غزلیات سعدی

برای دیگر کاربردها، سعدی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

غزل سعدی سخن عشق است. سخنی که صدای خوش و دل‌نواز آن در فضای فرهنگ و ادب فارسی، همیشگی و جاوید، به‌یادگار خواهد ماند.

سبک شعری

در عین حالی که سبک شعری سعدی از توان تخیل و تصویرآفرینی پیچیده و بالایی بهره دارد، به صورت شگفت‌انگیزی نیز ساده و روان است. سادگی و روانیی که حاصل و زاییدهٔ شیوهٔ موجز، نرم، آرام، و دل‌نشین بیان اوست.

وقتی دل سودایی، می‌رفت به بستان‌ها		بی‌خویشتنم کردی، بوی گل و ریحان‌ها
ای مهر تو در دل‌ها، وی مهر تو بر لب‌ها!		وی شور تو در سرها، وی سر تو در جان‌ها!
تا عهد تو دربستم، عهد همه بشکستم		بعد از تو روا باشد، نقض همه پیمان‌ها
هر کو نظری دارد، با یار کمان‌ابرو		باید که سپر باشد، پیش همه پیکان‌ها
گویند مگو سعدی، چندین سخن از عشقش		می​گویم و بعد از من، گویند به دوران‌ها

جستارهای وابسته

• سعدی
• غزل
• عشق

منابع

• سعدی، مصلح بن عبدالله. غزل‌های سعدی، تصحیح و توضیح: یوسفی، دکتر غلامحسین، انتشارات سخن، تهران، ۱۳۸۵. ISBN 967-372-173-6