رضوان‌شهر (گیلان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رضوانشهر
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان گیلان
شهرستان رضوانشهر
بخش مرکزی
نام(های) دیگر شهر بهشت، Rezvan City
نام(های) قدیمی رِزوَندی
مردم
جمعیت ۱۵۲۶۷ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۵ متر
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۱۳
وبگاه https://www.facebook.com/rezvanshahr56n
تابلوی خوش‌آمد به شهر
خوش باموید khosh bamoid

رضوانشهر نام یکی از شهرهای استان گیلان در ایران و مرکز شهرستان رضوانشهر است.

جمعیت[ویرایش]

براساس سرشماری سال ۱۳۹۰جمعیت رضوانشهر برابر با ۱۵٬۲۶۷ نفر بوده‌است.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

نام اصلی رضوانشهر، رَزوَند یا رزونده یا رزوندی (rezvandi) بوده‌است که بعداً به صورت رضوان‌ده و رضوانشهر درآمد. این محل تا سال‌های ۱۳۰۰ خورشیدی چندان رونقی نداشت.[۳] در دوران انقلاب جنگل، جادهٔ موسوم به شاه‌عباسی بازسازی و بهره‌برداری دوباره شد. این جاده با گذر از رضوان‌ده، گسگرات را به‌آبادی ساحلی شفارود پیوند می‌داد.[۴]

پیرامون سال ۱۳۱۵ نیز جاده بندر انزلی به آستارا ساخته شد و درست در محل کنونی رضوانشهر جاده شاه‌عباسی را قطع نمود.[۵] چهارراهی که به این‌صورت پدید آمد محلی شد برای ایست مسافران و حمل بار و بنهٔ آنان و شهرتی پیدا کرد. زمین‌های این محل هم‌اینک نیز با نام چهارراه شهرت دارند. با گذر زمان چهارشنبه‌بازار روستای بیگ‌زاده که در محلهٔ گیل دولاب در سه کیلومتری شمال رضوانشهر تشکیل می‌شد به این چهارراه منتقل شد و این امر باعث شد این محل به سرعت گسترش یافته به صورت شهر کنونی درآید و بعد از آن به سمت توسعه جمعیتی و داری بافت مدرن شهری شد، این شهر مکان مناسبی برای زندگی از جهت امکانات، زیر ساخت‌ها می‌باشد، آب و هوای بسیار مناسب تابستان و زمستان کمی سرد، دارا بودن همزمان کوه، دریا و جنگل و مردمی بسیار مهمان نواز خون‌گرم و مهربان[۶]

پونل رضوانشهر
ییلاقات رضوانشهر
ییلاقات رضوانشهر
ییلاقات رضوانشهر
ییلاقات رضوانشهر
ییلاقات رضوانشهر
ییلاقات رضوانشهر

منابع[ویرایش]

https://www.facebook.com/rezvanshahr56n

  1. عبدلی، علی، تالشی‌ها کیستند، تهران: انتشارات ققنوس، چاپ دوم، تابستان ۱۳۶۹.
  2. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  3. عبدلی، علی، تالشی‌ها کیستند، تهران: انتشارات ققنوس، چاپ دوم، تابستان ۱۳۶۹، ص۸۷.
  4. همان.
  5. همان.
  6. همان.