تن‌فروشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
     تن‌فروشی قانونی و تنظیم شده است      تن‌فروشی (مبادله جنسی برای پول) قانونی است، اما فعالیت‌های سازمان یافته مانند روسپی‌خانه‌ها غیر قانونی هستند. قانون تن‌فروشی تنظیم شده نیست.      تن‌فروشی غیر قانونی است      اطلاعات در دست نیست
یک تن‌فروش خیابانی در حال انتظار برای پیدا کردن مشتری در تیخوانا، مکزیک.

روسپی‌گری ،تن‌فروشی یا فحشا، آمیزش جنسی در قبال درآمد است. وضعیت قانونی تن‌فروشی در کشورهای متفاوت از مجازات مرگ تا کاری قانونی متغیر است.

کاربردهای فرهنگی به شکل نامحدودی متفاوت است، و استفاده از اصطلاح به‌عنوان واژه‌ای تحقیرآمیز فعالیت‌هایی را نشان می‌دهد که به شکل رسمی روسپی‌گری را در یک مضمون فرهنگی مطرح نمی‌کنند. این اصطلاح به شکل بی‌ربط برای نشان دادن کسی که درگیر فعالیت‌های جنسی غیرعادی است، مثل بی‌بند و باری جنسی یا روابط بیرون از ازدواج، به کار برده می‌شود.

تاریخچه[ویرایش]

تن‌فروشی گاهی اوقات «قدیمی‌ترین حرفهٔ دنیا» شناخته می‌شود.[۱][۲]

رفیقه ها و فاحشه‌ها[نیازمند منبع] جزء اقشار فرهیخته در فرانسهٔ قرن هجدهم محسوب می‌شدند. در حالی‌که بسیاری از مردان آن زمان از سواد خواندن و نوشتن نیز محروم بودند، زن‌های فاحشه و معشوقه به دلیل همجواری با درباریان و اشراف‌زادگان، مجبور بودند علاوه بر فراگیری سواد خواندن و نوشتن، تحصیلات متفرّقه‌ای نظیر ادبیات، تاریخ، شعر و فلسفه را فرا بگیرند. به همین دلیل آنها مجاز بودند در تمام کالجها و کتابخانه‌های سلطنتی حضور پیدا کنند.[نیازمند منبع]

خشونت در تن‌فروشی[ویرایش]

در بسیاری از موارد تن‌فروشان قربانی خشونت جسمی نیز می‌شوند و از سوی مشتری مورد ضرب و شتم و آزار جسمی هم قرار می‌گیرند و حتی به قتل می‌رسند. موارد خشونت علیه روسپی از سوی غیر مشتریان هم وجود دارد. مثلاً هدف از اعمال خشونت می‌تواند به‌چنگ‌آوردن پولی باشد که روسپی با خویش حمل می‌کند.[۳][۴]

اعتیاد و تن‌فروشی[ویرایش]

رابطه‌ای معنی‌دار میان «اعتیاد» و «تن‌فروشی» وجود دارد.

  • در ایران در بیشتر موارد شریک زندگی این افراد و خودشان به مواد مخدر معتاد هستند. نیاز به تأمین هر روزهٔ این مواد نیز بر فقر و نیاز مالی آنان می‌افزاید.
  • روسپیان برای تحمّل افسردگی و شرایط سخت این کار اغلب به مواد مخدر و روان‌گردان پناه می‌برند.[۵]
  • اداره‌کنندگان روسپی‌خانه‌ها در اولین اقدام، افراد تازه و اصطلاحاً دختران فراری را معتاد می‌کنند تا آنان را وابسته و مطیع سازند.[۵]

ایدز و تن‌فروشی[ویرایش]

بین نرخ تن‌فروشی و بیماری ایدز رابطه‌ای معنی‌دار وجود دارد. در بسیاری موارد، مشتری‌های افرادی که تن‌فروشی می‌کنند، به خاطر ارضای جنسی بیشتر، تمایلی به استفاده از کاندوم ندارند و در صورت اصرار زن تن‌فروش برای استفاده از کاندوم، رقم دریافتی شان از مردان بسیار ناچیز خواهد بود پس اکثر آنان به آمیزش جنسی بدون کاندوم راضی می‌شوند.[۶] همچنین مشتریان در صورت استفاده از کاندوم نیز اگر در حین آمیزش جنسی، کاندوم سوراخ یا پاره شود، حاضر به عوض‌کردن آن نمی‌شوند.

توریست‌ها نیز، اگر خود مبتلا به ایدز نبودند بعد از همخوابگی با این تن‌فروشان، به خصوص اگر بدون استفاده از کاندوم باشد، ویروس اچ‌آی‌وی را به خانه‌هایشان خواهند برد. [۶]

قاچاق انسان برای سکس[ویرایش]

نوشتار(های) وابسته: قاچاق انسان

از قاچاق انسان برای سکس به عنوان برده‌داری نوین، برده‌داری جنسی و برده‌داری سفید نیز یاد می‌شود.[۷] توجّه بسیاری به سوی فروش انسان جلب شده‌است، که ارقام آن بین ۶۰۰ هزار تا ۸۰۰ هزار تخمین زده می‌شود؛ ۸۰ درصد این افراد زنان و دخترانی هستند که هر ساله در کشورهای مختلف به فروش می‌رسند و در بسیاری موارد به تن‌فروشی، یا همچون بردگان، به اشتغال در کارهای پست وادار می‌شوند. فعّالان حقوق بشر گزارش می‌دهند که هزاران زن و دختر فقیر هر ساله پس از آن که با فریب و وعده‌های کاذب شغل و ازدواج، از روستاها به شهرها آورده می‌شوند، وادار به تن‌فروشی می‌گردند. در برخی موارد، والدین مستقیماً دختر خود را می‌فروشند. اختفای این تجارت زیرزمینی، ردیابی آن را دشوار می‌سازد. ارقام فوق شامل قربانیانی نمی‌شود که در کشور خود به فروش می‌رسند – مشکلی که مدت‌هاست برای مثال هند را فرا گرفته‌است، کشوری بزرگ و آن اندازه متنوع که قاچاقچیان بتوانند قربانیان خود را از محلی به محل دیگری ببرند؛ به محلی صدها کیلومتر دورتر، با زبانی دیگر و شانس ناچیزی که بتوانند به خانه خود بازگردند. قاچاقچیان نیز به ندرت دستگیر می‌شوند.[۸]

جنبهٔ قانونی روسپی‌گری و انتقادات آن[ویرایش]

تندیسی در کشور هلند که به افتخار روسپیان جهان ساخته شده‌است. یک کلیسا در پشت تندیس دیده می‌شود. بر روی تندیس حک شده: «به کارگران جنسی سراسر جهان احترام بگذارید».

روسپی‌گری در بسیاری از کشورهای جهان یک حرفه قانونی است و از آن بطور قانونی محافظت شده، و برای حفاظت از افراد مشغول به این کار[۹] قوانین مفصلی وضع گردیده.[۱۰] جزئیات و حد آزادی این حرفه از مکان و کشور تا کشور دیگر متغیر است.

در کشورهای نیوزیلند، سوئیس، استرالیا، آرژانتین، بلژیک، برزیل، کانادا، اتریش، کاستاریکا، دانمارک، آلمان، ترکیه، ایتالیا، یونان، هلند، و کشورهای دیگر روسپیگری آزاد و تحت پوشش قوانین ویژه‌است.[۱۰] در انگلستان نیز روسپیگری آزاد است[نیازمند منبع]، اما تبلیغ آن در اماکن عمومی با قانون منافات دارد. در آمریکا ایالت نوادا تنها ایالت آمریکاست که روسپیگری در آن تا حد معینی آزاد است[۱۱].

اما نقدهایی بنیادین بر این شکل روسپی‌گری وارد است که به دلیل ماهیت رابطه روسپیگری با نظام سرمایه‌داری می‌باشد. برای مثال در آلمان بر سر تصویب قانون رسمیت روسپیگری بحث‌هایی درگرفت. این مصوبه بر پایهٔ دو استدلال بود: اولاً این که با تصویب این قانون فحشا شغل محسوب شده و به همین خاطر مشمول قانون کار می‌گردد. یعنی زنان تن فروش، در آلمان باید قرارداد کار دریافت کنند و از مزایایی مانند بیمه درمانی، بیمه بیکاری و حقوق بازنشستگی برخوردار شوند. دوما به رسمیت شناختن تن فروشی و تثبیت آن در قانون، موجب می‌شد که تن فروشی دیگر به عنوان عملی «منافی عفت» در نظر گرفته نشود. اما منتقدان می‌گویند طبق تخمین سازمان‌های فعال زنان، ۶۰ درصد از زنان تن فروش، مهاجران خارجی هستند که حتی اجازهٔ اقامت در آلمان را ندارند، چه رسد به اجازهٔ کار. علاوه بر این، عملاً تنها یک درصد از روسپیان دارای اجازه کار، قرارداد کار دریافت کرده‌اند.[۱۲]

همچنین منتقدان می‌گویند سیاست‌مداران آلمان به جای این که امکان خروج زنان از این حوزه را فراهم آورند، با تصویب قانون رسمیت روسپیگری عملاً زنان را محکوم به ادامهٔ این شغل می‌کنند. زیرا با رسمی شدن تن فروشی به عنوان شغل، فرد نمی‌تواند به راحتی کار خود را رها کند چرا که براساس قانون کار آلمان، باید کار خود را سه ماه دیگر بعد از اعلام استعفا ادامه دهد و در غیر این صورت، با ترک ناگهانی شغل، قرارداد کار وی لغو شده و حقوق و مزایایش را از دست خواهد داد. همچنین طبق این قانون، می‌توان هر زن بیکاری را برای کار به فاحشه‌خانه‌ها فرستاد زیرا طبق قانون، افرادی که حقوق بیکاری و یا کمک دولتی دریافت می‌کنند حق ندارند از پذیرش کاری امتناع کنند، حتی اگر فاقد تجربه در آن زمینه باشند. سخن دیگرِ منتقدان این است که قبل از تصویب این قانون، زنان تن فروش در آلمان می‌توانستند به پلیس مراجعه کرده و از صاحب فاحشه‌خانه و دلالان شکایت کند، اما با رسمیت یافتن روسپیگری چنین امکانی وجود ندارد، چرا که داشتن فاحشه‌خانه و یا خرید و فروش زنان، تحت عنوان آژانس کاریابی، قانونی محسوب می‌شود. حتی اگر زنی به اجبار قرارداد کار را امضاء کند، قادر نیست ثابت کند که تحت فشار و تهدید مجبور به تن فروشی شده‌است بلکه اکنون این صاحب کار است که می‌تواند از او شکایت کند.[۱۲]

یکی از استدلال‌ها برای تصویب قانون رسمیت روسپیگری آلمان این بود که این شغل دیگر «منافی عفت» محسوب نشود و زنان تن‌فروش جای خود را در اجتماع بیابند. منتقدان می‌گویند در عمل درصد ناچیزی از زنان تن فروش پس از تصویب این قانون، مثلاً هنگامی که به دنبال خانه می‌گردند در جواب صاحبخانه که از آنان می‌پرسد شغل شما چیست، پاسخ می‌دهند: تن فروش. و یا درصد ناچیزی از مادران تن فروش، هنگام ثبت نام کودکان خود در مهد کودک و مدرسه حاضرند بگویند که شغلشان تن‌فروشی است.[۱۲]

انواع[ویرایش]

تایلند.]] در روسپی‌گری خیابانی، روسپی در حالی که در گوشه خیابان منتظر است یا قدم می‌زند، تقاضای مشتری می‌کند. روسپی‌خانه جایی است که به روسپی‌ها اختصاص داده می‌شود و گاهی در شهرهای بزرگ جزء جاهای ممنوع می‌باشد. در کشورهای آسیای شرقی در برخی از آرایشگاه‌ها و حمام‌ها خدمات جنسی به منظور گرفتن انعام ارائه می‌شود.

برخی از روسپیان که به صورت محترمانه اسکورت نیز خوانده می‌شوند، مردان جهانگردی که تنها هستند را در مراکز دیدنی و تفریحی همراهی می‌کنند و سایر کارها در محلّ اقامت مشتری یا در اتاق هتلش انجام می‌گیرد (که به آن Outcall می‌گویند) یا در محل اقامت مکان روسپی یا اتاق هتلی که توسط روسپی برای این کار اجاره شده (که Incall نام دارد) انجام می‌شود. این شکل روسپی‌گری معمولاً توسط موسسات اسکورت(اسکورت اَجنسی) انجام می‌شود. در آمریکا، مؤسسات اسکورت مداوما در اینترنت تبلیغات می‌کنند. خدمات اسکورت معمولاً (ولی نه همیشه) با رابطهٔ جنسی همراه است.

در زمینهٔ استفادهٔ روسپی‌ها از اینترنت برای تبلیغات، یا مشتری‌هایی که برای به خدمت گرفتن روسپی تبلیغات می‌کنند، لیست بلندی از واژگان مخفف و کددار برای تشریح اینکه هر سرویسی چقدر هزینه دارد، یا اینکه چه خدماتی انجام می‌گیرد، به کار می‌رود.

برخی اسکورت‌ها ممکن است مستقل از مؤسسات کار کنند. ارتباط با مشتری‌ها معمولاً توسط تلفن انجام می‌شود و قرارها بدون حضور شخص سومی بر‌گزار می‌شود.

در توریسم جنسی، مسافران از کشورهای غنی به کشورهای فقیر تر مثل تایلند برای جستجوی سرویس‌های جنسی که در کشور خودشان وجود ندارد، یا گران‌تر است سفر می‌کنند. مقاصد سیاحت‌های جنسی دیگر برزیل، دریای کارائیب و کشورهای بلوک شرق پیشین هستند.

در روسیه و کشورهای استقلال یافته از شوروی سابق بازار دختران را در هوای آزاد بر‌گزار می‌کنند. یک روسپی در کنار جاده می‌ایستد و ماشین‌ها را به اصطلاحاً tochka راهنمایی می‌کند که اغلب پارکینگ ماشین‌ها یا کوچه‌ها هستند و صف زنان در جلوی ماشین‌های منتظر رژه می‌روند. مشتری‌ها یک روسپی را انتخاب می‌کنند، و سوار ماشین می‌کند. این موقعیت زن را حتی برای مورد تجاوز جنسی قرار گرفتن هم آزاد می‌گذارد.

«دستهٔ مارمولک‌ها» رویارویی عمومی موضوع روسپی‌گری خیابانی است.

مردان روسپی[ویرایش]

روسپی‌گری در مردان نیز وجود دارد. در ایران برخی از روسپیان مرد به مردان خدمات جنسی ارائه می‌کنند[۱۳] و تعداد کمی از آن‌ها به زنان[۱۴].

به گفتهٔ مردی روسپی در تهران، مردی که خدمات جنسی ارائه می‌دهد خوشبخت‌تر است و مثل زنان روسپی افسرده نمی‌شود. او می‌گوید شغل خود را تخصّص بی‌نظیری می‌داند و درآمدی بسیار بالاتراز همکاران زن خود دارد. خود را تحقیر شده نمی‌یابد و زندگی خود را مدرن و توأم با خوشبختی می‌داند.[۱۴]

تن‌فروشی در حیوانات[ویرایش]

بعضی پنگوئنهای مادهٔ متأهّل در ازای دریافت سنگریزه [که برای ساخت خانه ضروری است] با پنگوئن نر غریبه‌ای جفت‌گیری می‌کنند.[۱۵] تن‌فروشی همچنین بین شامپانزههایی که غذا را با سکس مبادله می کنند مشاهده شده است.[۱۶]

روسپی‌گری در فرهنگ[ویرایش]

نقاشی روی یک لیوان باستانی یونانی دربارهٔ تن فروش و مشتری
یک روسپی در اثری از هرمان ووگل به سال ۱۸۵۶ میلادی

فرهنگ عامه[ویرایش]

تا سده ۱۴ خورشیدی (قرن ۲۱ میلادی) اوضاع اجتماعی و فرهنگی ایران (و ایرانیان خارج از کشور حتی) به گونه‌ای بود که به زنانی که تنوّع‌طلبی جنسی داشتند، به عنوان دشنام و صفتی تحقیرآمیز، جنده (به معنای روسپی) اطلاق می‌شد. در همین زمان مردانی که تنوع طلبی جنسی داشتند مطابق قانون مدنی ایران آزاد بودند چند زن داشته باشند. در خرده‌فرهنگ‌هایی هم که چندزنی مرسوم نبود، به عنوان دشنام به چونان مردانی از واژه‌های سبک‌تری همچون دخترباز استفاده می‌شد. یعنی در حالیکه لفظ پسرباز هم وجود می‌دارد، همان خرده‌فرهنگ‌ها از واژهٔ جنده برای زنان استفاده می‌کردند.

از ناسزاهایی که گاه نثار اشخاص می‌کنند، نسبت دادن صفت جنده به اقوام مؤنّث ایشان خصوصاً مادر ایشان است و آن را به صورت ترکیب مادرْ جنده استعمال می‌کنند. دیده شده‌است که زنان نیز از ترکیب مادر جنده برای دشنام‌دادن به یک‌دیگر استفاده کنند. دشنامی که ویژهٔ مردان است و در آن لفظ جنده به کار رفته‌است زنْ‌جنده است. در فارسی نسبت دادن صفت جنده به اقوام درجه چندم مرسوم نیست. مورد دیگر نسبت به خویشاوند مؤنّث درجه اول، آنِ خواهر است. ترکیبات خوار [= خواهر] جنده و آبجی جنده به عنوان ناسزا استعمال می‌شود.

به عنوان حربه سیاسی[ویرایش]

هنگامی که تعدادی از زنان و دختران کارمند و دانش‌آموز در ۱۷ اسفند ۱۳۵۷ (۸ مارس) در اعتراض به اجباری‌شدن حجاب در ایران تجمّع کردند[۱۷]، روزنامه‌های دولتی خبر تجمّع را به دروغ به عنوان اعتراض روسپیان پوشش دادند و نوشتند «امروز گروهی از زنان بدنام و روسپیان و فواحش محلّات معلوم الحال که بساط کاسبی شان برچیده شده، دست به تظاهرات زدند...»[۱۸]


در ادبیات[ویرایش]

صادق هدایت در داستان علویه خانم سرگذشت مقطعی از یک زن فاحشه را دست‌مایهٔ اثر خود قرار داده‌است. همچنین در آثار ایرج میرزا و یا در هزلیات سعدی چنین رفتاری در محوریّت اثر واقع می‌گردد.[نیازمند منبع]

لفظ جنده و روسپی در ادبیّات مردانه ایران دیده می‌شود اما زنان ایرانی تا دهه ۱۳۷۰ از این واژگان در ادبیات مکتوب خود استفاده نمی‌کردند تا اینکه در سال ۱۹۹۹ م، (۱۳۷۷) ساقی قهرمان شعری با عنوان «و جنده یعنی جان می‌بخشد به…» منتشر کرد که با نقدهای گوناگون مواجه شد[۱۹][۱۸] [۲۰].

اصطلاحات[ویرایش]

تصویری از روسپیان خیابانی در حال انتظار برای پیدا نمودن مشتری.

مردان روسپیان، ارائه‌دهندگان خدمات به مشتریان زنان هستند که به‌عنوان محافظ آنان شناخته می‌شوند.

در برخی جاها، مردانی که دور و بر محدودهٔ چراغ قرمز رانندگی می‌کنند که تقاضای روسپی‌ای کنند «خزندهٔ پیاده رو» Kerb Crawler نامیده می‌شوند.

بازیگران پورنوگرافی هم برای پول نزدیکی جنسی می‌کنند.

اداره‌کنندگان مراکز روسپی‌گری به شکل کلیشه‌ای جاکش (برای مردها)، و خانم رییس (برای زن‌ها) نامیده می‌شوند.

مردی که زن خود را برای پول به دیگران می‌دهد قرمساق نامیده می‌شود.

واژه‌شناسی[ویرایش]

روسپی واژه‌ای است از پارسی میانه.[نیازمند منبع] جنده به معنای روسپی است[۲۱][۲۲]، اما بار معنایی منفی‌تری دارد. به همین سبب به عنوان دشنام نیز به کار می‌رود.

در فرهنگ معین[ویرایش]

فاحشه

۱- زن زناکار؛ روسپی، جنده - جمع: فواحش
۲- هر گناه و بدی که از حد درگذرد.

روسپی: زن بدکاره، فاحشه، بدکاره.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تن‌فروشی موجود است.
  1. Prostitution in a wired world - Security- msnbc.com
  2. Oldest Profession Flourishes in China - washingtonpost.com
  3. زارا مجيدپور. «تن فروشان کنیا و واکسن ایدز». شهرزادنیوز، ٢٥ مهر ١٣٨۶. بازبینی‌شده در ۱۸ آذر ۱۳۹۱. 
  4. دوهفته‌نامه گزارش فیلم، شماره ۱۷۷، شهریور ۱۳۸۰، ص۳۹
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۱۱ افسانه نادرست درباره روسپیان، بدون مرز
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ زارا مجید پور. «زنان زیمبابوه بر سر دو راهی فقر و تن فروشی». شهرزاد نیوز، ٢٩ تیر ١٣٨٦. بازبینی‌شده در ۱۸ آذر ۱۳۹۱. 
  7. William Stead
  8. «حراج زنان». آسو شیتدپرس (بازنشر در شهرزاد نیوز)، ٢١ خرداد ١٣٨۶. بازبینی‌شده در ۱۸ آذر ۱۳۹۱. 
  9. BBC NEWS | Europe | How the Dutch protect their prostitutes
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Prostitution - ProCon.org
  11. NRS: CHAPTER 244 - COUNTIES: GOVERNMENT
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ««آیا فحشا شغلی مانند سایر شغل‌ها است؟» افسانه پایدار». شهرزادنیوز، ۱۳۸۵-۱۱-۲۴. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۰۸. 
  13. «ساعتی با یک همجنس‌گرا در پارک دانشجو، علی عسگری». وب‌گاه کاپوچینو، August ۲۱, ۲۰۰۲. بازبینی‌شده در ۱۳ آوریل ۲۰۰۸. 
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ تن فروشی مردانه در تهران، شهرزاد نیوز
  15. Penguin Prostitutes Kitchener Waterloo Field Naturalists, ۱۹۹۸
  16. English Wikipedia, Animal Sexual Behaviour, Prostitution
  17. «داستان اجباری شدن حجاب در ایران: گام اول، چادر برای عروسک فرنگی، نیما نامداری». میدان زنان، ۲۹ دی ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۰۸. 
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ وبگاه نویشت
  19. «و جنده یعنی جان می‌بخشد به...». هفته نامه­ی ایرانشهر، جمعه ۲۸ آبان ۱۳۷۸خورشیدی، سال پنجم، شماره ۸۹.، ۲۸ آبان ۱۳۷۸. بازبینی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۰۸. 
  20. وبگاه ایرانیان
  21. فرهنگ دهخدا
  22. فرهنگ معین