سیاهکل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۷°۰۹′۱۷″ شمالی ۴۹°۵۲′۱۳″ شرقی / ۳۷.۱۵۴۷۲° شمالی ۴۹.۸۷۰۳۳° شرقی / 37.15472; 49.87033

سیاهکَل یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.

این شهر با جمعیت ۱۸٬۱۷۶ نفر (برآورد ۱۳۹۰خ.)[۱] در بخش مرکزی شهرستان سیاهکل قرار دارد. شهر سیاهکل ترکیبی است از سه روستای کلسر و کدوبنک و برفجان و حدود ۱۵۰ سال پیش بر پایه تلاش حبیب‌الله خان مشیرالممالک برپا شده‌ است. نام محلی سیاهکل بدان‌گونه که مردمش تلفظ می‌کنند سی کل است. سی به معنی صخرۀ بزرگ و کوه با شیب تند است و کل به معنی آبادی و در واقع نام سیاهکل به معنی آبادی کنار کوه با شیب تند است.

زبان[ویرایش]

زبان بخش مرکزی سیاهکل، گیلکی و زبان مردم کوهستان، دیلمی است که به دلیل مراودات چندین ساله شبیه هم شده‌اند.

دانشگاه‌ها[ویرایش]

  1. آموزشکده فنی و حرفه‌ای سما واحد سیاهکل به ریاست حمید نیکویه
    دارای ۷ رشته در مقطع کاردانی (الکتروتکنیک - ساختمان- معماری- صنایع فلزی- تأسیسات تهویه مطبوع - تأسیسات الکتریکی ساختمان - تأسیسات مکانیکی ساختمان)
  2. دانشگاه آزاد اسلامی مرکز سیاهکل به ریاست علیرضا یعقوب نیا
  3. دانشگاه پیام نور مرکز سیاهکل به ریاست دکتر صفری

جاذبه‌ها[ویرایش]

  • آبشار لونک
  • آبشار باباولی در روستای باباولی
  • حمام تاریخی دیلمان مربوط به دوره شاه عباسی
  • کاروانسرای تی تی در روستای بالارود
  • قلعه گرماور در روستای گرماور دیلمان
  • قلعه کوتوال شاه در بلندی‌های شمالی شهر سیاهکل
  • قله درفک در مسیر ۱۰ کیلومتری سیاهکل
  • مسیر بسیار زیبای جاده جنگلی سیاهکل به دیلمان
  • پــارک پاشوران به همراه دریاچۀ مصنوعی
  • بشکسته سنگ
  • خانۀ عضدی در سیاهکل
  • دژ گرماور
  • دریاچه‌های فشتال و سیدوارستان و کولکشه و...
  • آتشفشان درفک
  • چشمهٔ لاریخانی
  • بقعه قادرنبی
  • شاه نشین آبی نام
  • روستاهای نظری اربه ناب و اشکجان‌پهلو وفشتال و...
  • امامزاده قاسم و حمزه
  • شاه شهیدان

جغرافیا[ویرایش]

یکی از شهرستان‌های خوش آب و هوای استان گیلان سیاهکل است. تقریباً از سه منطقه تشکیل شده که شامل منطقه آبرفتی که حاصل بر جای ماندن گل و لایی است که رودخانه‌ها با خود آورده‌اند و همچنین رسوبات دریا در زمان‌های کهن و منطقه کوهپایه‌ای بسیار زیبا با جنگل‌های راش فراوان آن و همچنین منطقه کوهستانی که تا نیمی از سال معمولاً در آن برف هم وجود دارد.

نمایی از منطقه آبرفتی اطراف سیاهکل

اقتصاد[ویرایش]

برخلاف زیبایی این شهرستان، متأسفانه از لحاظ اقتصادی در سطح بسیار پایینی از کشور قرار دارد و یکی از شهرستان‌های محروم کشور است.[نیازمند منبع] مردم در این ناحیه به دو کار عمده کشاورزی و دامداری می‌پردازند. و مهمترین محصول شهرستان برنج، چای، پرورش کرم ابریشم و پرورش زنبور عسل می‌باشد.

روستاها[ویرایش]

بیدرون،اِزبرم، کیاسرا، اسپیلی، بالارود، توتکی، میکال، کوه پس، کلک، دیارجان، عاشورآباد،نوروزآباد یکی از معروف ترین روستاها بین همهٔ روستاها روستای میکال است که دارای آب و هوای خوش مردمانی خون گرم ومهمان نواز است دارای چشمه‌های دیدنی وزلال صاف و برای گردش گران محلی خوب وجالب برای دیدن بازدید است. یکی از دلایل این معروفیت قدمت این روستا می‌باشد.

شهرداری سیاهکل[ویرایش]

بنا به نوشته وبسایت سیاهکل و دیلمان شهرداری سیاهکل از اولین شهرداری‌های کشور می‌باشد با توجه به فرهنگ مردم سیاهکل این شهر از گذشته و حتی خیلی زود تر از شهرهای معروف کنونی گیلان دارای بازار و ساختار شهری بوده و زندگی به اصطلاح شهری در آن صورت گرفته است. بنا بر نوشته کتاب فرمانروایان دیلمان تاریخ تاسیس شهرداری سیاهکل به سال ۱۳۰۴ خورشیدی باز می‌گردد اما در منابع دیگر از جمله برخی از اوراق شهرداری و همچنین به استندا وبسایت رسمی خدمات شهری زمان تاسیس شهرداری سیاهکل به سال ۱۳۰۸ خورشیدی باز می‌گردد. اگر این تاریخ مربوط به سال ۱۳۰۴ باشد بنا به استناد سخنان مطرح شده در پورتال وزارت کشور در لینک شهرداری سیاهکل جزو ۱۶ شهرداری اول کشور و چنانچه در سال ۱۳۰۸ خورشیدی باشد باز هم بنا بر همان نوشتار جزو ۱۳۶ شهرداری نخست کشور می‌باشد. نخستین شهرداریی که براساس قانون بلدیه مصوب ۱۲۸۶ هـ. ش تأسیس شد، شهرداری تهران بود که با تشکیلات جدید در همان سال (۱۲۸۶) تقریباً بلافاصله پس از تصویب قانون پایه‌گذاری شد و با تشکیلات جدید آغاز به کار کرد. پس از آن تا سال ۱۳۰۴، یعنی آغاز سلطنت پهلوی اول، مجموعاً ۱۶ شهرداری ایران تأسیس شد.

این اطلاعات فاقد اعتبار است.

سیاهکل و موسیقی[ویرایش]

قطعهٔ "زرد ملجه" کاری از ابوالحسن صبا که به آن "زرد ملیجه" نیز می‌گوید، در سفرهای ایشان به شهر سیاهکل و دیلمان ساخته شده است، این قطعه از آوازهای گنجشک سینه‌زرد (به زبان محلی زرد ملجه) الهام گرفته شده است، که سپس فرامرز پایور و حسین تهرانی آن را به اجرا گذاشته‌اند.[نیازمند منبع]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]