علوم آزمایشگاهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
LabMachines.jpg

علوم آزمایشگاهی یکی از شاخه‌های علوم پزشکی است و بیشتر با آنالیز آزمایشگاهی خون، مایعات و بافت‌های بدن انسان با هدف تشخیص بیماری، پیگیری درمان و حفظ سلامت افراد جامعه سر و کار دارد. [۱]

رشته دانشگاهی[ویرایش]

در ایران رشته علوم‌آزمایشگاهی در مقطع کارشناسی پیوسته ۱۳۰ واحد دارد که ۱۶ واحد آن کارآموزی در مراکز درمانی است.[۲] دوره کاردانی دارای ۷۲ واحد است.[۳]همچنین در دوره کارشناسی ناپیوسته 66واحد درسی ارائه می شود.[۴]

دروس علوم آزمایشگاهی هم پوشانی زیادی با دروس علوم پایه پزشکی دارد. مانند:[۵]

ردیف نام درس ردیف نام درس
١ آناتومی ٩ ایمنی شناسی
٢ آسیب شناسی ١٠ خون شناسی
٣ میکروب شناسی ١١ ایمونوهماتولوژی(بانک خون)
٤ باکتری شناسی ١٢ زیست شناسی
٥ ویروس شناسی ١٣ بیوشیمی
٦ قارچ شناسی ١٤ زبان تخصصی
٧ انگل شناسی
٨ بافت شناسی

ادامه تحصیل[ویرایش]

با وجود اینکه چندین سال از حذف رشتهٔ علوم آزمایشگاهی در مقاطع بالاتر از کارشناسی می‌گذرد اما وجود گرایش‌های فراوان تا حدی این کمبود را جبران کرده‌اند. از رشته‌های موجود می‌توان به بیوشیمی، خون شناسی، ایمنی شناسی، میکروب شناسی، قارچ شناسی، باکتری شناسی، ژنتیک انسانی، انگل شناسی، سم شناسی و ویروس شناسی اشاره کرد.

باید توجه کرد که این رشته بیشتر به جنبه تشخیصی تکیه دارد و کمتر با مریض برخورد پیدا می‌کند. فارغ التحصیلان مقاطع بالاتر از کارشناسی امکان تدریس در دانشگاه‌های پزشکی را هم دارند.

فارغ التحصیلان مقطع دکترا امکان راه‌اندازی آزمایشگاه در گرایش خود را دارند اما به نظر این کار زیاد به صرفه نباشد.

روز بزرگداشت علوم آزمایشگاهیان[ویرایش]

روز ۳۰ فروردین از سال ۱۳۸۲ با گرامی‌داشت دانشمند ایرانی، سید اسماعیل جرجانی، بنیانگذار علم آزمایشگاه عنوان روز علوم آزمایشگاهیان تعیین شد.[۶] کشور توسط نظام پزشکی نیز برگزار می شود.[۷]

پانویس[ویرایش]