داشته باشد. نوشیدن بیش از حد آب در حالی‌که فرد نمک کافی مصرف نکند شخص را در معرض خطر مسمومیت با آب قرار می‌دهد. مصرف آب‌نمک بسیار غلیظ به حدی که ۱ گرم نمک خوراکی به ازای هر کیلوگرم وزن بدن خورده شود می تواند در مدت کوتاهی به مرگ فرد منجر شود. این روش فشار خون را به شدت بالا میبرد و استفراغ و اسپاسم ایجاد می‌کند.

سایر سموم

نوشتار اصلی: قرص خودکشی

خوردن ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌ گرم سیانید پتاسیم به مرگ فرد منجر می‌شود. مرگ در این روش حتمی است و ۲ دقیقه به طول می‌‌انجامد.

جستارهای وابسته

• اوتانازی
• خودکشی اجباری

پیوند به بیرون

• روش‌های خودکشی