هاراکیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک جنگجوی سامورایی در حال هاراکیری

هاراکیری (به ژاپنی: 切腹, Seppuku) نوعی خودکشی مذهبی با دریدن شکم است. هاراکیری در ابتدا مختص به سامورایی‌ها بود. به عنوان بخشی از آیین سامورایی‌ها هاراکیری نوعی مرگ شرافتمندانه محسوب می‌شود به جای آنکه یک سامورایی بدست دشمن بیفتد. نوع دیگر هاراکیری زمانی رخ می‌دهد که یک سامورایی عمل خطایی انجام داده که مستوجب مرگ است. در هاراکیری فرد هاراکیری‌کننده شمشیر را در شکم خود فرو کرده و آنرا به چپ و راست حرکت می‌دهد.

هاراکیری قرن‌هاست در میان سامورایی‌ها وجود دارد و برای حفظ شرف و وفاداری و ایمان انجام می‌شود[۱]. در سال ۱۸۷۳ هاراکیری به عنوان یک مجازات قضایی در ژاپن منع شد ولی حتی پس از فرمان منع به کارگیری آن به عنوان مجازات این کار در میان نظامیان و دیگر مردم ژاپن به عنوان نمادی از شرافت ادامه داشت. بسیاری از سربازان شکست خوردهٔ ژاپنی در پایان جنگ جهانی دوم دست به خودکشی به این سبک زدند تا به تسلیم شدن کشورشان در جنگ اعتراض کنند.

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هاراکیری موجود است.
  1. «کلاه فرنگی معبد طلایی»(فارسی)‎. وب‌گاه آفتاب، ۱۷ مرداد ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در مرداد ۱۳۸۷.