مرگ موش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کارمند بهداشت عمومی در حال گذاشتن طعمه‌های آغشته به مرگ موش برای کشتن موش‌ها و کنترل تیفوس در گالفپورت، میسیسیپی، ۱۹۴۵
کلوخ آرسنیک (اکسید آرسنیک) که در قدیم آن را با نام مرگ موش یا سمّ الفار می‌شناختند.
زرنیخ زرد و سرخ

مرگ موش نام رایجی است برای مواد شیمیایی عمومی‌تری به نام «جَوَنده‌کُش‌ها» که برای کشتن جوندگان به ویژه موش صحرایی که در محیط زندگی انسان وجود دارد به کار می‌برند.

مادهٔ کانی مرگ موش زرد و سفید است و از معدن نقره خراسان و از دود سنگ نقره بدست می‌آید. اکسید دارسن (شود ارسنیک) As۲O۳. در برهان قاطع لغت دیگ بر دیگ هم برای مرگ موش آمده‌است. آنچه زرد است، زبون و قوتش تا هفت سال می‌ماند. در درجه چهارم گرم و خشک است.

مواد شیمیایی[ویرایش]

کاربرد در کیمیاگری[ویرایش]

در تحفه حکیم مؤمن محمد مومن حسینی دربارهٔ کاربرد مرگ موش در کیمیاگری آمده است: عملی است در صناعت، که زرنیخ و آهک و زنجار و زیبق را سائیده در دیگ مضاعف تصعید کنند.[۱]

در صنعت كيمياء موارد مصرف فراوان دارد و اهل صنعت آن را در کل خواص جانشین زرنیخ می‌دانند، صناعی آن به درد كيمياء نمی‌خورد و باید همان معدنی مورد استفاده باشد.

پانویس[ویرایش]

  1. تحفه حکیم مومن محمد مومن حسینی، صفحه ۲۱۷

منابع[ویرایش]

  • کوشان، یعقوب. فرهنگ اصطلاحات صنعت کیمیاء. چاپ اول. قم: مجمع ذخائر اسلامی، ۱۳۹۳. 165. شابک ‎۱-۵۷۱-۹۸۸-۹۶۴-۹۷۸. 
  • برهان قاطع، محمد حسین بن خلف تبریزی.
  • مومن حسینی، محمد. تحفه حکیم مومن. چاپ اول. تهران: انتشارات مصطفوی.