اصل طرد ثالث

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


اصل طرد ثالث(principle of excluded middle) برخی متفکران پیشین بعد از آنکه منطق را بعنوان "دانش قوانین فکر" تعریف کردند، در ادامه گفتند دقیقاً سه قانون بنیادین برای فکر وجود دارد، قوانینی آنچنان بنیادی که رعایت آنها برای درست بکار بردن عقل هم لازم و هم کافی است. بطور سنتی، این سه اینگونه نامیده می‌شوند: ۱-اصل اینهمانی ۲- اصل امتناع تناقض ۳- اصل طرد ثالث اصل طرد شق میانی(principle of excluded middle)؛ این‌اصل می‌گوید هرگزاره باید درست یا نادرست باشد. بااستفاده از روش نمادگذاری خود می‌توان آنرا اینگونه بازآرائی کرد که اصل طرد شق میانی می‌گوید هرگزاره بصورت p ⋁ ~ p باید درست باشد؛ بعبارت دیگر این گزاره یک توتولوژی است.

منابع[ویرایش]

M Copi and J. A Gould، eds.، "Reading on Logic"، 2d ed.، New York، Macmillan، 1972، part 2: and I. M Copi and J. A Gould، eds.، "Contemporary Philosophical Logic"، New York، St Martin's Press 1987، part8.

پیوند به بیرون[ویرایش]