روسپی‌گری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

یک روسپی در حال صحبت با یک مشتری؛ هلند.

روسپی‌گری یا فاحشگی، آمیزش جنسی در قبال درآمد است. وضعیت قانونی روسپی‌گری در کشورهای متفاوت از مجازات مرگ تا کاری قانونی متغیر است.

کاربردهای فرهنگی به شکل نامحدودی متفاوت است، و استفاده از اصطلاح به‌عنوان واژه‌ای تحقیر آمیز فعالیت‌هایی را نشان می‌دهد که بشکل رسمی روسپی‌گری را در یک مضمون فرهنگی مطرح نمی‌کنند. این اصطلاح به شکل بی ربط برای نشان دادن کسی که درگیر فعالیت‌های جنسی غیرعادی است، مثل بی بند و باری جنسی یا روابط بیرون از ازدواج، بکار برده می‌شود.

روسپی‌گری گاهی اوقات «قدیمی ترین حرفه دنیا» شناخته می‌شود.^[۱][۲]

[ویرایش] خشونت در روسپی‌گری

بسیار افتد که روسپیان قربانی خشونت جسمی ‌شوند.ایشان گاه نه تنها کرایهٔ خدمات را دریافت نمی‌کنند بلکه از سوی مشتری مورد ضرب و شتم و آزار جسمی هم قرار می‌گیرند و حتی به قتل می‌رسند. موارد خشونت علیه روسپی از سوی غیر مشتریان هم وجود می‌دارد. مثلاً هدف از اعمال خشونت می‌تواند به‌چنگ‌آوردن پولی باشد که روسپی با خویش حمل می‌کند. ^{[۳] [۴]}

[ویرایش] اعتیاد و روسپیگری

• رابطه‌ای قوی میان «اعتیاد» و «روسپیگری» وجود دارد. در ایران در بیشتر موارد شریک زندگی این افراد و خودشان به مواد مخدر معتاد هستند. نیاز به تامین هر روزهٔ این مواد نیز بر فقر و نیاز مالی آنان می‌افزاید.
• روسپیان برای تحمل افسردگی و شرایط سخت این کار اغلب به مواد مخدر و روان‌گردان پناه می‌برند.^[۵]
• اداره‌کنندگان روسپی‌خانه‌ها در اولین اقدام، افراد تازه و اصطلاحا دختران فراری را معتاد می‌کنند تا آنان را وابسته و مطیع سازند.^[۶]

[ویرایش] ایدز و روسپیگری

اکثر مشتریان این زنان، تمایلی ندارند که از کاندوم استفاده کنند و در صورت اصرار زن برای استفاده از کاندوم، رقم دریافتی شان از مردان بسیار ناچیز خواهد بود پس اکثر آنان به سکس بدون کاندوم راضی می‌شوند.
توریست‌ها نیز، اگر خود مبتلا به ویروس ایدز نباشند بعد از همخوابگی با این زنان بخصوص اگر بدون استفاده از کاندوم باشد، سوغات شوم ویروس اچ‌آی‌وی را به خانه‌هایشان خواهند برد. ^[۷]

[ویرایش] قاچاق انسان برای سکس

فعالان حقوق بشر گزارش می‌دهند که هزاران زن و دختر فقیر هر ساله پس از آن که با فریب و وعده‌های کاذب شغل و ازدواج، از روستاها به شهرها آورده می‌شوند، وادار به تن‌فروشی می‌گردند.

توجه بسیاری به سوی فروش انسان جلب شده‌است، که ارقام آن بین ۶۰۰ هزار تا ۸۰۰ هزار تخمین زده می‌شود؛ ۸۰ درصد این افراد زنان و دخترانی هستند که هر ساله در کشورهای مختلف به فروش می‌رسند و در بسیاری موارد به تن‌فروشی، یا همچون بردگان، به اشتغال در کارهای پست وادار می‌شوند. ^[۸]

اما این ارقام شامل قربانیانی نمی‌شود که در کشور خود به فروش می‌رسند – مشکلی که مدت‌هاست هند را فرا گرفته‌است، کشوری بزرگ و آن اندازه متنوع که قاچاقچیان بتوانند قربانیان خود را از محلی به محل دیگری ببرند؛ به محلی صدها کیلومتر دورتر، با زبانی دیگر و شانس ناچیزی که بتوانند به خانه خود بازگردند. ^[۹]

از قاچاق انسان برای سکس به عنوان برده‌داری نوین، برده‌داری جنسی و برده‌داری سفید نیز یاد می‌شود.^[۱۰]

[ویرایش] جنبه قانونی روسپیگری و انتقادات آن

تندیسی در کشور هلند که به افتخار روسپیان جهان ساخته شده‌است. یک کلیسا در پشت تندیس دیده میشود. بر روی تندیس حک شده: «به روسپیگران جهان احترام بگذارید».

روسپیگری در بسیاری از کشورهای جهان یک حرفه قانونی است و از آن بطور قانونی محافظت شده، و برای حفاظت از افراد مشغول به این کار^[۱۱] قوانین مفصلی وضع گردیده.^[۱۲] جزئیات و حد آزادی این حرفه از مکان و کشور تا کشور دیگر متغیر است.

در کشورهای زلاند نو، سوئیس، استرالیا، آرژانتین، بلژیک، برزیل، کانادا، اطریش، کاستاریکا، دانمارک، آلمان، ترکیه، ایتالیا، یونان، هلند، و کشورهای دیگر روسپیگری آزاد و تحت پوشش قوانین ویژه‌است.^[۱۳] در انگلستان نیز روسپیگری آزاد است، اما تبلیغ آن در اماکن عمومی با قانون منافات دارد. در آمریکا ایالت نوادا تنها ایالت آمریکاست که روسپیگری در آن تا حد معینی آزاد است^[۱۴].

اما نقدهایی بنیادین بر این شکل روسپی‌گری وارد است که به دلیل ماهیت رابطه روسپیگری با نظام سرمایه‌داری می‌باشد. برای مثال در آلمان همه شاغلین باید قرارداد کار دریافت کنند ولی طبق تخمین سازمان‌های فعال زنان، ۶۰ درصد از زنان تن فروش، مهاجران خارجی هستند که حتی اجازهٔ اقامت در آلمان را ندارند، چه رسد به اجازهٔ کار. علاوه بر این، عملا تنها یک درصد از روسپیان دارای اجازه کار، قرارداد کار دریافت کرده‌اند^[۱۵].

مثال دیگر این است که سیاستمداران آلمان به جای این که امکان خروج زنان از این حوزه را فراهم آورند، با تصویب قانون رسمیت روسپیگری عملا زنان را محکوم به ادامه این شغل می‌کنند. زیرا با رسمی شدن تن فروشی به عنوان شغل، فرد نمی‌تواند به راحتی کار خود را رها کند چرا که براساس قانون کار، باید کار خود را سه ماه دیگر بعد از اعلام استعفا ادامه دهد و در غیر این صورت، با ترک ناگهانی شغل، قرارداد کار وی لغو شده و حقوق و مزایایش را از دست خواهد داد^[۱۵].

همچنین طبق این قانون، می‌توان هر زن بیکاری را برای کار به فاحشه‌خانه‌ها فرستاد زیرا طبق قانون، افرادی که حقوق بیکاری و یا کمک دولتی دریافت می‌کنند حق ندارند از پذیرش کاری امتناع کنند، حتی اگر فاقد تجربه در آن زمینه باشند^[۱۵].

مثال دیگر آن است که قبل از تصویب این قانون، زنان تن فروش در آلمان می‌توانستند به پلیس مراجعه کرده و از صاحب فاحشه‌خانه و دلالان شکایت کند، اما با رسمیت یافتن روسپیگری چنین امکانی وجود ندارد، چرا که داشتن فاحشه‌خانه و یا خرید و فروش زنان، تحت عنوان آژانس کاریابی، قانونی محسوب می‌شود. حتی اگر زنی به اجبار قرارداد کار را امضاء کند، قادر نیست ثابت کند که تحت فشار و تهدید مجبور به تن فروشی شده‌است بلکه اکنون این صاحب کار است که می‌تواند از او شکایت کند^[۱۵].

استدلال دیگری برای تصویب قانون رسمیت روسپیگری این است که این شغل دیگر «منافی عفت» محسوب نشود و زنان تن فروش جای خود را در اجتماع بیابند. اما در عمل درصد ناچیزی از زنان تن فروش پس از تصویب این قانون، مثلا هنگامی که به دنبال خانه می‌گردند در جواب صاحبخانه که از آنان می‌پرسد شغل شما چیست، پاسخ می‌دهند: تن فروش. و یا درصد ناچیزی از مادران تن فروش، هنگام ثبت نام کودکان خود در مهد کودک و مدرسه حاضرند بگویند که شغلشان تن‌فروشی است^[۱۵].

[ویرایش] مردان روسپی

در ایران برخی از روسپیان مرد به مردان خدمات جنسی ارائه می‌کنند^[۱۶] و تعداد کمی از آنها به زنان^[۱۷].

مردی روسپی در تهران در مصاحبه‌ای می‌گوید: مردی که خدمات جنسی ارائه می‌دهد خوشبخت‌تر است و مثل زنان روسپی افسرده نمی‌شود. او شغل خود را تخصص بی‌نظیری می‌داند و درآمدی بسیار بالاتراز همکاران زن خود دارد. خود را تحقیر شده نمی‌یابد و زندگی خود را مدرن و توام با خوشبختی می‌داند. ^[۱۸]

یک روسپی در اثری از هرمان ووگل به سال ۱۸۵۶ میلادی

[ویرایش] انواع

در روسپی‌گری خیابانی، روسپی در حالیکه در گوشه خیابان منتظر است یا قدم می‌زند، تقاضای مشتری می‌کند. روسپی‌خانه جایی است که به روسپی‌ها اختصاص داده می‌شود و گاهی در شهرهای بزرگ جزء جاهای ممنوع می‌باشد. در کشورهای آسیای شرقی در برخی از آرایشگاه‌ها و حمام ها خدمات جنسی به منظور گرفتن انعام ارائه می‌شود.

در نوع روسپی‌گری اسکورت (همراه محافظ)، کارها در محل اقامت مشتری یا در اتاق هتلش انجام می‌گیرد (که به آن Outcall می‌گویند) یا در محل اقامت مکان اسکورت یا اتاق هتلی که توسط محافظ برای این کار اجاره شده (که Incall نام دارد) انجام می‌شود. این شکل روسپی‌گری تحت لوای موسسات محافظ انجام می‌شود که ظاهراً اسکورت‌های جذابی را برای کارهای اجتماعی تحویل می‌دهند. در حالیکه موسسات محافظ هرگز ادعای فعالیت‌ها و خدمات جنسی نمی‌کنند، تعدادی از این محافظان موفق منحصرا برای همنشینی‌های اجتماعی در دسترس می‌باشند. حتی جایی که روسپی‌گری قانونی است اصطلاحا دارای حسن تعبیر خدمات اسکورت عمومی هستند. در آمریکا، موسسات اسکورت مداوما در اینترنت تبلیغات می‌کنند. در زمینه استفاده روسپی‌ها از اینترنت برای تبلیغات، یا مشتری‌هایی که برای به خدمت گرفتن روسپی ای تبلیغات می‌کنند، لیست بلندی از واژگان مخفف و کددار برای تشریح اینکه هر سرویسی چقدر هزینه دارد، یا اینکه چه خدماتی انجام می‌گیرد، بکار می‌رود.

برخی اسکورت‌ها ممکن است مستقل از موسسات کار کنند. ارتباط با مشتری‌ها معمولاً توسط تلفن انجام می‌شود و قرارها بدون حضور شخص سومی برگزار می‌شود.

در سیاحت جنسی، مسافران از کشورهای غنی به کشورهای فقیر تر مثل تایلند برای جستجوی سرویس‌های جنسی که در کشور خودشان وجود ندارد، یا گران تر است سفر می‌کنند. مقاصد سیاحت‌های جنسی دیگر برزیل، دریای کارائیب و کشورهای بلوک شرق پیشین هستند.

در روسیه و کشورهای استقلال یافته از شوروی سابق بازار دختران را در هوای آزاد برگزار می‌کنند. یک روسپی در کنار جاده می‌ایستد و ماشین‌ها را به اصطلاحا tochka راهنمایی می‌کند که اغلب پارکینگ ماشین‌ها یا کوچه‌ها هستند و صف زنان در جلوی ماشین‌های منتظر رژه می‌روند. مشتری‌ها یک روسپی را انتخاب می‌کنند، و سوار ماشین می‌کند. این موقعیت زن را حتی برای مورد تجاوز قرار گرفتن هم آزاد می‌گذارد.

«دسته مارمولک‌ها» رویارویی عمومی موضوع روسپی‌گری خیابانی است.

[ویرایش] روسپیگری از دید مذاهب

روسپیان در بسیاری از جوامع و مذاهب، قشری انگشت نما هستند، مشتریانشان هم از کلاس پایینی برخوردارند.

[ویرایش] روسپی‌گری در فرهنگ

تا سده ۱۴ خورشیدی (قرن ۲۱ میلادی) اوضاع اجتماعی و فرهنگی ایران (و ایرانیان خارج از کشور حتی) به گونه‌ای بود که به زنانی که تنوع طلبی جنسی داشتند، به عنوان دشنام و صفتی تحقیرآمیز، جنده (به معنای روسپی) اطلاق می‌شد. در همین زمان مردانی که تنوع طلبی جنسی داشتند مطابق قانون مدنی ایران آزاد بودند چند زن داشته باشند. در خرده‌فرهنگ‌هایی هم که چندزنی مرسوم نبود، به عنوان دشنام به چونان مردانی از واژه‌های سبک‌تری همچون دخترباز استفاده می‌شد. یعنی در حالیکه لفظ پسرباز هم وجود می‌دارد، همان خرده‌فرهنگ‌ها از واژه جنده برای زنان استفاده می‌کردند.

از ناسزاهایی که گاه نثار اشخاص می‌کنند، نسبت دادن صفت جنده به اقوام مؤنث ایشان خصوصاً مادر ایشان است و آن را به صورت ترکیب مادرْ جنده استعمال می‌کنند. دیده شده‌است که زنان نیز از ترکیب مادر جنده برای دشنام‌دادن به یک‌دیگر استفاده کنند. دشنامی که ویژهٔ مردان است و در آن لفظ جنده به کار رفته‌است زنْ جنده است. در فارسی نسبت دادن صفت جنده به اقوام درجه چندم مرسوم نیست. مورد دیگر نسبت به خویشاوند مؤنث درجه اول، آنِ خواهر است. ترکیبات خوار [= خواهر] جنده و آبجی جنده به عنوان ناسزا استعمال می‌شود.

[ویرایش] به عنوان حربه سیاسی

هنگامی که تعدادی از زنان و دختران کارمند و دانش‌آموز در ۱۷ اسفند ۱۳۵۷ (۸ مارس) در اعتراض به اجباری شدن حجاب در ایران تجمع کردند^[۱۹]، روزنامه‌های دولتی خبر تجمع را به دروغ به عنوان اعتراض روسپیان پوشش دادند و نوشتند «امروز گروهی از زنان بدنام و روسپیان و فواحش محلات معلوم الحال که بساط کاسبی شان برچیده شده، دست به تظاهرات زدند...»^[۲۰]

حجت الاسلام جعفر شجونی از طرفداران محمود احمدی نژاد نیز ادعا کرد رقیب انتخاباتی وی، مهندس موسوی فقط می تواند آرا زنان خیابانی را جذب کند. ^[۲۱]

[ویرایش] در ادبیات

صادق هدایت در داستان علویه خانم سرگذشت مقطعی از یک زن فاحشه را دست‌مایه اثر خود قرار داده‌است. همچنین در آثار ایرج میرزا و یا در هزلیات سعدی چنین رفتاری در محوریت اثر واقع می‌گردد.^{[نیازمند منبع]}

لفظ جنده و روسپی در ادبیات مردانه ایران دیده می‌شود اما زنان ایرانی تا دهه ۱۳۷۰ از این واژگان در ادبیات مکتوب خود استفاده نمی‌کردند تا اینکه در سال ۱۹۹۹ م، (۱۳۷۷) ساقی قهرمان شعری با عنوان «و جنده یعنی جان می‌بخشد به…» منتشر کرد که با نقدهای گوناگون مواجه شد^{[۲۲] [۲۰] [۲۳]}.

[ویرایش] اصطلاحات

مردان روسپیان، ارائه دهندگان خدمات به مشتریان زنان هستند که به‌عنوان محافظ آنان شناخته می‌شوند.

در برخی جاها، مردانی که دور و بر محدوده چراغ قرمز رانندگی می‌کنند که تقاضای روسپی‌ای کنند «خزنده پیاده رو» Kerb Crawler نامیده می‌شوند.

بازیگران پورنوگرافی هم برای پول نزدیکی جنسی می‌کنند.

اداره‌کنندگان مراکز روسپی‌گری به شکل کلیشه‌ای جاکش (برای مردها)، و جاکش و خانم رییس (برای زن‌ها) نامیده می‌شوند.

مردی که زن خود را برای پول به دیگران می‌دهد قرمساق نامیده می‌شود.

[ویرایش] واژه شناسی

روسپی واژه‌ای است از پارسی میانه.^{[نیازمند منبع]} جنده به معنای روسپی است^{[۲۴] [۲۵]}، اما بار معنایی منفی‌تری دارد. به همین سبب به عنوان دشنام نیز به کار می‌رود.

در فرهنگ معین :

فاحشه

۱- زن زناکار ؛ روسپی، جنده - جمع: فواحش

۲- هر گناه و بدی که از حد درگذرد.

روسپی: زن بدکاره، فاحشه، بدکاره.

تصویری از روسپیان خیابانی در حال انتظار برای پیدا نمودن مشتری.

[ویرایش] روسپیگری در ایران

در ایران هم روسپی زن وجود دارد^[۲۶] و هم با نسبت بسیار کم‌تر روسپی مرد (که برخی از آنان به مردان خدمات جنسی ارائه می‌کنند^[۲۷] و برخی از آنها به زنان^[۲۸]). روسپیگری هم به شکل غیر قانونی و هم به شکل قانونی صورت می‌گیرد.

در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ خورشیدی روسپیگری زنان در تهران به شکل تجارت سکس درآمده و با وجود مقابله نهادهای حکومتی با «بدحجابی» شهروندان زن در خیابان‌ها و اماکن عمومی، و اجرای طرح‌های برخورد با «اراذل و اوباش»، این عریانی در خرید و فروش تن در خیابانهای پر تردد و اصلی بیش از هر چیز سازمان‌یافته‌بودن فروش سکس در ایران را نشان می‌دهد. اخباری نیز هر از چندی در رسانه‌ها درباره حراج دختران ایرانی در بازارهای برخی از کشورهای عربی حوزه خلیج فارس منتشر می‌شود.^[۲۹]

[ویرایش] جُستارهای وابسته

• جنده
• تن‌فروشی در جمهوری خلق چین

[ویرایش] پانویس

‎

• Wikipedia contributors, «Prostitution,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Prostitution&oldid=184798780 (accessed January ۱۶, ۲۰۰۸).
• فرهنگ معین جلد دوم.
• فرهنگ فارسی عمید(جیبی) - چاپ یازدهم ۱۳۷۷ - انتشارات امیرکبیر.