اهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

'۰۵°۳۸ شمالی، '۱۸°۴۶ شرقی

اهر
تصویری از اهر
اطلاعات کلی
نام رسمی: اهر
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: اهر
بخش: مرکزی
نام‌های دیگر: قراداغ
اهر
مردم
جمعیت ۸۵٬۷۸۲ نفر
زبان‌های گفتاری: ترکی آذربایجانی
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۵ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۱۳۴۱ متر
اطلاعات شهری
ره‌آورد: فرش
پیش‌شماره تلفنی: ۰۴۲۶
وب‌گاه: درگاه اهر

اَهَر یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان اهر است. این شهر با ۸۵٬۷۸۲ نفر جمعیت در سال ۱۳۸۵ به‌عنوان پنجمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان شرقی پس از شهرهای تبریز، مراغه، مرند و میانه مطرح می‌گردد. شهر اهر بزرگ‌ترین شهر منطقهٔ ارسباران است و به عنوان مرکز این منطقه شناخته می‌شود.

فهرست مندرجات

[ویرایش] جغرافیا

شهر اهر در مرکز منطقهٔ سرسبز و خوش آب و هوای ارسباران و در فضایی به وسعت ۱۵ کیلومتر مربع گسترده شده‌است و به همین دلیل، از آب و هوایی خوش بهره‌مند گشته‌است. ارتفاع این شهر از سطح دریا، ۱۳۴۱ متر می‌باشد. شهر اهر در ۸۹ کیلومتری شمال شرقی تبریز و ۷۶۵ کیلومتری شمال غربی تهران واقع شده‌است.[۱]

[ویرایش] مردم

ساکنان شهر اهر، همانند اهالی سایر شهرها و روستاهای استان آذربایجان شرقی، به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. شغل اصلی آنان، باغداری، دامداری و کشاورزی است. البته به دلیل تأسیس ادارات گوناگون دولتی و خصوصی در این شهر، عده‌ای نیز به کار در این‌گونه مراکز مشغولند. طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، جمعیت این شهر بالغ بر ۸۵٬۷۸۲ نفر بوده‌است که از این تعداد ۴۲٬۷۹۶ نفر مرد و ۴۲٬۹۸۶ نفر زن بوده‌اند. همچنین تعداد خانوارهای این شهر، ۲۰٬۸۴۴ خانوار بوده‌است.[۲]

[ویرایش] وجه تسمیه

در دوران پیش از اسلام، این شهر با نام «میمد» خوانده می‌شد که پس از ورود اسلام به ایران، نام آن به اهر تغییر پیدا کرد. معنای لغوی واژهٔ اهر در زبان عربی، گیاه زبان گنجشک است که به احتمال زیاد به دلیل فراوانی این گیاه در این منطقه به این نام، خوانده شده‌است.[۳]

[ویرایش] محله‌ها

در گذشته، مجموعه شهر اهر از سه محله تشکیل می‌شده‌است: کوی سادات‌لو، کوی نخجوان‌لو و کوی باغبان‌لو. هر سه محله مسکونی بوده و در حدفاصل آن‌ها باغات انبوهی وجود داشته‌است. آب شهر از چند قنات تأمین می‌شده که در محله‌های مختلف شهر مانند قنات محلهٔ چلب‌وردی وجود داشته‌است. امروزه تقریباً همه آن‌ها از بین رفته‌است.[۴]

[ویرایش] آثار تاریخی

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] پیوند به بیرون

[ویرایش] منابع

  1. سیمای ارسباران؛ سعید عباسزاده.
  2. درگاه ملی آمار
  3. تاریخ و جغرافیای ارسباران؛ حسین دوستی.
  4. سرزمین بین ماوران؛ سعید عباسزاده.
استان آذربایجان شرقی

استان آذربایجان شرقی

مرکز تبریز
شهرستان‌ها

آذرشهر | اسکو | اهر | بستان‌آباد | بناب | تبریز | جلفا | چاراویماق | سراب | شبستر | عجب‌شیر | کلیبر | مراغه | مرند | ملکان | میانه | ورزقان | هریس | هشترود

شهرها

آبش‌احمد | آذرشهر | آق‌کند | اسکو | اهر | ایلخچی | باسمنج | بخشایش | بستان‌آباد | بناب | بناب جدید | تبریز | ترک | ترکمان‌چای | تسوج | تیکمه‌داش | جلفا | خاروانا | خامنه | خراجو | خسروشهر | خضرلو | خمارلو | خواجه | دوزدوزان | زرنق | زنوز | سراب | سردرود | سیس | سیه‌رود | شبستر | شربیان | شرفخانه | شندآباد | صوفیان | عجب‌شیر | قره‌آغاج | کشک‌سرای | کلوانق | کلیبر | کوزه‌کنان | گوگان | لیلان | مراغه | مرند | ملکان | ممقان | مهربان | میانه | نظرکهریزی | وایقان | ورزقان | هادی‌شهر | هریس | هشترود | هوراند | یامچی

نقاط دیدنی

آسیاب خرابه | ارگ تبریز | ایل‌گلی | بازار تبریز | پل خداآفرین | خانه مشروطیت | رصدخانه مراغه | قلعه بابک | قلعه ضحاک | قوری‌گل | کاخ شهرداری تبریز | کلیسای سن استپانوس | کندوان | مسجد کبود | مسجد مهرآباد | مقبرة‌الشعرا | موزه آذربایجان | موزه سنجش 

فهرست‌ها: دهستان‌های استان، روستاهای استان