شمارش
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شمارش روال تخصیص یکبهیک شماره به هریک از اعضای یک مجموعه برای پی بردن به اندازهٔ مجموعه است. شمارش به همراه اندازهگیری از مهمترین روالهای ریاضیات هستند.
[ویرایش] تاریخچه
مفهوم شماره و شمردن بسیار کهنهتر از تاریخ هستند و از این رو چگونگی پیدایش و باروری شمارش ناشناخته است. با این همه میتوان گمان کرد که بشر از دیرباز عدد را میشناخته است یا دست کم از کم و بیش بودن شمار چیزها آگاه بوده است؛ زیرا حتی برخی از حیوانات نیز از چنین درکی برخوردارند.[۱]
شاید کهنترین راه نگه داشتن حساب روشهای سادهای باشد که به آنها چوبخط میگوییم. در چوبخط از تناظر یکبهیک یاری میگیرند. نگه داشتن حساب به یاری دسته کردن سنگریزه، یا کشیدن شیاری بر گل و سنگ و چوب، یا کندن دندانه بر شاخه، یا گره زدن ریسمان، سادهترین و آشناترین روشهای نگهداری حساب بودهاند.[۲]
دیرزمانی گذشت تا بشر توانست نشانههایی هندسی برای نمایش شمارهها بسازد و بیگمان، نمادهای نشاندهندهی شمارهها را پیش از نشانههای دیگر ساخته است.[۳]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
- ↑ محاسبات عددی، بهمن مهری، چاپ چهارم، تهران، انتشارات آییژ
- ↑ محاسبات عددی، بهمن مهری، چاپ چهارم، تهران، انتشارات آییژ
- ↑ محاسبات عددی، بهمن مهری، چاپ چهارم، تهران، انتشارات آییژ
