تربیت معلم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۴۲′۱۶.۱۲″ شمالی ۵۱°۲۵′۳۶.۳″ شرقی / ۳۵.۷۰۴۴۷۷۸° شمالی ۵۱.۴۲۶۷۵۰° شرقی / 35.7044778; 51.426750 تربیت معلم به نوعی مرکز آموزش عالی گفته می‌شود که هدف آن تربیت و پرورش آموزگار برای سطوح مختف آموزشی از دبستان تا دبیرستان است. در ایران مراکز تربیت معلم متعددی برای تربیت معلمان مقاطع ابتدایی، راهنمایی و تربیت دبیر برای دبیرستان‌ها و هنرستان‌ها وجود دارد. به افراد پذیرفته شده و شاغل به تحصیل در تربیت معلم، حقوق دانشجویی داده می‌شود. در دی ۱۳۹۰، با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، دانشگاه فرهنگیان برای سامان‌دهی مراکز تربیت معلم سراسر ایران تأسیس شد.[۱] سازمان مرکزی این دانشگاه، در تهران مستقر بوده و ۳۲ پردیس برادران و ۳۲ پردیس خواهران در استان‌ها (۳۱ استان و یک مرکز برای شهرستان‌های استان تهران) راه‌اندازی شده‌اند.[۱]

تاریخچه تربیت معلم در ایران[ویرایش]

در ایران، نخستین مرکز تربیت معلم در سال ۱۲۹۸ خورشیدی به نام دارالمعلمین مرکزی به ریاست ابوالحسن فروغی تأسیس شد. در سال ۱۳۹۰ دانشگاه فرهنگیان تاسیس شد و از سال ۱۳۹۱ شروع به کار کرد.

تاریخچه تربیت معلم در خارج[ویرایش]

آموزش معلمان تا پیش از آغاز عصر نوین مردم سالاری و قرون ۱۷ و ۱۸ میلادی مورد غفلت بود. اوّلین مؤسسه‎ای که برنامه منظم آموزش معلمان را ارائه می‎کرد مؤسسه برادران مسیحی بود که در سال ۱۶۸۵ به وسیله دو کشیش فرانسوی به نامهای دلاسال و جان بابیتیس تأسیس شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «معرفی دانشگاه». وب‌گاه رسمی دانشگاه فرهنگیان. بازبینی‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۱۳.