نعوظ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نعوظ آلت مردانه

نعوظ (در گفتار عامیانه شق شدن یا شق کردن) به بزرگ شدن و برآمدن آلت مردی(کیر) و کلیتوریس می‌گویند. در این حال آلت تناسلی بزرگ و سفت می‌شود. منظور از نعوظ حالتی است که طی آن بافت‌های نعوظی [۱] در آلت مردانه پر از خون می‌گردد و این اندام حالت سفت به خود می‌گیرد تا دخول در مهبل و انزال ejaculationمیسّر شود.[۲]

اختلال نعوظ که سابقاٌ ناتوانی جنسی نامیده می‌شد عدم توانایی مکرر در حفظ نعوظ برای برقراری رابطه جنسی رخ می‌دهد.[۳]
 نعوظ توسط سیستم عصبی خودکار کنترل می‌شود و ارادی نیست..

پانویس[ویرایش]

  1. Erectile tissue
  2. Wikipedia-bijdragers, "Erectie," Wikipedia, de vrije encyclopedie, (accessed februari 10, 2009).
  3. مردمان، پورتال جوانان. بازدید: فوریه ۲۰۰۹.

پیوند به بیرون[ویرایش]