مرگ موش
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
|
|
این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آنرا از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این الگو را از بالای مقاله بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد. |
کارمند بهداشت عمومی در حال گذاشتن طعمههای آغشته به مرگ موش برای کشتن موشها و کنترل تیفوس در گالفپورت، میسیسیپی، ۱۹۴۵
کلوخ آرسنیک (اکسید آرسنیک) که در قدیم آن را با نام مرگ موش یا سمّ الفار میشناختند.
مرگ موش نام رایجی است برای مواد شیمیایی عمومیتری به نام «جَوَندهکُشها» که برای کشتن جوندگان به ویژه موش صحرایی که در محیط زندگی انسان وجود دارد به کار میبرند.
مادهٔ کانی مرگ موش زرد و سفید است و از معدن نقره خراسان و از دود سنگ نقره بدست میآید. اکسید دارسن (شود ارسنیک) As۲O۳. در برهان قاطع لغت دیگ بر دیگ هم برای مرگ موش آمدهاست. آنچه زرد است، زبون و قوتش تا هفت سال میماند. در درجه چهارم گرم و خشک است.
محتویات |
مواد شیمیایی [ویرایش]
| این بخش نوشتار نیازمند گسترش است. |
کاربرد در کیمیاگری [ویرایش]
در تحفه حکیم مؤمن محمد مومن حسینی دربارهٔ کاربرد مرگ موش در کیمیاگری آمده است: عملی است در صناعت، که زرنیخ و آهک و زنجار و زیبق را سائیده در دیگ مضاعف تصعید کنند.[۱]
در صنعت كيمياء موارد مصرف فراوان دارد و اهل صنعت آن را در کل خواص جانشین زرنیخ میدانند، صناعی آن به درد كيمياء نمیخورد و باید همان معدنی مورد استفاده باشد.
پانویس [ویرایش]
- ↑ تحفه حکیم مومن محمد مومن حسینی، صفحه ۲۱۷
منابع [ویرایش]
- فرهنگ اصطلاحات صنعت کیمیاء، یعقوب کوشان.
- برهان قاطع، محمد حسین بن خلف تبریزی.
- تحفه حکیم مومن، محمد مومن حسینی، چاپ سنگي، انتشارات مصطفوی، تهران.