خودسوزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خودسوزی يان زائيتس در اعتراض به تهاجم ارتش سرخ به چکسلواکی.

خودسوزی شکل نادر و الهام‌بخشی از اعتراض سیاسی[۱] و اجتماعی است. در برخی موارد هم‌چون خودسوزی یان پالاخ[۲] و یا محمد بوعزیزی[۳] باعث جرقه قیامی مردمی و تغییرات بنیادین سیاسی در کشورهای‌شان شدند. راهبان بودایی در اعتراض به سیاست‌های دولت چین در اشغال تبت، هرساله اعتراض خود را به حاکمیت ۶۰ ساله چین با موجی از خودسوزی‌ها نشان می‌دهند.[۴]

پانویس[ویرایش]