لنگرود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: شرقی‌۵۰°۰۹′ شمالی‌۳۷°۱۱′ / °۵۰٫۱۵شرقی °۳۷٫۱۸شمالی / ۵۰٫۱۵;۳۷٫۱۸

لنگرود
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان گیلان
شهرستان لنگرود
بخش مرکزی
مردم
جمعیت ۷۴٬۴۷۷ نفر[۱]
زبان‌ گفتاری گیلکی لهجه بیه‌پیش
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا -۲۵
اطلاعات شهری
شهردار پورمحمدی
پیش‌شماره تلفنی ۰۱۴۲۵۲
پل خشتی لنگرود

لَنگَرود یک شهر ساحلی (ساحل چمخاله) در شمال در استان گیلان و نزدیک به شهر لاهیجان می‌باشد. جمعیت این شهر بر پایه آمار سرشماری سال ۸۵ برابر با ۱۷۴٬۶۲۹ نفر است.[۲]

نام لنگرود، برای نخستین بار در سال ۵۱۲ هـ. ق. در متون تاریخی ذکر شده‌است. این سال مصادف با مرگ سلطان محمد پسر ملک شاه آلب ارسلان است. در دوره صفویان، خصوصاً در دوره سلطنت شاه عباس اول، شهر لنگرود مرکز حوادث مهمی بوده‌است. فرار احمد خان حاکم لاهیجان از لنگرود و دستگیری اعضای خانواده وی توسط کیا فریدون حاکم گیلان و تحویل آنها به شاه عباس، از جمله رویدادهای مهم این دوره شهر است. نادر برای سرکوب تاتارهای شرق مازندران و توسعه تجارت و دستیابی به دریا، لنگرود را برای ایجاد پایگاه دریایی و کارخانه کشتیسازی انتخاب کرد و در توسعه آن کوشید. در زمان قاجار نیز لنگرود مورد توجه قرار گرفت. این شهر، امروزه یکی از مناطق زیبای گردشگری در استان گیلان است.

محتویات

مردم‌شناسی [ویرایش]

بافت قومی مردم لنگرود گیلک و به زبان گیلکی با لهجه بیه‌پیش سخن میگویند. از نوشته‌های تاریخی چنین استنباط می‌شود که زمین‌های اطراف لنگرود مساعد بوده و به مرور زمان و توسعه بازرگانی در گیلان، لنگرود هم رونق یافته و در زمینه‌های کشاورزی خصوصاً کشت کنف از شهرهای مهم محسوب گردیده، همچنین در زمینه صنعت دارای صنایع فلزی از جمله تفنگ سازی (شکاری) بوده که به علت مرغوبیت و کیفیت، خریدران زیادی داشته‌است. رابینو جهانگرد معروف درخصوص لنگرود چنین می‌نویسد: «کناره‌های رودخانه لنگرود زیباترین منظره‌ای است که من در ایران دیده‌ام». لنگرود دارای محله‌هایی به نام‌های درویشانه بر، درب مسجد، فشکالی محله، سوتال محله، در مسجد، کاسه‌گرمحله، قصاب‌محله، گشته مردخال، انزلی‌محله و راه‌پشته است که هر یک دارای اعتبار خاصی است. چمخاله که در ده کیلومتری لنگرود قراردارد از جاذبه‌های گردشگری است و همانند دیگر بنادر دارای فعالیت‌های تجاری بوده که در حال حاضر بسیار محدود است. طبیعت مناسب سبب گردیده مردم لنگرود به کارهای کشاورزی علاقه‌مند باشند. از محصولات عمده لنگرود می‌توان انواع برنج، چای، صیفی‌جات را نام برد. همچنین صید ماهی در این شهر رایج است.

بازار هفتگی لنگرود در روزهای شنبه و چهارشنبه با استقبال فراوان در محل جدید آن (پارک بازار) برگزار می‌گردد. مردمان لنگرود، بسیار مهربان و با فرهنگ ونیک اندیش هستند.

عرضه نان برنجی در چهارشنبه بازار لنگرود

موقعیت جغرافیائی و جمعیت [ویرایش]

نام لنگرودLANGAROUD ترکیبی است از دو پاره واژه لنگر LANGARو رودROUD. لنگر به معنی وقار و سکون و آرامش است همان گونه که که کشتی لنگر انداخته آرامش می‌یابد. در ترکیب لنگر و رود دو (ر) در هم یکی شده و نام به لنگرود تبدیل می‌گردد و معنی رود سکون یافته و آرام و با وقار معنی می‌گیرد و اگر به رود جاری در این بنگریم آن را دارای جریان آن چنان آرامی می‌بینیم که گویا حرکتی ندارد. لنگرود در طول ۳۰ً و ۱۰َ و ۵۰َ و عرض ۱۱ و ۳۷ جغرافیایی، در ارتفاع ۲۱ متر از سطح دریای خزر قرار دارد. این شهرستان بر روی جلگه‌ای سرسبز و ۱۰ کیلومتر با دریای خزر فاصله دارد و در قسمت‌های جنوبی آن کوهپایه‌های جنوبی آن جنگلی دیده می‌شود. لنگرود که یکی از شهرهای مذهبی گیلان است. در فاصله ۶۰ کیلومتری رشت (مرکز استان) واقع شده‌است و از طرف شمال و غرب به شهرستان لاهیجان، از طرف شرق به دریای خزر و از طرفی به شهرستان رودسر، و از طرف جنوب به شهرستان املش منتهی می‌گردد. در سال ۱۲۷۵ ه. ق /۱۲۳۰ ه. ش.، یعنی حدود یک سده و نیم پیش جمعیت این شهر دو هزار نفر بوده‌است. اما در سرشماری عمومی نفوس سال ۱۳۷۵ ه. ش چمعیت این شهرستان به ۱۳۵۹۲۲ نفر رسیده که از این تعداد ۶۵۹۷۳ نفر در شهر لنگرود زندگی می‌کنند. هم اکنون شهرستان لنگرود بالغ بر ۶۵٬۳۶۹ ‪ نفر جمعیت دارد.

جاذبه‌های گردشگری، تفریحی و امکان دیدنی [ویرایش]

نمایی از طبیعت کوهستانی بلوردکان لنگرود
  • ساحل چمخاله در ۹ کیلومتری شمال لنگرود قرار دارد. از دو راه زمینی و یک راه آبی می‌توان به چمخاله رفت.
  • تالاب زیبا و طبیعی کیاکلایه با انواع پرندگان دریایی و بوستان تفریحی فجر که در قسمتی از تالاب ایجاد گردیده‌است.
  • لیلاکوه خاستگاه گردشگران طبیعت
  • طبیعت کوهستانی بلوردکان
  • طبیعت کوهستانی بکر و دیدنی خرما که در ۱۵ کیلومتری شهرستان لنگرود واقع شده و از مکانهای گردشگری شهر اطاقور به شمار می‌رود
  • پارک فجر در ابتدای جاده رودسر
  • پارک آزادی در جاده چمخاله
  • باغهای چای و مرکبات پرشکوه
  • پل خشتی لنگرود «خشته پل» یا «خشته پورد» که مربوط به دوره ایلخانیان است. این پل «راه پشته» را به مرکز شهر متصل می‌کند.
  • مسجد جامع لنگرود که تاریخ ساخت در مسجد مربوط به سال ۱۰۰۱ هجری قمری است.
  • خانه دریا بیگی که از شاهکارهای هنر دوران قاجاریه‌است.
  • قلعه دزدبن (دزبن) دز به معنای دژ و قلعه‌است.
  • پل خشتی قدیمی نالکیاشر.
  • باغ معروف منجم باشی در روستای دیوشل
  • قلهٔ نگین سبز کومله در ابتدای مسیر کومله به اطاقور


فهرست مشاهیر لنگرود [ویرایش]

روستاها و مکان‌های لنگرود [ویرایش]

چاف - کوشالشاه - نالکیاشر - خرما-کفش کن محله- پروش-سادات محله - ایشیان- شکرکش-لیل -لات لیل-لیسه رود-کیاکلایه -کلیدبر-چالکیاسر-بازارده-انزلی محله-دریاسر-زرد آب محله-کاسگر محله-خلات محله- موبندان-پاپکیاده- فتیده - شلمان-گالشکلام-گل سفید-دیوشل-قصاب محله-راه پشته-لیلا کوه-چمخاله. لوکلایه - جدانوکر - حاج ابراهیم ده - سیاهکل ده

پیوند به بیرون [ویرایش]

منابع [ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  2. نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵، پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران