تن‌فروشی در ایران

در ایران هم تن‌فروش زن وجود دارد و هم با نسبت بسیار کم‌تر تن‌فروش مرد (که برخی از آنان به مردان خدمات جنسی ارائه می‌کنند و برخی از آنها به زنان). تن‌فروشی هم به شکل غیر قانونی و هم به شکل قانونی صورت می‌گیرد.^{[نیازمند منبع]} از نظر فرهنگی، در جامعه ایران بسیاری متعه (صیغه یا ازدواج موقت) را نوعی «کلاه شرعی» برای تن‌فروشی می‌دانند. روسپی‌گری در ایران جُرم بوده و مجازات شلاق دارد اما خواندن یک متن صیغه با شرایط خاص ( از جمله : تعیین زمان و مهریه )، آن را شرعی می‌کند.

نخستین تحقیق جامع و علمی درباره تن‌فروشی در ایران توسط ستاره فرمانفرمائیان انجام شد و در دهه ۱۳۸۰ نیز تحقیق جامعی توسط وزارت بهداشت انجام شد.

در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ خورشیدی تن‌فروشی زنان در تهران به شکل تجارت سکس درآمده و با وجود مقابله نهادهای حکومتی با «بدحجابی» شهروندان زن در خیابان‌ها و اماکن عمومی، و اجرای طرح ارتقای امنیت اجتماعی، این عریانی در خرید و فروش تن در خیابانهای پر تردد و اصلی بیش از هر چیز سازمان‌یافته‌بودن فروش سکس در ایران را نشان می‌دهد.

قاچاق زنان و دختران ایرانی در داخل کشور و قاچاق دختران افغانی به منظور تن‌فروشی اجباری و استثمار جنسی تجاری نیز رایج است. اخباری نیز هر از چندی در رسانه‌ها درباره حراج دختران ایرانی در بازارهای برخی از کشورهای عربی حوزه خلیج فارس منتشر می‌شود.

بر اساس برخی آمار، نود درصد زنان تن فروش در تهران باسواد هستند و در شهر تهران، میانگین سنی زنان تن فروش ۲۱ سال است، در حالیکه در سال ۱۳۴۷ این میانگین سنی ۳۱ سال بوده است.

جستارهای وابسته

• تن‌فروشی در اسرائیل
• قلعه شهر نو
• پری بلنده