کیسه خودکشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کیسه خروج

کیسه خودکشی (به انگلیسی: suicide bag)، که از آن با عنوان «کیسه خروج» نیز یاد می‌شود، وسیله‌ای است برای خودکشی بدون درد، که تاکنون در کشورهایی مانند کانادا و استرالیا به فروش رفته است.[۱][۲][۳]

کیسه خودکش در واقع محفظه‌ای پلاستیکی است که بر سر آن یک بند کشی نصب شده و برای خودکشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. به همراه کیسه خودکشی معمولاً از گازهایی همجون هلیوم یا نیتروژن نیز برای از بین بردن اثر ترس، احساس خفگی و جان کندن در حین بیهوشی ناشی از کم بود اکسیژن و وجود دی اکسید کربن، استفاده می‌شود. اگر کیسه خودکشی و لوله کبسول گاز متصل به آن را قبل از پیدا شدن جسد بردارند، تشخیص علت مرگ بسیار دشوار خواهد بود. بر اساس یک تحقیق در سال ۲۰۰۷ میلادی، گروه‌هایی که حق مردن و خودکشی را به رسمیت می‌شناسند این روش از مرگ را به دلیل سریع، مطمئن و کم درد بودن، توصیه می‌کنند.

تاریخچه[ویرایش]

ایده کیسه خروج در آغاز توسط درک همفری در کتابش به نام"خروج نهایی" که در سال ۱۹۹۲ به چاپ رسید، مطرح شد. در این کتاب آمده است که کیسه خروج یک کیسه نسبتا بزرگ پلاستیکی است که یک بند ولکرو در گلوگاه آن قرار دارد. در دیگر نشریات هملاک سوسایتی نیز انواع مختلفی از کیسه خروج به همراه چگونگی استفاده از گاز هلیوم در آن شرح داده شده است. دکتر فیلیپ نیچک معتقد است که اگر از گاز نیتروژن در کیسه خروج استفاده شود، احتمال تشنج اعصاب در زمان مرگ بسیار کم تر می‌شود. اما وی مشخص نکرده که این احتمال در مقایسه با کدام گاز دیگر کم تر است؟ استفاده از نیتروژن به جای هلیوم نه تنها به دلیل ذکر شده در بالا توصیه شده بلکه دسترسی به آن نیز از هلیوم ساده تر است چرا که در استرالیا و زلاند نو خرید کبسول گاز هلیوم با محدودیت‌های قانونی مواجه است.

دکتر ریچارد مک دونالد، مدیر پزشکان هملاک سوسایتی، در سال ۲۰۰۳ اظهار داشت که محدود شدن دسترسی به باربیتورات‌ها سبب به وجود آمدن کیسه خروج شده است. دکتر فیلیپ نیچک استرالیایی نیز که خود یکی از طرفداران حق مردن و اوتانازی است در فیلم‌های مستندی همچون "انجام آن توسط بتی" و در کتابچه‌های تبلیغاتی، نحوه استفاده از کیسه خروج را شرح داده است. وی همچنین دیگر روش‌های خودکشی همچون انواع ماسک‌ها و حتی چادرها را نیز توصیه می‌نماید.

یک گروه استرالیایی متخصص در کار اوتانازی به نام"خروج جهانی" در سال ۲۰۰۲ نمونه‌های تجاری این کیسه را تولید کرد. تا قبل از آن، استرالیایی‌ها می‌توانستند از طریق اینترنت کیسه خروج را از گروه‌های طرفدار حق مردن در کانادا خریداری کنند. کانادایی‌ها ارسال کیسه‌های خروج به استرالیا را در سال ۲۰۰۱ و پس از تجدید نظر دولت استرالیا در زمینه قانون ورود این گونه محصولات به آن کشور متوقف کردند. نام دیگر کیسه خروج "کیسه آسی" می‌باشد.

در سال ۲۰۰۷ رسانه‌های کانادا گزارش کردند که استفاده ار کیسه خروج یکی از محبوب ترین روش‌های خودکشی در کاناداست اما محبوبیت آن سبب افزایش آمار خودکشی در آن کشور نشده است. دو سال بعد، دو عضو سازمان خروج نهایی در آتلانتا به جرم یاری رساندن یک مرد مبتلا به سرطان در انجام عمل اوتانازی دستگیر شدند. بازرسان اعلام داشتند که این سازمان در حد اقل ۲۰۰ قتل دیگر از راه خودکشی کمکی دست داشته است. به اعضای این سازمان آموزش داده می‌شود که برای کمک به فرد در انجام خودکشی ابزار لازم همجون کبسول گاز هلیوم و یا کیسه خودکشی را تهیه و آماده نمایند.

محدودیت‌های قانونی فروش[ویرایش]

در سال ۲۰۱۱ گروه "گلد گروپ" در ال کاجون، کالیفرنیا که توسط یک پیرزن ۹۱ ساله اداره می‌شد و اقدام به فروش کیسه‌های خروج از طریق ایمیل می‌کرد، توسط اف بی آی کشف و بسته شد. این مورد سبب شد که اورگان اولین ایالت آمریکا باشد که در جولای همان سال فروش هر گونه ابزار خودکشی را ممنوع کند.

علوم پزشکی[ویرایش]

خودکشی‌های با استفاده این روش در مقالات به خوبی مورد استناد قرار گرفته‌اند. در تحقیق "خودکشی از طریق خفگی با هلیوم و کیسه خروج"؛ (توسط اوگدن و همکاران)؛ نویسندگان مورد خودکشی یک زن ۶۰ساله مبتلا به آدنوئید سیستیک کارسینوما را شرح داده‌اند. این زن در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۰، در کارولینای جنوبی با کمک کیسه خروج و هلیوم درگذشت.

مواردی از خودکشی به وسیله گازهای دیگری غیر از هلیوم همچون متان و یا مخلوط پروپان - بوتان نیز گزارش شده است. در سال ۲۰۱۰ مجله اخلاق پزشکی تحقیقی را منتشر نمود که در آن به استفاده از گاز هلیوم و کیسه خروج برای یک مرگ بی درد و سریع و نیز تبدیل شدن این روش به یکی از بهترین روش‌ها در خودکشی کمکی اشاره شده بود.

تحقیق دیگری در سال ۲۰۱۱ نشان داد که اطلاعات فراوانی درباره نحوه استفاده از کیسه خروج به همراه نوعی گاز نجیب به صورت تصویری و نوشتاری در اینترنت پخش شده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. “'Exit Bags' Stir Up Death Debate”. ABC News. Retrieved 20 June 2013. 
  2. Mercer, Phil. “'Suicide bags' launched in Australia”. BBC. Retrieved 20 June 2013. 
  3. Donnelly, Matt. “Helium in an 'exit bag' new choice for suicide”. canada.com, 8 December 2007. Retrieved 20 June 2013. 

منابع[ویرایش]